Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 3, fol. 15r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. (X). Ad argumentum tertium respondeo conu
  2. cedendo totum: FDeus, altisimus est,
  3. singulare, nec praedicatur de multis. Sed
  4. hoc nihil officit drinitati. Nam is qui
  5. est Deus altissimus (seu persona Dei altisimi)
  6. potest nihilominus de multis praedicari, quia is
  7. qui est Deus altissimus, seu persona divinitatis
  8. est universale non singulare. Ex hoc etiam
  9. apparet quod etsi tres sint, quorum quilibet
  10. est id quod est Deus, tamen non suit tres
  11. dit. Non est enim ter unus Deus ab altero
  12. s distrnctus, sed est ter unus, quorum
  13. quilibet est id quod est Deu, seu ter una
  14. persona. Iigitur nec tres du sunt, sed tres
  15. persona. Quanquam haec vulgo observata
  16. non sit ternere reperire.
  17. (y) Non potest dici Deum ita srictissime
  18. unum esse, ut non dentur in eo realiter
  19. seu ante operationem mentis distincta. Si enim
  20. mens est, impossibile est quin sint in eo: posse
  21. sci e intelligens intellectum, et intel.
  22. lectio, et quae cum his coincidunt: posse,
  23. scire, et velle. Horum vero reale discrimen non
  24. esse implicat contradictionem. Cum enim
  25. formaliter differant, diffeunt erit eorum
  26. differentia rationis ratiocinatae, talis autem
  27. differentia habet fundamentum in re,
  28. erunt igitur in deotria fundamenta realiter
  29. distincta. Vellem huic argumento respon.
  30. deri. Neque hoc imperfetionem in Deo infert,
  31. quia multitudo nise nom est et compositio per
  32. se imperfecta non est, nisi quatenus continet
  33. separabilitatem, et ita corruptibilitatem totius.
  34. sed separabilitas hinc non infertur. Quin
  35. potius supra lit. _c. demonstratum est
  36. imipossibile esse, et implicare contradictionem,
  37. ut una Deitatis persona sine alia existat.
  38. Nec multiplicatur DEg. Quem admodum enim.
  39. si diear idem corpus si differunt realiter in
  40. corpore: magnitudo, figura, et motus,
  41. consego non sequitur ideo etiam necesserio
  42. tria esse corpora unum quantum, alterum
  43. figuratum, tertium, motum. Cum idem
  44. lapis: cubitalis, rotundus et gravis esse possit.
  45. ita non est d apliter differant;
  46. Si differant realiter in mente intellectui
  47. judicium, idea, et intellectio, non sequitur.
  48. tres esse mentes. Cum una sit mens quae intel quanda reflectiturm scipsam N.
  49. lgi est id quod intelligit, id quod intellia
  50. gitur, et id quotlintelligitur. Nescio an
  51. quoiegum cleris aci popsit.
  52. eeri

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 3, fol. 15r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068338:0029?run=74