Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 6, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- quis enim ab Ecclesia particulari Ter mabus sest
- quae cum universali cohaeret, meretur feparari
- isus Ecclesia universali
- Quivero ab Ecclesia particulari se separat,
- nec alteri Ecclesiae particulari vel universali
- communione accedit, is utique separatus est
- a communione ecclesiae universalis, et
- male facta separabio est, se anates reis est.
- rocul Sii in reatu versatur
- si plures sint Ecclescae particulares intra
- se certantes a quq parte sit universalitas
- aut schismatu cena earum se male separatum
- aguscit, ad ipsam redire potius debet, quam
- alteri se adjungere, nisi magna ratio ei suadeat
- eam a quo def discessit potius schis mat
- tams valida
- tanta esse ut rationi ad res redintegrandas
- urgenti, praeponderet.
- itaque majore multo ratione opus haberet
- protestantium aliquis, qui se vellet Graecis
- adjungere potius quam Latinis multo majore
- raione proGraecis contra ratinos indigeret,
- quam eturca quispram.
- Ut protestantes ostendant jie se desertam
- amanam Ecclesiam esse opus est ut doceant
- non potuis seu sese in ea manere nisi ea agendo quae
- cum bona animi intentione pugnant.
- Et ndi n Post separationem si
- Roma
- areat pro estantibus qui ab Ecclesia eesserunt
- in nn fuisse recedendi causam ad eam
- eum ipsis est eo modo quo jam est explicatum
- se, a eut
- E ill quoque protestantilas, qui ve in
- eommaniene protestantium sunt nati eadem causa
- sust, perinde ac si am tempore deformationis
- verae communione
- vix issent, cum in teclia sint futuri Eclesia, membra, se
- eolum communius illegetima est, et ma
- comm totius Ecclesiae
- adem dicendum est de tota communiove protestantium
- Etiam qui ca protestantium communione nati sunt, si tecogicant majorum separationems
- de illus qui in communione prote
- ad Ecclesiam Bomanam redire, debent, nisi appareat ipsis in ea agendum fore
- opsus non posse es in eaesse nisi agendum cortra fore contra
- vonam animi intentionem; ita enim nulla causa est cur majores
- aecesserint, majoribus autem non recedentibus, nec ipsi recessissent.
- Quod vero eos attinet qui alinde ad protestantes accessissent
- itaque omnia sunt redintegranda
- velut ex Graecis, aut _ Mahiometanis, alli cognita
- pratestantisini injustitia reditent ad primum statum,
- seu ad obligationest illas quas vel ipsi vel majores eorum
- aut pagams
- habebant cum primum accederent proet protestantismo.
- B ipse antene protestaates Quicunque igitur ab vel quorum majores ab
- cclesia Romana recesserunt, his duo probanda sunt
- ferntium vel probandum est vel Ecclesium Romanam
- exigere quae recta conscientia non patitur, vel
- ipsam Romanam Eclesiam et esse schismaticam
- et ad catholicae Eclesiae communione separatam
- quanquam ratio lecunda posterior in priorem
- resolvatur
- Et + reformationem suorum
- erpaba minime
- probandam recognoscens
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 6, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068358:0003?run=74