Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 21r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- see subst cont
- Quaeritur an totus mundus perfectione crescat aut
- decrescat, an vero eandem semper perfectionem servet, quod
- potius puto; deinde tametsi continu diversae partes
- perfectionem inter se varie permutent, ut invicem
- transferatur.
- Ilud. Si eadem manet mundi
- quaedam
- perfectio, non possunt corpora substantiae perfectione
- perpetur crescere, quin aliae perfectione per petuo decrescant
- substantia perfectione crescens aut continue crescit, aut crescit,
- rursusque decrescit, sed ita ut tandem plus crevisse quam decrevisse
- deprehendatur. Si qua substantia sive cirecte sive interpositis
- regruessibus, progreditur perfectione infinitum, necesse est ut
- ut post temporis, nunc assignari possit p gradus perfectionis is qu infra
- quem maximus infra quem imposterum nunquam sit descensura; ut
- mox aliquo tompore elapso rurjus aliqus major priore. inq u infinitum
- Interum fiori potust, ut Nec tamen ideo necesse est, al promoveatur
- semper aexpnus gradus ascensionis. Quo casu vel necesse est insimum
- amu
- grarum ascensionis intra datum tempus etsi semper provrooeatur, tamen
- pertum limitem attingere, vel narem ncidere in summum ascensionis
- quod oidetur paum, quo casu tunc substantia in aeternum eundem
- .
- perfectionis gradum serraret
- i mon infimus gradus descensus
- aliquando cesset promoveri, vel saltem limitem, habeat, ultra
- quem non ascentat at n summus gradus ascensu promoreatur
- semper progressus est in infintum perfectionis; sed is tum dema
- perfectus est, cum id quod intimus cut descengus itidem
- ila nullum limilem habeat, supra quem non it ascensurus
- Sed. si substantia decscat in infinitum descendat insin
- gradum quenvis et ascendat eliam infra gradum quemvis
- videbitur tamen ascendere, si magis ascendut quam descendit
- An dicemus Mundum necessario crescere virtale
- quia aninae omnibus paetelitis afficiuntur, neque
- enim ut alibi demonstravimus ulla datur apud animas
- perfecta oblivio, etsi distinctum non recordemur, totum
- tamen quod nunc percipimus ex partibus consistit, in quas ingredi
- antur omnes actioncs praecedentes. An igitur curmae
- semper expretius cogitare debent evehi per periodos ad
- expressiore cogitationes. Si possibile est perfectionem sem
- Si fieri am potest ut detur p perfectio quae non augeri queat, sequitur
- perfectionem universi semper augeri; ita enm perfectuis est quam si non
- angeatur. Volupts non consistit in summo quodam gandro, sed in perpetuo
- nta
- dandiorum ineremento; sucmum illud perfectione non augetur, quia ost extra tempora
- et mulotiones it proesenlla fuluaque aeque complectitur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 21r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068359:0041?run=74