Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 49v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 50r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. nempe.
  2. Dixit autem verbo Mentis, id est cogitatione
  3. intra sese. Et ut qui loquitur aliquam à se
  4. vim emittit vitalem, quae ab aliis recipitur
  5. na
  6. vandam
  7. ita Elohim logitatione efficaci virtutem a se
  8. atione
  9. emisit; virtutem a se emisit, quae in quoddam
  10. objectum internam, quod licet adhuc in Elohim
  11. esset, tamen eo ipso quod objectum ipsi factum est, quoddam proprium
  12. est proprium quoddum esse habere coepit.
  13. Haec virtus recepta in rebus constituit Lucem
  14. et id est vim illam qua res a a confusione
  15. ad ordinem, a malo ad bonum, ex seminibus
  16. ad elaborationem, a creaturis ad Elohim
  17. Mrituntur
  18. Longinus quidam vir sapiens
  19. DIXI7
  20. Inter Ethnicos fiverat gratiosus apud Zenobiam
  21. Reginam Palmurenorum, quae judais favebat;
  22. et ea verasione cum scripsit librum de
  23. sublimi in dicendo, in eo laudat hunc locum
  24. Mosis, quem vocat Legislatorem judemum,
  25. et dicit fuisse virum non vulgarem.
  26. in quo volens afferre exemplum dictionis
  27. simplicis, sed tamen sublimis, affert hunc locum
  28. Motis laudat hunc locum Legislatore
  29. sut cum vocat) judaeorum, quem dicit fuisse
  30. vitum non vulgarem; etsi enim simplicitatem
  31. habeant verba: dixit Deus, siat laxet
  32. facta est lux, tamen magnum aliquid menti
  33. ingerere, et sublimes sensus continere observat.
  34. Fuit autem Longinus in regia Z in
  35. autoritate et gratia apud Z enobiam Reginam
  36. palmyrenorum, quae favebat judaeis et Christianis. Unde apud ipsam
  37. Unde illic scripturam sacram Mosis libros vidisse creditur).
  38. creditur. Nec melias potuit indicare simal Nen potuit sere Moses indicaremelius simul
  39. potentia dei et sapientiam, quam quiq dixit et
  40. Quia enim dixit, et factum est, fuit summe
  41. potens, et quia dixit fiat lux etiam summe sapiens fucit,
  42. quid enim pobius facere melites lace? Dicere
  43. autem hroc loco nihil aliud est quam cogitare
  44. itur
  45. neque
  46. ditor
  47. duere autem au
  48. enim ullus affuit autor
  49. guditor. Et hocisi hilosophi appellant verbum Mentis
  50. Et dicere autem intra se: fiat; idem est quod velle
  51. Apud Hebruos Unde apud Hebraeos dicere saepe
  52. significat jubere, n
  53. dei, necesse est ut emittant, quandam vim,
  54. necesse est ut vis illa tendat in aliquod objectum
  55. cum et hominum verba non careant vi sua apud aut auditores. Sane
  56. in omni verbo emisso inest substantiale a nobis in est aliqual
  57. substantia nostrae sive vitae effluvium, per quod realiter
  58. aliis unimur, et in ipsis habitamns unde etiam de omniotioso
  59. verbo rationem reddere tenemur. Quanto magis
  60. =apud quem vere dicipotest:
  61. dictum factum
  62. sine alla nostri
  63. utre

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2, fol. 49v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068359:0098?run=74