Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 1, fol. 22v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Quae facit ut homines s aliqui facile sibi persuadeant
- quod verum vellent, nullum esse Deum, sarendum est fateor
- unicum esse argumentum speciosum sene vetustissimum, quod passim in Eeminum ore est,
- quod David altigit, quod laudiam notis illis versiculis
- descripsit, cum dubitationem sibi inectam ait, cnare
- curgrent superi legras an nullus inesset rector, et incerto
- fluerent morbalia casu. Nimirum itaMulti enim
- cum vident m bonos esse misers, sarpe bonos inseros esse
- et improbos vero felices, praesertim ubi ipsi praeter meritum
- se affligi putant tentantur hac dubitatione putant
- enim sapientissimum cum Omnipotentis Rectoris Sapientia
- consistere non posse hanc rerum perturbationem. Sed hi
- si cogitent Mentem nientem nostram esse substantiam,
- l in corpoream atque adeo inextinguibilem
- Sed quemadmodum temeritas est sed cogitare debent
- temerarium esse de rerum pulchritudine judicare inspecta tam
- exigua parte cum enim e et quemadmodum
- in picturis umbrae necessariae sunt, ad mujorem ita in rerum ordine huc
- opoltere ve seu mala et scaudala venire oportete;
- quemadmodum Chrictas sapi Christus dixit. neque
- dubium esse debet, tanto majorem haec ipsa et ad quae mala videntur ad
- majorem plila DEi gloriam piorumque felicitatem
- verti. Exiguam autem hanc esse vitae postra partem fatelimur
- agnoscemus ipsi, ubi cogita verins Mem Animam nostram
- cum substantia incorporea, sit jum individi indivisibilem
- esse adeoque immortalem cur cum aeternitas parata sit,
- quidbrevi d vitae somnio tantum turbamur quid brevi
- in hec mundo sommi in terris sompium cujus futurae aeterriitati quo jure breve hoc interris
- aeternitati qua rationis specie breve in terns somnium somnium opponemus?
- opponemus. Illud potius cogitemus quotiescunque rem ale
- aliquam nobis At inquies unde sciam
- sequentia praesentibus pulchriora? Ego vero ne repetam
- quae a multis aliis tam inprimus a licerone de providentia
- praeclarissime dicta sunt tantum on h hoc unum considerari
- velim quaecunque opera DEi aes integra nobis integra
- perspicere datur ea semper polcherrima esse, et tanto
- quidem pulchriora, quanto a nobis accuralis examinantur.
- integra vo integra autem voco, ut pla aliquam plantam
- aut animal, aut aliud corpus ex iis quae perfecta vocantur
- instruem congesta
- et formata apparent. Ita et systemaoc systema quibus avulsa, truncata, iuta caesa oppono
- nostri magn oubiis integrum aliqua modo int integrum quid integris illis sive perfectis
- est quil quid his admirabiliqus, quid magis ad
- omnes Gdometriae et mechanicae leges factum quid sine usu
- At vero si purtes quid adtisciosios ut non casui haec tribuere
- tam absurdum sit,, quam fortuita sybillinorum faiorum mistione,
- pulchrum carmen conficere Tantam vero Sapientiam
- quae exiguis quillusque consuluit, sacietatem hominum,
- in hominem (Si perfectissimum et simillimum sui, et solum
- consiliorum divinorum agnoscens cont tantque tantam
- recum pulchritudinis conscium animal) negulexisse ecredemus
- quia pQuemadmodum igitur pulitiritudo quae corporum et usus et pulchritudo
- in his quae tota perspicimus in abulsis partibus manifesta, separatis corporum
- avulss separatis parlibus non apparet, ita cogitandum est
- nec de providentiae ordinem in gubernatione crerum hummarum
- lancis adeo seculis, exigua hac temporis parte in exigna hac
- humanarum rerum parte adhuc agnosci. Id a non inepta
- rerum Astronomicarum similitudine confirmari porro confirnari
- potest. Syptema plunetarium hajus nostri Magni orbis seum
- unum aliquod totum satis absolutum constituals pulcherrimum esse
- jamt saes perpulchrum esse et admirabile, nemo negat. Sed
- si porro in ctt orbes caeteros magnos orbes suis solibus
- praeditos, hoc est fixas innumerabiles nobis circumfusas oculos
- conjiciamus non apparet nisi mera perturbatio, ut
- stellae in loclo, quemadmodum lapilli in literae fortudocasu
- congestae d sparsae dideri possint. Verum quem admodum sed hoc ildeo judicamus
- Sed hoc ideo fit quia nos non nisi partem rerum exiguam videmus
- quod si daretur universum fixarum exercetum mente complecti, sum demum admiraturi essemus
- famum judicaturi essemus quam ordi agnituri essemus quam ordinatum sit, quod nunc confusum vdetr putatur
- quod nunc per confusum ntraret) Etiam Arcri dedificiaquoedam
- corta loco spect sedificiorum symmetria non aeque ex omni loco spectatur
- apparet Et sunt pricturae quaedam ex perspectivae scientiae legibus ita designatie,
- en nisi certo sita oculi situ agnoscantur
- + sese conspiciendum
- praebere, tum demum appari
- quod tum demum futurum est
- cum expedita vinculis anima
- ad interiora rerum arcana
- admittetur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 1, fol. 22v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068360:0044?run=74