Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5, fol. 167r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. sed praemissis diopositionibres successive instillarunt H)
  2. Responsum 5. quod portquam Christianis sub infinitorum barbarorum
  3. menitentia tandem sublimissina hanctistimae prinitatis et Redemplio
  4. nis nostrae mjsteria per innumerorum martyrum confessionem pluri
  5. unque occunemicorum conciliorum sudorem oniversaliter sunt per
  6. suasa, quaestiones illae quae inter fideles priori saculo sunt exortie
  7. non sint tot et tantae neque adeo insuperabiles provt a pluribus
  8. vel possionatis vel agnorantibus plebi persuadet. Discretiones enim
  9. utriasque partis hodie deprehendunt et confitcatur, quod postquam
  10. praecedentis saeculi primus furor (: qui sub cujuscunque sseirmatis anito
  11. semper adest: evanuit; multi otriusque partis moderati Doctores sese
  12. successu temporis tam circa praecupuds quaestiones quam circa Gemera
  13. lia rennionis princisia melius intellexerint. Notant enim tales
  14. omnes, quod omnis lis vel sit circa Legimen et extrinseca, Z. vel
  15. circa solas voces 3. vel circa notitiam illius quod altera pars
  16. vere credit vel 4. circarem apsam, seu cirea ipsa fidei dogmata
  17. Si sit circa primum seu cirea extrinseca, notant et exemplificent
  18. quod plurima licet olim impugnata a praecipuis tamen vtriusque partus
  19. inplane simili casuhodie equaliter practdcent et consequenter aequaliter à cunetis chris
  20. ane expilicari ac excusari possint ac debeunt. Sut conferentiis diita
  21. examplificatio examinari poterit. Z. Si differentia sit circa secundum
  22. et tertium, ut compositio per solam vocum vel doetrince meliorem
  23. explicationem introducatur. Multis vero exemplis ostendunt quoc
  24. praecipuae difficultates hanc pacis viam admittant, 3. Si vero dis.
  25. sicultas sitcirep. nem ipsam fideique doctrinam, ut priomo oecurrit
  26. Ad verbum Det
  27. .2. quea autem quaelibet pars pro se sacrun
  28. textum solet adducere ut hi inter se sita concilientur at cusus.
  29. libet veritas et cum alio compatibilitas saluet. Side enim divina
  30. omnes credimus quod nullus sit sacer textus qui non sit veras nec
  31. vllus qui alteri contrariet, 4. Dinee hac via compositio oblineat
  32. discidentesque circa Scriptacae interpritationem convenire arequeant,
  33. ut utraque ad illam obliget, quae ex concordo doctrina aut praxi
  34. Exclesie
  35. viteris sine Lodurna universalis Caristianitatis constabilsa
  36. sorro regula haec nonsolum a Romanensibus) uli notorium est,
  37. velineodem, vel
  38. to
  39. as
  40. pat 3.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5, fol. 167r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068364:0331?run=74