Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 6, fol. 29v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 28r); this page is its left half.
The machine reads it as
- xxpessima
- aures amimminque
- animabus
- uti parum firmae sunt, ita
- dudum a summis viris inde a
- renotissima antiquitate in clara
- luce positi, de Christianae
- Caritatis prraecepto summo,
- utque inde nata necessitate
- Untatis, ac de
- +ad solvendas omnes
- objectiones
- ajunt
- faque non sufficere illas cotholicae
- commodas
- fidei expositiones tam speciosas quam
- 1,o
- serio
- diu Ecclesia praxe s non ostendat
- praxi sua, dogmata quae ipsi imputantur
- non tantum a se non doceri, sed nec
- tolerari.
- Atque huc in fallor in summa redeunt. qui
- bus multi etiam bene animati fficleates
- qui
- Excusationes illum quibus multo, etiam bene
- animato, ad huc morantur, et quasi compeditu
- quilus dam illigatas tenent, ut de humanis
- quibusdam motibus nihil dicam, constant enim
- et quasdam
- tose rerum suarum statu, variisque ne-
- tacita judicia verentes, ne Aposta tae ac viles
- venalesque homines habeantur, falsam existi
- mationem vero veris bonis praeferre; atque
- adome et annes auimumus mature occludere
- obfirmate d aures anamunque mature
- decluderet quod tentationis genas inter
- periculosissima est ac generosis animis
- novissimum superatur. Sed his obstaculis
- missis quae non nisi recta intentio divina
- miseratione excitata vincere potest
- detrietnos non de affectibus
- sed rationibus dicemus quae quidemt per
- se evanescerent, si satis vim perciperent homines
- magni illius dogmatis, vera Ecclesia, nunquam
- interitura, nunquam obscurabili, nunquam deserenda
- ita enim ipsi facile satisfacerent sibi, agnoscerentque
- in salutaribus nec errare, nec intolerandu ferre Eccte
- Anathematismum. certe quicquil aut permilsit aut
- exigit, ita esse interpretandum, quemadmodum posti
- possulat intentio exigentis, hoc est ita ut a nemine pro
- quaeat recusari. Si quid alicubi imprudentia hominum
- secus fiat, adeo non imputandum esse Ecclesiae, ut vlnemim
- magis quam ipsi improbetur. Quae quidem panea suffi-
- cere posserit, nisi ritio mentis humanae generalia utcunque cirta
- tarum porsent tangerent animus varii se arlicularium rerum imagi
- cum iritur ciristinum
- cessitudinibus quasi compedibus illigue atoptentri
- alios amicorum notorumque exprobiationes et
- atque falsi honoris imagine in proposito
- siam et in aliis non exigere consensum multo minus
- nibus prae ventos, ac proinde nobis quoquesset communi imbeciltitati
- escendendum.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 6, fol. 29v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068365:0058?run=74