Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 6, fol. 39v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 38r); this page is its left half.
The machine reads it as
- locum non habet, hinc peculiare h in eo interpretando
- occurrit prinipium, quo ut quotiescunque aliunde
- indubitato comperta est veritas, ex lea necessario
- sit interpretandus, quoniam venum vero pugnare
- non potest. Quo tamen principio abutendum non
- est neque philosophia scripturae interpres facienda
- quasi liceat ex maturalis principiis rationis
- naturalis, quae absolute neressaria verbis scripturae
- vim facere, ut rationibdemen naturali, principiis rationis naturaliss accommodentur
- rationalis, quae non tam ex certa absoluta necessitate
- demonsantednm sed ex natim ordinario naturae
- curs observatis. a ccommodentur. Distinguendum est enim inter rictata lationis
- s absolutae et meta physicae sunt
- naricum alia
- enum est unter p
- necessitatis, quae nullo modo vel falli ne in
- divinis quidem falle possunt alio qui duplex
- Theologi
- e
- garetur veritas quod merito sanioresunt
- alia. aut
- ubique explodunt, et inter veritates certitudinis
- sive physicae sive moralis, quae ex ordinario
- naturae cursu sunt observatae, quae cum a
- non ab essentra sed voluntate divina pendeant, pro
- arbitrio ejus mutaripo potuerunt itaque potius
- ut paroribus verba scrpturae sacu semper cedere
- verba debent, ita non obstantibus posterioribus
- Et prioris quidem generis veritastes sine controversia
- omnibus aliis interpretandi principiis praeferuntur
- ad posterioribus at in posteriorum gratiam
- nunquam ad violentam verborum interpretationem
- venire oportet, licet alioqui, quoties eamiterprelationem
- quae omnium puilcherrima et rationi atque experientiae
- maxime consentanea Deo quoque rerum autori omnisqu sapientiae fonte
- maxime dignam videri debere modo verba
- patiantur
- Quoniam vero haec interpretandi ratio
- saepe altissimae est indaginis, et multis controversiis
- exposita cum immenso et scientiae H eruditionisque
- philosophiae et philologiae apparatu indigeat, profecto
- manifestum est, divina providentiae fuisse in iis quae ad
- salutem pertinent, compendiosiori ratione consulere
- Christianis. Quod factum est constituta Eccles ia
- autoritate, tanquam judicis controversiarum vivi, quisemet
- cire
- ipsum explicare possit. Hanc ergo res fidei etiam
- in scripturae sacrae interpretatione audiri voluit Deus
- ut non tantum simplicibribus, sed et in universum omnibus certa quaedam norma daretur
- quanoo quidem
- omnibus consuleretur cum multa ex solis scripturae
- sacrae verbis, (adhibita licet ratione et historia
- non satis definiri potuissent. Ecclesia autem praeter
- Dei invocationem humanis quoque subsidiis prudentem
- utitur, et inprimis sanctorum patrum autoritat multum defert
- qu nam et ab hortim comma unamimio intelprelatione non reaedit
- cum Antitrinitaris
- diversa
- quoniam
- cumex ipsa divina
- essentia sive rerum
- ideis fluant, alioqui
- implicaretur contradictio
- =non diffitear
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 6, fol. 39v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068365:0078?run=74