Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 6, fol. 40v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 41r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. utes
  2. Dico autem absolute loquendo nam dereliquo faleor, posita attentione in
  3. Auditore, et opinime scientiaeinfallibilitatis in docente, posse aliquem
  4. judicem esse controversiarum. Sed necesse op, ut antea apud alium judicem id est
  5. apud me ipsum probit se judicem esse, unde absolute loquendo ego solus
  6. hominum controversiarum penes me iudex sum. Ut ostendam postea ostendam
  7. Abtolute lequendo sibi quisque est judex co solus honium sibi quisque judex
  8. controversiarum, est
  9. Nam etsi in mia potestate non sit efficere in me oblivionum, est tamen
  10. in mea potestate efficere attentionem. Et in
  11. Absolute loquendo solus hominum sibi, quisque controvertiarum judex est.
  12. X Nam opinionem ali quam amplectendo facit cessare contrariam saltem apud
  13. se (nam nemos tuas simul opsiniones habere po est tametsi dubitare possit, id est habere
  14. mentum) Ergo potentiam habet
  15. Ex omni attentione t
  16. Ex attentione sequitur opinio
  17. Nam ex attentione sequitur exi qtu attentione posita vel offerunt se ratiines
  18. vel rationes deciendi vel non offerunt. Si efferunt sese ex illis sequitur opimio
  19. (nam ut alibisoixi opinionem habere, sive aliquod pro vero habere est rationum conscium esse
  20. si nullae se offerunt rationes decidendi, veclesie effernts tunc vel nullae plane
  21. offerunt se rationes, vel rationes consistunt in aequilibrio
  22. Datur certa methodus examinandi an crgumenta vim _ concludendi habeant an non
  23. In uninscuiusque
  24. Omnia argumenta reduci possunt ad formam talem. Omne A est B. omne
  25. B est C. Ergo omne A est C. hoc ex Logicis suppono. Quae forma cum
  26. sit indisputabilis, examinandae sunt tantum propositiones duae assumtae, omne A est B
  27. B est C. Hae propositiones nisi probantur argumirum aut certae ut
  28. vel sint per s
  29. item p per
  30. pro certis admittuntur, vel probantur cet rurtua
  31. per see sunt illae propositiones quae vel sentu constant vel quarum quae constant
  32. perientia
  33. ex terminis, sive quarum oppositum implicat contradictionem. Quorum utrumque dijudica
  34. pab ut probentur rursus opus est argumento s
  35. quodm ad eamd formam reduci potest: edit ergo eadem
  36. in potestate est.
  37. ratiocinatios et as qui argumentatur, deficiet tandem in probando, side
  38. allegabit aliquid quod hoc modo probare non possit, et tunc totum cadet ejus
  39. argunentum, vel tandem omnia reducet ad propositiones per se notas, et praepositio
  40. erit demonstrata.
  41. Neque refert quod quaedam sunt probabilia tantum, nam
  42. de his demonstari potest ipsa probabilitas.
  43. prop. 8

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 6, fol. 40v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068365:0080?run=74