Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 9, fol. 355r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 356v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. rentamen Expositionis irenicae trium potissimarum
  2. inter protestantes contio versiarum
  3. res sunt pannariae controversiae inter Evangelicos
  4. et Reformatos.
  5. eximae prima de coena Domini, quae
  6. cassam schismati praebuit; secunda de persona christi, quae ex
  7. decretonelectionis et reprobationis
  8. in
  9. quae novissima supervenit ex studio contrudicendi. Ut ab hac inc
  10. fam quidam maximoi
  11. h vocant decreto, sunt qui
  12. Ultiman st qui maximi momenti putant, sed sine cansa
  13. neojudicio. Nam utraque pars consentit Deum agere justissime et
  14. sapientisime; hominem nullum bonum motum spiritualem posse exercere.
  15. nisi ope praeveriens gratia; et tamen salvam manere hominis libertatem
  16. ita ut non necessario sed sponte et cum electione agat, convenit ptiam deum
  17. polle peccatum, et mortem peccatoris; voluntate illa qu nisi ta
  18. i impedimenta a majora objicerentur(quae summa Dei potestate remover
  19. mpientiae ejus consertaneum non foret) eHectum consequeretur ut nisi interdum
  20. impedimenta objiceentur, quibus superandis impendenda esset summa potestas, quod in eo casudemis
  21. uod sapientiae minus consentaneum foret; atque ea ratione deus peccatum
  22. ermittere dicitur. (quod in casu finalis impoenitentiae damnationem secum fert)
  23. permittere dicitur At omnies consentiunt, quis Dens eligit aut quorum damna-
  24. tonem permittit, voluntate illa, qua semper habet effectum qui salvantur aut damnantum
  25. sers eligi aut eorum damnationem permitti (id est pos reprobari impoenitentiam finatem
  26. ostremo sua
  27. omnes consentiunt, convenit orum decer
  28. ecindum
  29. atersuce
  30. dispensationem
  31. finaliter habent salventu habituri sunt salventur
  32. mediorum salutis per quam fit ut alii ad eam pervenant, alii secus
  33. ab arcano dei bene placito pendere; id vero non esse oriri Z tyrannica
  34. tondum ab adtqrannaa qu ita absolutum debere concipi, ac si deus
  35. sine ulla ratione levitate quadam, aut irrationabi et caeca velut sorte
  36. (3 ana ca A APo 6Co NO AN V a hos illis praeferat; sed esse regulatum
  37. de divitirum et sapientiae cajus rationes et impellentes
  38. non sunt nullae, eesi la tonus in huc vita peretrari non possint.
  39. Mis autem utrinque ap admissis noncapparet equ
  40. praxi pietatis, consolationis et admonitionis obstare possit; nihil
  41. vohonori dei derogetur. Et qua supersunt controversiae aut
  42. sunt verbales, pendentque ex diversis terminorum acceptionibus, aut d ubi
  43. reales sunt, non sunt nisi philosophicae, quae unioni obstare eo
  44. minus debent, quod Lutherus ipse magis Reformatorum sententiam
  45. secutus videtur, et magis Reformatorum sententiam hic
  46. secutus videtur, et cum ipso initio Melancht hon, quantum ex
  47. in prioribus scriptis etiam Melanchthon. Et nunc in Bo
  48. neque ideo a s ab Evangelicis damnantur : in Romana autem
  49. Ecclesia Thomistae et cum scotistis et aliis h pari ratione
  50. colliduntur salva unitate.
  51. Altera est controversia de Persona Christi et potissimum
  52. eo redit, utrum humana Christi naturae per unionem
  53. personalem ita communicata sint attributa divinae naturae
  54. ut dici possit: Humanitas Christi est omniscia, omnipotens,
  55. comniprasens. Hte reformati Has propositiones Resormati negant
  56. solent megare, et quidam etiam vangelicos interhos vero sunt.
  57. amen quidam quangelici, qui admittunt Humanam christi naturam per unionem vellut quidam addnt
  58. sse omnipotentem et omnisciam, sed tamen non esse omnipraesentem,
  59. quidam denique qui se Vrubicos Lutheranos appellant molent, .
  60. etiam omnipraesentem dici debere contenbunt. Videntur autem
  61. vereri ne Reformati unionem personalem duarum naturapum
  62. punctae uquemadmodum
  63. acuent, quasi quasi duae naturae essent tantum
  64. oasseres, ut totum quidem habeat idiomata sltets unum
  65. a tem unitorum nihil alteri conserat, quod Nestorianum esset.
  66. coptra Reformati verentur ne per illam communionem idiomatum
  67. t aeqid poeturs, e quo estunnt sate utuicae aespegat
  68. omnibus etente
  69. eudim quae ir
  70. odemuu spat
  71. etim dili pidest
  72. omnes salventur
  73. voluntate seria
  74. sed non tamen.
  75. loquamur adhibet
  76. at quadeo one
  77. onatum
  78. quaeindeo nunquam essect
  79. supremaepatestat mapu
  80. ut
  81. totias potestatis quae
  82. in agente est, ac
  83. a a
  84. per exaltatianem
  85. idiomata divina
  86. rursus discrimen est, nam quidam
  87. aliqui volunt sentiunt

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 9, fol. 355r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068367:0709?run=74