Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 9, fol. 387r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. gria sunt genera propositionum conditiionatarum, vel enim necessaria est connexio vel aliqua ver
2. simplicis inteli
3. omnimo nulla prign scientia est, scientia netissuriorum; secundarum est scientia media vulgo dicta.
4. ati de ultimis v. g. si Gerta dormitet in India, caesur proficisceretur ad bellum, has vocant
5. temporales, qi ubi no non de connexione sed simplici coexistentiam quaeritur. Sed dicendum
6. A, has propositiones revera non dart, sed semper aliquam ese connexionem Lerum
7. Coexistentium imo et diverso tempore in eadem serie uuntversi existentium, aut si illud
8. runversum existeret, exetturorum Balu . Dola de concusudei p.u
9. Nus non posset merc permissive se habere ad peccatum, nisi quia ad illum non determinat
10. voluntatem nostram sed ab ea determinatur p. 3;
11. Men sentantia Serentia Media reducitur ad scientiam simplicis intelligentiae, seu ad
12. patinta esto tingenter
13. scientia non de his Keilitis quorum notio plena involvit non esse obsessos, sed de aliis scilitis
14. possibilibus, qui communia habent omnia cum istis praelegeoea quae cohaerent cum hypothesi obsessionis
15. HHic quod sit futurum DEu cognoscit. ea secentia, qua scit quid nostro Nundo s
16. futurum anlequam eum decernatu totum, ex quibusdam tantum positis, actedente scilicet ps
17. Eu consideratione rationum ejus quad est inelius. Et revera screntia disionis Ex scientia
18. contingentium ditionatorum accedente cnscientia decreti creandae conditionis fit
19. resultat per se scientia visionis licet sane sprogismo. Scientia simplicis intelligentiae est
20. possibilium, visionis absolsorum redia futororum, madia futurorum sub conditione
21. e scrimen praefinitionis et praedetermnationis. Haec influit in volumtitrem alla Est decielum
22. quod actus sit futurus, dum scilicet statuit conditionem sub quir scit eum esse futurum p.
23. physicor prodetemirudionis autores in illa oiitate quam deus decrevit iimuttere voluntati fundant
24. Ertitudinem divinae praescientiae pidu
25. 2. 52 Aead pusdeterminutores dicit OEu: si Deus si petrus in tali occasione constitutus erit, et habebit
26. praedeterminationem ysicum, seu gratiam efficacem ad amandum, amabit. Apud Molinistas dicit. Si petrus
27. in tali conditione constitutus erit, et ego decretum habuero cocurendicum eo, amabit sed hc propisitio videtur
28. inepta s imo identica, nam omnino concursus ille dei est productio ipsius actionis et plus major connexio
29. est inter hunc expemsum et actionem quam inter praedetermmationem et actionem, posito salicet imt
30. concursu dei imnedrulo ad actus. Sed sublata necessitate hujus concursus ompino procedet res. Et vero o
31. Mo si Molinistae add non addant considerarem oncursus Dhi, impossibilem conditione ponunt, quasi du possit quas
32. cientura possit siine Deo coerari. ponendus Ealis D Eiocarsus, quo posito possit ad huc potantas desistere seu non agere
33. p53. Assertotos scipuliae modiae ita corrigunt propositionem dei: si petrus in tali occasione constituatur,
34. et ego bolutio concurrere nm ipso, prout voluntas ejus olegerit, amaturue est. Huic explicationo nihil apti objicit p. dola
35. Et
36. EA iee Est in actibu narani in nolisprae immediate ante peceatum praedcterminatio phusica ad peccando
37. ton a Deo, sed a nostro statu. Ad bene agendum autem semper ouus est praedeterminaioe Gulicase ovina
38. P.60) flvaros lib. 2. de auxit. d sp. mudetim conc l. 1. statuit deu certo et infallibat ter cognoscere omnia peccuta
39. futura in decreto quo statuit prodeterminare voluntatem creatam ad entitatem actu peceati in quantum est actio
40. Permosfere nililiam moralem pecenti seu peccatum ipsum ut peccatur est. Et ita sentiunt et alii
41. moceptis pancis qui non andeat praedetermiavive, actibus pravis admitere, non quidam quoad mantia
42. 64) Assertores scientiae Media dicunt decresum divinae volnitatis in quo DEu futura contingentia praevidet esse
43. eagelum voluntatem absolutam pirrendi hominem in tali ordine rerum al serie cum talibus circumstanticis oc
44. sioimbus et motivis cum quibus perscientiam conditionatam praeviderat dEus hoc vel illud hominem conccurreate deo
45. p. 74) actus melan catris actus nostri alii sunt necessarii, qui dioducuntura volantate antecedenter ad unum
46. et amor beati videntis deri in patria. lberi funtqvi producuntur volantate
47. adifferente ad algumlibet qualis est amor vialoris dla ltere et non neresario diligentis. Haec
48. facturo, Ratio nemo
49. 21d1, Dola. unde colligo indifferentiam votuntatis etiam illic statu; cum mator in altentram partem
50. deserminata, ut motus primo primi
51. anclinatio est modos non sit necessitas
52. Ray nandus Tlaol. nal. dift. 8. 9. 3. art. 4. n. 104
53. Deum dare concursum, quando advertit actionem ex
54. seu qsi praevidet actione
55. ex causasocunda manaturam, si ipse ex parte sua exhibeat concursum verum hoc semper verum est) ut ide
56. rcolantati orituram si (+ per impossibile) ex ipsa sola oriri posset.
57. 100) Screntiae chediae assertires dato quantur
58. s. h0Z.) supponttur tam assenoret quam Mediae scientiae assertores quam praedeterminatores alium esse
59. lagnandus ait ead. dist. quaet. 5. prt. 5. ne paulo post num. 349.
60. Ei concursum ad actum amoris alium ad actum adq, quia secundum ipsos sperosque concursus est ipsissem
61. 1les ectio contra assertores scientiae mediae: quod conditio illa sit impossibilus
62. determinationeuo voluntalis creatae esse apsum agere enus. Hini scartur
63. non dEuar posse Deum suspendereun cursum suum ex determinaoe voluntatis quia suspenderet Genisum ad ractionem ex ipsa
64. actio creaturae
65. ut creatura operatur sine ocursu DE
66. actione, quae tamen vel eudem est cum eo aeuisu, vel saltem sine eo intelligi non potest
67. p. H6. praeclare advertit scotus.
68. 3. Arg. propositios ista suarti uaresii lom. 1. Melais. disp. 22. n. 38. DEus dicit: si petus in tali rerum ordine ponatur et
69. ad amandum ipse amabit. Sed haecpropositio oamino est necessaria
70. posito quod concursus ad amandum et ulique a concursualio, uno rum ipso amnre identificatus. Est propositio aeteruae veritatis. Sed quid si propositio
71. tali rerum ordine ponatur et tales cogitationes habeat et deus sit jarabus ego commereve velims cum illo prout
72. falem cogitationem habeat, et egovelim concurgere cum eo
73. Eadem modo possent loqui praedeterminutores objiices non possunt, quia ea priol, concurtus posteriurs determantione Re
74. md nec scurtu postensr est determinare (p. 17 Nun pt deus secuntum assertores serentiae mediae se determinare donec donec volunta
75. la formetur: Si peceus.
76. volm
77. ae quis c cripete det pusuest es qes soi suteum in quate atterum
78. tantam est
79. noti
80. em

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 9, fol. 387r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068367:0773?run=74