Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 10, fol. 296v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 295r); this page is its left half.
The machine reads it as
- fuerit
- impractical
- rare, aud
- latum, et pen ceseguens omnia groreus sive prailicabilia, sive
- erca regotium
- nis non mam
- contigerant, ac diccurran sun fiteliter enar
- aliorum ouinionem mere hactorice narrel,
- patet cum ea pradiilis, ubi ipse contraria clare proponib; tum atiam ex Relatir
- nis puncto Z. Cm. L; ubi ait quamvis distrultates hae a rala ae suae sapien dlatus Negotes
- tia superari valant jurtum tamen est, ut ea quae alibi dixurrentur, ipsi hu-
- millime refere in. licet ergo alii alibi erronea proponerent, la nihil ad
- Epinopum. Gratis ainen ac pro majori nei explicatione, respondet Rundo, Acade
- mias quas allegat sse caniora Ccilenae hroetrae membra, et pen concamens confor-
- miter ad sacros Carones, et Eclario ilglum il intelligi debere. Cercendum iac
- quod dum circa aliq de fidei implicita cufficientia loquuntum t intelliaui
- De Plebe, cui om
- elcare Suident. Sess. 25. prohibet. Pcinde um de pce
- cipuorum punctorum nistione explicita eet termo, per praecipi
- cunta illa puincta,
- Do consueta profestione Vidiin Protestantim
- praecipue proponunitur. Qui vero diceret haec non suffiiere. Culeriam de
- cientia condemnaret. Acu
- dubii tolerantia diruerrent, non
- de dubio praclico, sed speculativo, quale nimirum etiam viri sanclistimu licnti
- circa majora Tidei misteria, ubi sibi rationes contrariantes voluer nequeunt.
- pachie tamen s se Cabia corformant apublice mbiiunt
- Omnibusiois autem non o
- talibus exinopus cenalis libenten concedet, quod
- summum Ecliae Dei opus ipec capax. Nam n id iprum Angeli in coelis, recle
- opeciali Dei aunilio ipris consilebuntum qudai id faciat ille, qui Deo Tarte
- cil, quod separatis a se savinae miceriiondiae essatibus, vil se vilics, ftagilut
- cole sit creatum
- Sclura quidem de Nvellorum Principum simeritate, vel impraclicatisibus port
- oppanuntum. ad imprimis, Corsolus Arus inopicit, uleria vero cuffinit, quod is
- ex quacunque interina intentione populas os ad saluifica trahant. Oquam multo
- fuerunt, vel excigtant Catholiio duces populi qui ad intus s. prout ex mala illorm
- vita patel. si
- credunt: ad exta tamen cuos ad jurta et toncta utiliscime
- impendunt. Decude Do et atrique parli ratissret, ei pront ceptum est succes
- ve et macoler cum Principibus agatum, impenfecta indies magii magicu
- corrigendo et disponendo ut negialia, nec alio modo apud S. Sedem pratendant
- quam secit s Neobargiias, et alii convensi, qui temporalia à S. Sede peli
- arant a linuenant. De hac vero Priniprem Correctione dubitare non postu
- onas, e licatam miraculoram Dei manum, circa illos exhibitam
- poridlerenuis, poctalique manitum aequamur dum dicit. sarta importune
- importune in nomni pationtia et Vortrina
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 10, fol. 296v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068368:0616?run=74