Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11, fol. 128v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 123r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. enmeniunt 3. Duod Concilia oecumenica sapuis errauerint, neque unguam ipsis
  2. Spiritus Panctus, seu infallibilitas etiam pro foro interno, singulos sciliut
  3. ad assensum internum obligans attribuatur, nisc sit circa materiao neces:
  4. sarias ad salutem, Ecelsiae Dei et ovicularum et tunc quidem non ratione
  5. sui, Sed ratione Supervenientis Consensus majorio partis Eotius Christianitati
  6. cui scilicet spiritus sanctuo promissio est facta. Sunc vero supponi posse
  7. ac debere hunc consensum majoris partis s: omnium enim abensam nullum
  8. Concilium exigit, aut vnquam obeinuit, uti ingra declaretur) dum foncilium
  9. legitime procesit. Luia runc singuli boni extiani hoc internum conscentia
  10. dictamen sibi formare lenentur: Verum quidem est, bastores posse errare
  11. Sed eliam ego errare valeo. Duia vero in rebus salutio et veritatio aterna
  12. Euliorem partem eligere debeo, eutior vero est, interpretatio congregatorum
  13. meorum bastorum, quam mea sola, tum, qui Deus diit per Apostolum: quod
  14. Eph: qudederit bastores, ut non circumferamur; omnivento docrinae in circumven:
  15. tione erroris, eum, quia ipsemet ob id vlique ait: quod, qui ceclesiam non,
  16. audierit sit tibi sicut Anicus et sublicanus. Sum denique quia sivii bere
  17. ajunt Charentonenses.) Si hoc non fiat tot erunt religiones quod barochiae
  18. Confirmatur haec veritas . Luia si quilibet ad hoc internum dutamen turc
  19. non obligaretur impium esset excunicare illum, qui Concilio non crodit
  20. 0.
  21. ee cogore.
  22. 2. impium e vi quivis rveta Convilium ad extra praedicet.
  23. Emprum est enim ut quis ad caetra praedicet id; qd ad ntus non agnoscit,
  24. et vercus. Ad haec vero quemvio secul coguntomnia prorsus Concilia Vetera Rutenios. ( sep.
  25. et nova. Ergo agnoscunt quemvis secluso quovis dubio praitico(: quid quid
  26. Sit de Speculativo quod humanitus evitari nequit. ) ad dictum assensum
  27. internum obligari; quo scilicet (oncilium legitima procesit.
  28. Siquaras d. Guare supradicitur quod Concilium non sit infallibile nisi circa
  29. materias necebarias ad salutem Eoclesia ovicularum. A quod si non sint
  30. necessaria ad salutem, ila vt absque salutis periculo licilum sit credere vel
  31. non credere, facere vel non facere, sicuti obtales non erit licitum Ecclesiam
  32. damnare, et inguretare, sic heque ob eao Concilus decisiones infallibiles scandalose
  33. sollicitare.
  34. Siquaras Z quare dicitur ad salutem Eeclesia et ovicularum? R quia
  35. Scriptura asoerit aliqua per infallibilem qoirilum Sanctum n fonculio
  36. Apostolico

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11, fol. 128v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068369:0256?run=74