Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2, fol. 37r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 36v); this page is its right half.
The machine reads it as
- tum est, qua sentiam exprimere, multo minur sententiae rationes dare.
- Proniam vero tantam de Diitate etsinceritate sua concepi siduciam ut major
- esse non possit, breviter et pro modo epistola, quam justo longiorem evadere ve-
- reor, animi mei sensa explicabo. Cane cum juvenis essem et aularum inpemo accommoda–
- tior, saepe nutei in mentem venit, nec deerant, qui idem dirserecert; Durinc lvehenen
- tiur actum fuisse a Luttero et Principibus, ejus consitia seutir, adversus, sedem Lomanam
- nec desperandum fuisse de concordia, si Bhilippi et aliorum moderatiora consilia loam habu
- issent, dut adduc invenirent. Sed, crescente aetate Bexperientia, iis assensi, qui irreconciliabile
- Ichisma hoc esse statuerunt, neque intellexi sucusqu sat eraver rationer, quae me ab hac opinione
- depellerent. Minime vero omnium (liceat hoc nihi apud se tato esserre) is mihi esse vedetur Bi
- niensis, quem Deus ad tantum opus instruxerit, non si doctrnam, nec si mores rerpiciam:
- Deterret maxime, quod omnia humanis politicisque consiliis constant, quae proponit Prinaixibus
- enim et nobililati sacerdotia opima, Beologit titulos et honores, posulo promiscu
- um sacrorum usum ostendit; iInterea non tantum putidissimos et crassissimor Romanen
- sium errores retinet, incrustat, et quacunque rhetoricandi arte potest, excusat, sed de
- vera pietate, anima Critianomi, ne mutit quidem; neque quae ad illam stabitier
- dan faciunt, unquam mihi serio expendisse videtur. Vacillartem etiam non lemet
- brevi licet hoc colloquii tempore, deprehendisse mihi, visus sum, neque constatapud
- suos ejus illum esse autoritatis, qua eficere valeat, quae pollicetur. atinam ad tole
- rantiam saltem mutuam, eanque sinceram, et viris bonis dipnam, deduci dissentienter cir
- ca relixionem porsent, et ad preces communes, ut Deus illuminare errantes, et Eccle
- siae siea pacem, non externam illam, (quam in unitate Capitis visibilis illi nobis
- depinpunt) sed veram et salutarem lareiri velit. Dem ut puritate et sanctimo
- nia vita certaremur. Sedeanon sunt secula nostra (ut de vaticimis sacris jam
- nihil dicam) quibus tanta felicitas speranda sit. Furgabit Deus, credo, alio et acri
- ori, sed utique salubriori, modo, triticum suum a zizaniis; idque fortasse citiuc
- quam vulgo creditur. Sed nollem haec alios, quam Tibi, in praesens scribere,
- aut si quos satis fidor et bene animatos esse nosti, apud quos libertar haec mea
- mihi innoxia sit. Id a Dn. Grotio mihi proniteo, eumus meo nomine officio-
- sissime salutari cupio. Tibi, quoque viciosim anni, quem coepimus, multo-
- rumque, qui sequentur, latos succeosur apprecor. V. Meusheluem d. 21. Jam
- am. Aur. 1664.
- observanti s. deduit
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2, fol. 37r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068371:0063?run=74