Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14, fol. 333v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 336r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Quia o pt concipi aliam ee storsenam Patris, aliam ee Filii, aliam epus S., nisi apnoscatur eatrem, Filium, et Sun Sa
- invicem realiter sistirovi. Vid. Matth. IHI. a6. 17. et scundum symtol. Ah anasian: nese quirus fidiliter Armitera credide
- quad alia sit flona Patris, alia Filii, alia spus S. salvus esse S potent, sis adjue dudio in aeterum pibit. L. L upla Apor
- Al C. et Art. Smalcalo. credendi es, quod st una assentia divina insividua etc. et tamen TRE8 sitit B15 5 IYer L
- PEL SONAE EAUSDER ESSENTIAE HIHWAE e CDRTERNAE PATeN, Fitius el SPIRITUS S. Neqe crolce qu A
- Tiu a Patre genitum ees Spiritu sia Patre et Filio paetere, jupla P. litteras, Symbolu Contantinapolitanum et Atha
- pasian, ut et pipla Artio. Smalcalo. ad Filiu non Patien, non asintum S. hominem factum ce, quod e Peris par
- tar et sy meolis B Cathalicis, Aug. Conf. ett Artic. Amalcalo. et. consitemur, nisi crebat, Filiu a Patre et a
- spintu S. readtar Sestingui l. diferre. Fides a. salvisica sine cognitione Chisti Dear deurov dari o pt.
- Consitendum et, quod Deus nos jostisint non pirise, ut Reus et, sed uti DeuS PA T ER E, qui Fili
- uinigenitu nobis dedit, ut var, qcrebunt in cum, remissionem seccatorum, jusitiam et vatam
- aeternam habeunt.
- Quvo Ansus palam Socae, cu viam saliti epplicat dos. 1II. 1B. ado ut m. hanc qemnatios propriam caussam faciat
- um non ebtur in noman Flii Dei unicemti à Patre v. res quam caussam m. ee justificationis l. remisionus
- peccatorum, oes Pmpletas docer, prafisitur S. Cetrus Acb. H. 43. Sc q et S. Paulus Rom. III. 24. 23. et Hug
- Cnfers. Artic. 1V. ese
- V.
- tu V. T. REAUM ex EDENDA Aum, spicua declurao habet, quoad oca reditu ad saluten
- necessaria.
- Etsi n. res crebendae minus evisentes sat, verta in scra, quibus eaactem in V. J. exponuntur, adeo lucoulenta sunt, ut
- fides salvifica ae vita aeterna e lectioo ejusdem haberi potuerit, ab ibus eam, prout par etat evoloectt
- Veo. Luc. XV2. 2g. toh. V. 3g. segg. Act. XV. 1n. Rom. III. 121. 22. 2. Tem. III. 15. 2. Petr. 1. 19. Y. CXIX d0s
- Prav. VI. 23. Non ta negandum est, majorem clanitatem in Scripturis N. J. reperiri, quoad s. quasdam cireum
- stanteus, et alia, quo ni cresindarum, et mostariorum ad salutem copnitu necessariorum substantia o faviuial
- Dicertum est tempore m. illo, quod intercessit lajtu, usque ab Abraba mi tempora satiis clatam
- Numisis et adum DirNslaum copnitionem fuisse neque modu, quo CoLH V CZ BCCS demu
- praescriptum ec, portquam veus seatem irailiticama ex Atmsimo oriundam sibi in populum pecu
- liaorem alexit, et ferdus cum ea pepigit.
- abia nunquam Bcus con voluit HaZ Ed Ehodenbnucar nec gratus fuct Deo cultus religiosus, nse qui ab ipso
- Deo escriplus suit, fiasem Verto Dei nihil abdlensum Beut. IV. 2. XdH. 32. et sine fite, q non nisi e Verbo D Ea ha
- betur ;mpossibile E, placere DEd. Etr. M. B.
- 1I.
- sidem juotificantem ee, que usum cum bereficiis sui apprehendit, et in eo dem spe et fiduriam
- reponit, et Christus ab a postoli docuerunt, immo Patriarhce a Prophetac.
- Testis e Christus ipke Jos. 1I. 16. 17. 18. Testis E P. Petris Act. X. 47. Testis S. Paulus Aom. IIN. 21. 22. Et quoo peipuun
- caxut sides se justisicatior fiburiam in Ct usti mentum, quod e ui Aro Cenf. palmarium Evangalic. si o a Chrito, et
- Apostalis pfecta id at. quo ot lurulentem Confest Auo. ita E Ait. WV: quod hoces gratis jestificentur qu
- Cristum per sidem, cum orsunt, se in pratiam recipi, et peccata remilti q Christum, qui sua
- monte o nostris percatis satisfent. Htanc fisem imputas vius pro justitia Rom. 1HI. et VV. Conf. pars. I.
- At. Smalcalo. ait. 1. et prinoipadi.
- vi
- Non imprtuo peccatorum prior est imputatoe meriti (husti orsine o temporis, sed naturae.
- Quia prius fit remiosio peccatorum, quae ett ipsa non-imputatio, seinda fit applicatio s. imputatio obedientia
- Tristi, tum activac tum passione, ut e Compendio Hutteri, hic Eleat. auctoritate munito, constat Loc:
- XII. ift. 3. Cons. Aug. Casess. movo adducto loco ex ArF. IV.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14, fol. 333v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068375:0690?run=74