Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14, fol. 333v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 336r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Quia o pt concipi aliam ee storsenam Patris, aliam ee Filii, aliam epus S., nisi apnoscatur eatrem, Filium, et Sun Sa
  2. invicem realiter sistirovi. Vid. Matth. IHI. a6. 17. et scundum symtol. Ah anasian: nese quirus fidiliter Armitera credide
  3. quad alia sit flona Patris, alia Filii, alia spus S. salvus esse S potent, sis adjue dudio in aeterum pibit. L. L upla Apor
  4. Al C. et Art. Smalcalo. credendi es, quod st una assentia divina insividua etc. et tamen TRE8 sitit B15 5 IYer L
  5. PEL SONAE EAUSDER ESSENTIAE HIHWAE e CDRTERNAE PATeN, Fitius el SPIRITUS S. Neqe crolce qu A
  6. Tiu a Patre genitum ees Spiritu sia Patre et Filio paetere, jupla P. litteras, Symbolu Contantinapolitanum et Atha
  7. pasian, ut et pipla Artio. Smalcalo. ad Filiu non Patien, non asintum S. hominem factum ce, quod e Peris par
  8. tar et sy meolis B Cathalicis, Aug. Conf. ett Artic. Amalcalo. et. consitemur, nisi crebat, Filiu a Patre et a
  9. spintu S. readtar Sestingui l. diferre. Fides a. salvisica sine cognitione Chisti Dear deurov dari o pt.
  10. Consitendum et, quod Deus nos jostisint non pirise, ut Reus et, sed uti DeuS PA T ER E, qui Fili
  11. uinigenitu nobis dedit, ut var, qcrebunt in cum, remissionem seccatorum, jusitiam et vatam
  12. aeternam habeunt.
  13. Quvo Ansus palam Socae, cu viam saliti epplicat dos. 1II. 1B. ado ut m. hanc qemnatios propriam caussam faciat
  14. um non ebtur in noman Flii Dei unicemti à Patre v. res quam caussam m. ee justificationis l. remisionus
  15. peccatorum, oes Pmpletas docer, prafisitur S. Cetrus Acb. H. 43. Sc q et S. Paulus Rom. III. 24. 23. et Hug
  16. Cnfers. Artic. 1V. ese
  17. V.
  18. tu V. T. REAUM ex EDENDA Aum, spicua declurao habet, quoad oca reditu ad saluten
  19. necessaria.
  20. Etsi n. res crebendae minus evisentes sat, verta in scra, quibus eaactem in V. J. exponuntur, adeo lucoulenta sunt, ut
  21. fides salvifica ae vita aeterna e lectioo ejusdem haberi potuerit, ab ibus eam, prout par etat evoloectt
  22. Veo. Luc. XV2. 2g. toh. V. 3g. segg. Act. XV. 1n. Rom. III. 121. 22. 2. Tem. III. 15. 2. Petr. 1. 19. Y. CXIX d0s
  23. Prav. VI. 23. Non ta negandum est, majorem clanitatem in Scripturis N. J. reperiri, quoad s. quasdam cireum
  24. stanteus, et alia, quo ni cresindarum, et mostariorum ad salutem copnitu necessariorum substantia o faviuial
  25. Dicertum est tempore m. illo, quod intercessit lajtu, usque ab Abraba mi tempora satiis clatam
  26. Numisis et adum DirNslaum copnitionem fuisse neque modu, quo CoLH V CZ BCCS demu
  27. praescriptum ec, portquam veus seatem irailiticama ex Atmsimo oriundam sibi in populum pecu
  28. liaorem alexit, et ferdus cum ea pepigit.
  29. abia nunquam Bcus con voluit HaZ Ed Ehodenbnucar nec gratus fuct Deo cultus religiosus, nse qui ab ipso
  30. Deo escriplus suit, fiasem Verto Dei nihil abdlensum Beut. IV. 2. XdH. 32. et sine fite, q non nisi e Verbo D Ea ha
  31. betur ;mpossibile E, placere DEd. Etr. M. B.
  32. 1I.
  33. sidem juotificantem ee, que usum cum bereficiis sui apprehendit, et in eo dem spe et fiduriam
  34. reponit, et Christus ab a postoli docuerunt, immo Patriarhce a Prophetac.
  35. Testis e Christus ipke Jos. 1I. 16. 17. 18. Testis E P. Petris Act. X. 47. Testis S. Paulus Aom. IIN. 21. 22. Et quoo peipuun
  36. caxut sides se justisicatior fiburiam in Ct usti mentum, quod e ui Aro Cenf. palmarium Evangalic. si o a Chrito, et
  37. Apostalis pfecta id at. quo ot lurulentem Confest Auo. ita E Ait. WV: quod hoces gratis jestificentur qu
  38. Cristum per sidem, cum orsunt, se in pratiam recipi, et peccata remilti q Christum, qui sua
  39. monte o nostris percatis satisfent. Htanc fisem imputas vius pro justitia Rom. 1HI. et VV. Conf. pars. I.
  40. At. Smalcalo. ait. 1. et prinoipadi.
  41. vi
  42. Non imprtuo peccatorum prior est imputatoe meriti (husti orsine o temporis, sed naturae.
  43. Quia prius fit remiosio peccatorum, quae ett ipsa non-imputatio, seinda fit applicatio s. imputatio obedientia
  44. Tristi, tum activac tum passione, ut e Compendio Hutteri, hic Eleat. auctoritate munito, constat Loc:
  45. XII. ift. 3. Cons. Aug. Casess. movo adducto loco ex ArF. IV.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14, fol. 333v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068375:0690?run=74