Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 15, fol. 264v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 267r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. de Romanit, tanguam vindiitar divinue executoritur
  2. disserit. Sempuir nicir duest, sem luculentius disquirere
  3. suffioit, brevibus rationibus comprobasse Aelegoriano fini et
  4. soono vel primario vel secundario, criptoris vel dicentis
  5. facsi, congruam, in propositione proponere ununquen
  6. licere. Hoc erat honcum Eridos in contentione noit
  7. minime autem de Allegoria illata, falsa et cum scopo
  8. soriptoris laeri in congrua erat quaertio. quvo Acauo, cuns
  9. contra se neganteu adfirmarimo, propositionem impugnatar
  10. in Textu fundatam esse, miror quo jurc me insinidi huju
  11. arserti accusas. Quid opus ettlonga dissertatione; si
  12. statum controverscac duutat et multa in dedecorem alte
  13. rius malo animo concludis. Eaid pertinent ad me These
  14. Tuac cum, si Allegoriano illatario spectas, nullur nntes nos
  15. intercedit disoremen. Sin autem generatim coniludis.
  16. Thima allegoricum sine ulla restrictione nullem habere
  17. sedem in ixtu, respondeo limitando ad majorem Argument
  18. sui et ad robortandam sententiam meam Argumentum
  19. invertam: Luicunqu propositionem quandam ex rebus
  20. verbis designatis, secundum intentionem et scopuno scribentis
  21. vel dicentli vel proma riin vel secundarium proponit, ille pro
  22. ponit seutentiano quac en Textre es sita. Atque ille quu
  23. e vi definit. allequs. innatue.
  24. Ergo proubuit sententiam qua in sextu fundata est. Ad
  25. illastrandem majoris propositionem, sufficiant quac de
  26. sensu allegorioo supra paro dicta sunt. Cuac autem de uni
  27. tate sensur strac ad explirationcus Argum: sui profens d
  28. sensa literati quidem valet minime autem de sensu myrtivo
  29. et allegorio, ut suptra jano ditumo est. Glarsium vero diversi,
  30. tatem sensui mysti nupugnarse, credat, quo scripli ejuo erio
  31. ditiosimio radir ett. Reliqua diiserta de Aeligoria illata
  32. Mea non refert; acque ac secundue Thesit, quo d Convio

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 15, fol. 264v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068376:0534?run=74