Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19, fol. 472r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 469v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. OO Aphonsus Tostatus Episcopus sibulensis in 2. Genes. qu 4 cum ergo
  2. inquit, aliae gentes non servassent hoc praeceptum (subbati) peccessent omnes
  3. mort aliter, sed falsum est, quia dicitur quod omnes autiqui guatiles aute Evangelium
  4. promulgatum poterant sulvari in solis proeceptis juris naturalis, scilicet Deum verum diliger
  5. supra. sC, et proximo non nocere, in quibus est fotus decalogus, uit patet Matth.
  6. 22. et sic multi ponunt aliquos phiosophos salvos, ut secratem, platonem et
  7. alios, qui tamen sabbatha non custodierunt
  8. idem in Exodi. 30. qu. 14 defendit philosophos Ethnicos non fuisse
  9. obligatos, ut reciperent scripturas Hebraeorum, verba ejus ita habent: dicendu
  10. est generaliter quod nullus de iis hominibus, qui tempore legis Mosai ce salvatas
  11. fuit n centilitate, cognovit deum Hebraeorum esse verum deum sed
  12. putabant eum esse sient unum de diis aliarum gentium Nam cum alli
  13. boni essent, et verissime residerarent colere decum verum et colerent, si yis
  14. cognovissent deum Hebroorum esse verum deum, nullo modo credendum
  15. est, quod non conversi fuissent abillam legem, quam ipse dedisset
  16. approbantes ellam tanquam optimam, et sic de platone et socrate
  17. dicendum est, et de caeteris, quod licet cognoverint, quod verus deus sit
  18. aliquis, et illum cobierint, ignoraverunt tamen au Deus Hebrsorum
  19. esset verus dhus imo non crediderunt esse verum dhuur
  20. idem capite 107. para doxi quinti. postquam ostendit
  21. locum Apostoli, quicquid non ex fide est peccatum est, nihil aliud
  22. s
  23. signiticare, quam, quiequid est contra id quod homot credit esse bonum
  24. est peccatum, his utitur vertis: Nam sient nunc per contritionem
  25. cum proposito confitendi et obedicndi Ecclesiae in satisfactione peccatorum
  26. tolluntur reatus, ita et tunc et ab origine creati seculi in qua
  27. cunque gente hoc obtinuit, ut sola contritione pec camina delerentur
  28. Unde etiam si quis, eo tempore tota vita idola coluisset aut aliis se
  29. facinoribus an flagitiis immiscuisset, mox ut de iis doluisset remissa
  30. erant, dicente Efechieles si impius egerit poenitentiam ab omnibus
  31. percatis suis omnium inequitatum ejus quas operatus est, non memorabo
  32. cap. 13. Acqualem enim vigorem contritio omni tempore habet
  33. idem in atum Regum cap. 5. quaest. 21 platonem salvam esse, et
  34. multos alios de phulosophis qui ad ungoem vitia correverunt, et non lerat
  35. verisimile de illis ullo modo, quod, dola colerent, sed colebant verum dhum
  36. coelius Rhodius. lect. aut. lib. 17
  37. C24 eo usque progoditur
  38. p
  39. circa Tempora Concili Tricentini eadem doctrina flouut, communisue
  40. habebatur: Andradius in qui affuit concilio in explic. orthodoxis
  41. loco alibi aa me producta) eam ex professo defendit.
  42. Gaspar Casalius Episcopus, quoi et ipse erat Lusitanus, dum Concilio
  43. interfuit librum composunt dequa dripartita hominis justitia ubi
  44. part. L. lib. 1. c. 12 cum sententiam faventem paganis stabiliosset,
  45. subjicit, cum nihit determinavirit Ecclesia, liberum esse quam libet
  46. sententiam sequi, dummodo semper ad fidem implicitam vel explictam
  47. Mediatori
  48. Dominiens Soto qui Carolo V a confessionbus fuit
  49. lit. . de natura et
  50. grata C. 21. contra Gregorium Ariminensem pugnal, qui virtutes
  51. pecursus habeatur
  52. veras paganis negabat et quicquid abis fieret, peccatum esse judicabat
  53. Andri de Vega lib. 6. de praeparatine adullorum ad justifi cavem cap. 18
  54. postquam nonstravit secundum Thomam et Bonaventuram dari posse igno-
  55. ruptiam invincibilem fidei, hristianc, subjicit: quicunque fuesunt, aut
  56. etigm modo sunt, ad quos non pervenerit Evangetium cum nulla fide humana
  57. consequi potuerint fidem Chusti tamdin inculpabiliter ejus cyncrantiam
  58. nabere, vel etium hibnise sent existimandi qoamdia Carnennt doctonbus
  59. 20

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19, fol. 472r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068377:0937?run=74