Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 112v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 113r); this page is its left half.
The machine reads it as
- patribus repulsa obstitit, quominus aliquot post annis Leo papa
- ad Theodisium imperatorem scubens, eadem arte ipsum ad oviretur
- et Sardicensem pro vero canone Nicaeno supponeret. (Leo in Eist.
- ad Theodos. Imp. Tom. II. Concil. p. 25. C.) Unde fit ut valentiniamis
- et Galla placidia ad eundem Theodosium scribentes extra dubium
- ponant (valent. in epist ad Theodos. tom 2. concil. p. 31.
- Galla placidia in Epist nd Theodos. Tom. 2. concil. p. 32 A.
- Veteres et Nicaenos Canones de fide et praesulibus Ecclesi
- judicardi jus pontifici Romano concessisse. Autore scilicet Leone
- a quo sardicense decretum pro Canone Nicaeno acceperant. Atque ita
- porro porrectum est in frande ista pia, ut maximae Christianorum
- parti persuasum sit Nicaeni Concilii decreto Romanum primatum
- fuisse constitutum.
- Videtur mihi singulari Dei providentia
- factum, ut in ipsis conciliis frandis hujus vestigia et erroris origo
- extarent. Nimirum si unus hic concilii Africani locus non extaret
- capti essemus, et pontificii suum primatum pro traditione vetustissima
- venditarent. Umi etiam patet illustri eremplo quam facile pauci
- toti pene orbi imponere possint, ut quod novum et commentitium
- est pro indubitato, et velusta traditione erto confirmato
- habeatur) Quid ab aliis Episcopis expectemus, si ipsi Romani
- in luce hominum et ipso Atricano Concilio, sub conspectu Magnorum
- Vrorum Anirelii, Alypii, Angustini, sacio Nicaeni codicis, illustrissint
- post verbum Dei inter Christianos monumenti, abuti ausi sunt
- Insignis est Versutia Hadriam 1. Romani pontificis qui
- ut suum de sabbati jejunio traditionem Egitae Episcopo et caeteris
- Hispanis commendaret, non dubitavit Ambrosii autoritate abuti.
- Tubet enim Egitam B. Angustini opuscula Hadrim Ep. 95. quae est
- ad Egil. Tom. Franc. Chesn. p. 84814. A. Jubet enim Egilam
- B. Angustini opuscula legere, ubi (inquit) egregium praedicatorem
- ac doctorem suum Armbrosium meminit pro sejunio Sabbati sunctam
- catholicam Apostolicam nostram Ramanam nimis laudasse Ecesiam.
- Hoc vero inmis falsum est. Extat enim Angustini ad Casulanum
- epistola (E August. ex. 86) ad quam respicit hoc loco Hadrianus
- unde discere licet, neque Ambrosium neque Ronanam quod sabbato
- jejunaret, neque suam Mediolanensem, quod sabbato non jejunaret,
- laudasse Ecclesiam sed utrumque ritum observandum diversimode
- censuisse pro more Ecclesiae in quo versamur quando hic
- idest rediolam) sum (inquit epist. extr. p. 149. A. 1.) non jejuno sabbato, quando
- Romae sum, jejuno Sabbato. Hoccine est pro jejonio sabbati
- Domanam Ecclesiam ninis laudare
- Mira res est, quae olim integra concilia fefellerant hodic a doctis
- viris utriusque partis convicta frandis esse. Coram Concil. V. patribus
- (concil. V. act. 5. Tom. 2. concil. p. 574. d.) lecta et totius synodi silentio probata
- fuit supposititia Meodoreti de morte Cyrilli Epistola, tam evidenter
- falt. ut qui conciliorum seneralium editioni Romae praefuere, eam
- falsitatis arguerint Ejusdem furfuris est allata in Concilio ruc totaque
- in corta sub nomine Athanasii de miraculo ab imagine christi patrato
- in urbe Beryto epistola narratio; (Concil. VII. act. 4. tom. 3. Concil. p. 472)
- adeo inepta et indigua lepore et nitore magni illius ingenii) ut hodie sensu
- communi carere ofartent judi videri possis qui eam illi tribuat. Unde
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 112v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068378:0224?run=74