Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 304r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 305v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Confessio Reformatorum
  2. de Pradestinatione, de S. Cana
  3. De Persona Christi credimus ex verbo
  4. det
  5. rod Christus sit otirnus, verus Deus ac verus hono, in una indirisa Persona, unicus
  6. desus et silvator, ejusden natura cum Deo Patre, Sccundum aternam divinam generationem
  7. juota quam est imago invisibilis Dei, ejusdem natura nobiscum in omnibus sexapto
  8. Seccato) Scrundum conceptionem ac Partum ex Maria Virgine, per inumbratio,
  9. nem spiritus S. Unde Maria vere est Deipara, quia juxta Angeli verba
  10. paritara crat Filium, qui Tilius Altisrini, Filius Dei vere erat vocandus
  11. Luc. 1. stont de Mania hac in re a Concilio Ephesino ee Chaladonpsi conclusum
  12. Ex quo sequitur
  13. . Quod etiam post factam unionem personalem dua in Christo natura, illarumque Propnitates
  14. naturales distincta ac inconfusa manserint, atque ita nec humana natura in divinam conversa,
  15. nec etiam divina mutata aut mutabilis facta sit, prout in ephes no ac Chalcedonem
  16. si Concilio observatum contra Nestorium Entychem et alios, et prout etiam d
  17. sensu se explicat Athanasius in symbolo dicens: Haec est recta fides, ut cre,
  18. damus et confitcamur, quod Dominus nostet desus chustus, Dei filius, Deus et
  19. homo est; Deus est ex substantia. Patris, ante scrula genitus, et hono ex sub
  20. stantia Matris, in scrulo natus, perfertus Deus. perfertus homo, ex anima rationali
  21. et humana carne subs istens, aequalis Patri serundum divinitatem, minor Patre se,
  22. cundum humanitatem: qui liut Deus sit et hono, non duo tanca sed unus A Christus,
  23. unus autem, non conversione divinitatis in carum, sed assumptione humanitatis in
  24. Deum, unus omnino non consusione substantia, sed unitate deriona. Nam sicut
  25. anima rationalis et caro unus est homo, ita Deus et hono unus M Christus.
  26. C. Qrodgi ideo discrimen inter alios sanetos et Christum non tantum consistat in Majoribus
  27. Christi donis, sed praecipue in Scrsonali naturae Divinae et humana unione, cujudmodi
  28. unio nulli alii sancto usquam cum Deo intercedit, de uno At solo Christ huc
  29. locum habet, in dpso inhabitat omnis Deitatis plenitudo corporaliter. Col. 8..
  30. Quod exinde passio Christi non nudo ac meri hominis sit Pasoio, sed quod spte
  31. filius Dei revera in sua Propria carne sit passus, atqi ita haec ipia dasiio propria
  32. Dec pesio set, in arne spouio proprca, ut ita d suo opius sanpine, vel proprio suc sanguine acqui.
  33. t abru et 20
  34. hujus coci re sersonn dans,

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 304r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068378:0607?run=74