Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 317r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 318v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. prop. 4. cap. 3. Cap. 3
  2. c4. Universa p.ope modum Ethricorum theologia
  3. ex Moso et Mosaicis: 1. Mach. I 48. Expandebant libros legie
  4. de quibus. Scrutabuntur gentes similitudinem simulacrorum suorum
  5. de Tant et Mose comparandis adde Boeh. in Chan. lib. 2, C. 2
  6. Advuidis et Motis comparatio, Apollod. lit 3. Venerem Adonidis
  7. intantis forma commotam ab scondidise eum in arca. in Orphicis
  8. diuitur Adonis sisaemos Orit Hymn. in Adon. (rotandum orphica
  9. non esse pisistrati aellate netustiora. Adonis est Bacehus plut. symp–
  10. lib. 4. quis. utem cornatus apud ptotomaeum chennum suprotandatum
  11. Ansontus Bachum esse Arabibus Adoneum dictu Martian capell. lib. 2.
  12. Nunc quoque poloniet Bohemi ex noctibus non ex diebus
  13. Osirim Biblium Adonem
  14. Abentra in Exod. 2. citat libium de Agricultura ex
  15. temporum spata computant
  16. Mercurii Enduceus virga serpentibus intexta est virgae illius minisicae
  17. Aeggulio in Arubicum versum.
  18. instar quae in terram denussa colubri more reptavit
  19. in iupera editione ractanti; lib. 1. c. F.6: notatur Ms. Bibliothecae
  20. paulinae lipsiensis pro os voce Thoth sub stituere Moysin
  21. Bacchum jum alii docuere esse Mosem in aucam uterus inclusus et
  22. i prostuentem adjectus. Moses oductus ad sinam Montem
  23. frubo educti in Arabia Mosos ad sinam montem, Bacthus ad Nysam
  24. quae sina ipsa est, ut haberit diserte fasti siculi. Uterque fugiens Aiguntios
  25. adibus mari rubrum transunsit. Cornatus uterque fingitur uterque
  26. Maxim. Tupius diss. 38 Hrabes sub lapidis quadrati simulacio
  27. leges duplici tabulae inscripsit
  28. coluisse deam aliquem sibi incompertum. Plane is est RiDes
  29. 18 BCaXdar Enthymio memoratus in saracenicis editue a sylburgro
  30. in Alcaaba seu Meccano templo servatue, quem Arabes ante Mohamodis
  31. tempora sibi culsum non tamen post invectam novam religionem
  32. iminis honoribus prosequi defiere Niger ille quidem lapis est, at
  33. caudidus alter visitur Hispahani quem ex Arabia ab Ali adrectum
  34. putant persae ac summopere venerantur. Et candidum quoque olim
  35. fuisse lapidem Bracthau bardi trabes putant
  36. Tacitus Hist. V. 5. creditum a judaeis Bacetum coli. Et plutorchus
  37. Tab erunculorum festum ad Bacchanalia refert symp. lib. 4. quas
  38. Luaritur alicui tota Historia Mosis, et tota quoque Mercinii, nunquam
  39. vi in mentem veniet, Mosem esse Mercurium)
  40. Hieroglyphica totu Georus. Herwarti citata pag. 69.
  41. Nub aegysparis aurum, inscula magna ibno cabur quam editit
  42. Kirtherus. Erutosthenes Rogis Thebaei XrIBos nomen interpretatur
  43. XPVBHS; et Aristides in oratione Aegyptiaca (anobum exposint
  44. Hymnum in Apollinem esse Homeri autore Thuius dide probare
  45. X5V6S adaess aureum solum
  46. Damaiscii liter nondum editus Torpi ax Kcor qui servatur exomi
  47. possumus
  48. parum credibile omnem idololatuam ex Mose esse. Ita plus
  49. poenit Moses quam profuit Mundo. Et ridiculum est fabula de nihil
  50. prope verae Mosis Historiae rememsisse apud gentes fabilis via fuisse plena.
  51. Nec tanta Mosis gesta, ut in se verterint omnem viben. Et satis alibi supestitionum
  52. (pag. 61. Thoyt esse chosem. quia 112)5) vox prima Genescos. Belle raison.
  53. tentib
  54. scripserat Intiam. Apostata Monimum cum sole dessae coti vel Emessae potius
  55. At Monimus jamblicho Mercurius, Aberezra dixit Mosa. dictum Mcorios
  56. quia ut ait Gaulmrinus Meo. aequa Ni ex. imo vult graecum nomen
  57. EMS. factum ex nomine patris Mosis, Amrari. Quod cares attulerin
  58. in graeciam, atque ex eo insulae imbro nomen feere, in quo colebatur
  59. Siercurius, quem (teste Enstathio in dionysii peregesin imbramum cares appellabant. tios
  60. Teste mercutio putardis in Numa samillus dictus Mercurius que vox teste Mercurio Teste Festo
  61. in Flaminius Macrobio item et servio, significabat se oum apud veteres latinos. Erat
  62. autem Merturius servus deorum. vicissio similiter et nosepsolitus dici sarvus dei. Mercurii caduceus serpentiaus cintortus
  63. 7
  64. es vignarotis astrenimus des pruis quia amoes satua arplioin serum tatit
  65. (Alcova,
  66. Fnam aegyperi
  67. sorpe a patim
  68. nomineas
  69. e

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 317r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068378:0635?run=74