Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 339r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 340v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. An Bellarm. (ib. 2do d Geat eto ab cut.
  2. anc point tas positiones pelagiano et emipllagianos: Auxitrum gratiase
  3. miorseint voluntatem bonam ut invocationem Ita concil Aransicam. Cans ets
  4. tinsam gratium facere ut invocetur a pobis
  5. Augul umpratiae non
  6. eqoaliter omnibus adest. et Math. XC. mati p X
  7. cag Nulla esset in de inquitas etiam si ramibus horbus sufficiens aupalium ad saluter
  8. cyp.5 auxilim iufrerens ad satullii pro loco et tempore
  9. mediate vel immediate omnibus datur. aliud ep. de auxiero sufficiente ad
  10. t neqaret
  11. non peccandum A pro loco et tempore ( licetuon sem per quovis loco Mrediate
  12. cnteargc de infantibus, quon paerculibus auxtum datur ut possint bapliseri curare
  13. cap. 6. Auxilium drisufficiens et necessarium ad resurgendum a
  14. reccato non adest omnibus momentis
  15. Hoc pellamminus ex eo posta
  16. quovat quod alioqui emper acto bona cogitorem; et velleamus
  17. cupr Auxilium nad novum peccatiu evitandum semper omnibus adest
  18. quan tunc non opus est interna insperaioe. Et semper possumus divina mandata
  19. i
  20. cam vero non possimus resi et resistere fentavis quia ver
  21. non possumus ei resistere viribus pripitis sequatur se imper ad esse inpatum Deri
  22. un
  23. nonsmedi
  24. tum lib. 3. de lob. arb cocy ea qua volumue recte facere et ob
  25. conohantium aut difficultatem ex peccato originali natam non possumus
  26. non dici peccata nsi impropire. Et hinc Bellarminus putat ob latia
  27. domnem non panori poena seusus sed solum poena damni
  28. Bellarin c lib. 2. de gratiet sif arb. Cap P: possunt peutiles
  29. quibus nondum est Evanpeliam praedicatum cognoscere per creatura
  30. eam esse nec pro inde possunt DEo per grattum praevenientem epplisari
  31. pedendum de deo quod quia est, et quod inqua intibusse remune
  32. patar sit et extali fide exeitao possunt eodem dirigente et adjuvante
  33. 60, ad Frandum et Eleemosgnas faciendate, et eo imodo iupetrandim
  34. a deo majus fidei lumen quod Deus per se vel per aublos vet que
  35. homines facile qannicalit. Et dicit ien respondere d es homans gro 14
  36. de verit aitI. et afferre explam cornelius
  37. Eu primo homini dedit adpulorium persiverandi seu gratiam qua
  38. posset vitare via peccata, hominibus vero hodie tantim gratia ad
  39. Klando singuto ita explicat Bellamu. ad lib. 2. C. 8 adlom Angus
  40. orreptioce et grutim C. 2. mihuil hoc difficile, quia potest vitare
  41. suculati Necessitas aequit aliquando cadendi in notis est poena peccat
  42. g. quanovis gratia sufficiens omnibus defur
  43. sime praedestinavis diginae nulla ratio on parte nostri assignari
  44. peltarm. c
  45. pot sx parte dei assignari potest scalisa in genere ul ostendatur
  46. sitia ipsius in particulori quoque dxsitari non potest
  47. desit sua ratio su estum potius quam illum praedestinare
  48. poluente ad vitum. Et in Enchiritur. 95. ait id in aeterna beafitudiae,
  49. mnfericordia
  50. qout Deo on
  51. praedestinationem ita ibi defiur
  52. providentia ti, qua certos homines ex massa perditionis
  53. unfevicorditer selecti per infollibilia medta in vitam Airigsuatur aeterna
  54. onamfectum nobis futum
  55. SBonaventane dicit . in isent dist. 41. 9.2 Deum praedestinare
  56. est
  57. tallarmivus.
  58. fiomres obcertas causas soli sibi notas et non ob solum vo suntate
  59. um addit Bellam. C. XI sed eas causas non dicit ex parte operum
  60. praevisorir intelligit autem votuntalem dei non esse irrautionalem
  61. sed cum supientia et conplio conjunctam, ut etiam logtur Augnstitus
  62. simipelagiam sunt quae dicunt fidem daturum Deum quos praevidit
  63. mossonum usu litem arbolim dispositos fore ad illud donu recipiendum,
  64. Enturidio c. 35.
  65. ner quifeceriit ante quod luse. est expuoribus naturae.
  66. Bpatm.lib.2 deguat. et lab. art cap. 12t prest allegitum locu phatt. er
  67. sii paterfamilias. distriburt unicujus datentus ecundum propria vortate subjicit haec.
  68. ad est nomine propnaevirtulis intelligatum dispositio naturae, quis quaeso disposuit
  69. naturam nisi qui fecit naturam, ille igitur quifacit ut praedestinatis omnia coope
  70. quentur in bonum ille inquam electis suiis non solum gratian tribuit sed
  71. nam natiriam disposunt et ita pradestinatio radio et origo est omnaum si
  72. Deus exmterquam abso
  73. quae alcidere pote aps quibuscunus, modus
  74. bonorum
  75. par siuvil 9
  76. inte aliquid vellet vidit omnirs
  77. derum oido constitueretur d
  78. estituut ut eu matura tum gratus
  79. dere poset si cogpenmeturtantomum

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20, fol. 339r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068378:0681?run=74