Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 39v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 41r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Quisquis in culpa est aliquando in crimine fuit.
- Demonstratur: Nam in culpa esse est in errore cesse
- qui tolli pott debuit qui in culpa est injuste
- agit. Qui injuste agit non amal, qqui non amat
- scientia susti seu scienta ltu
- culpa est peccatum, sine improbitate. Si pecca–
- tum ergo factum infuste, sisfactum inguste,
- ergo a non amante. Si a non amante ergo
- mala voluntate, ergo improbe. Ergo non sine
- injusta seu nproba voluntate ergo improbe.
- quae contradiaio Contra si sine improbitate, ergo
- cum aunver ab a mante Idem ro non potest
- esse amans et non amans nisi diverso tempore
- Necesse est ergo eum qui in culpa est aliquando
- non amasse, ergo aliquando in crimine fuisse.
- Nemo ergo qui venialiter peccasse fatetur, gloriari
- potest nunquam in vita mortaliter peccasse.
- Item: culpa percatum est criminis causa, et
- crimen est per retrotractionem, si conjunga-
- tur cum crimire cujus effectus est. Sed tantum cri-
- men non est, quantum est improbitas in ipsofa-
- seu scientia turis; proposito aliquo
- suseufacto. Scientiam voco
- etsi practicam, quia ex sola definitione
- Viri boni omnes ejus propositiones demon
- stran possunt, neque ab inductione exem-
- plisque pendent, etsi harmonia rariarum
- leguns consensuque puidentum scripto
- non scriptoque ac populorum vace sublica
- egregie illustrentur, et apud homines de-
- monstrationum incapaces etiam cdnfir-
- mentur. Sustiscientiam voco
- seu ejus quod viro bono possibile est, quia
- eadem opera dictur et quicquid ei possibile
- non est facere, et quicquid ei possibile
- non est omittere Scientiam efficiorum
- voco, seu ejus quod viro bono impossibile
- et necessarium, id est omissu impossibile
- estquia caetera quae non excipiuntur
- cto, de quo suo loco. Culpa igitur est ignoranta vera aliquando afectata justa et indifferentia, seu pos
- Atrocitas est status ocii aliorum.
- Scelus est crimen atrop aliter accipi culpae
- vox ut setiam cum abest ignorantia affectata
- committatur, Sed tunc nec percatum est, nisi
- peccatum aliter definiatur. Unde saepe pdmiun-
- tur negligentes, etsi revera quae in illis, inde
- usque ab initio series cogitationum fuit, fuent
- moinibilis iguorantia, sed quia a admonitio-
- ne accedente fuisset vincibilis admonitorium
- appesiditur, ipsis aliisque scilicet poena. Sed talis
- posna apud Deum nulla est
- Hnc cum infra ostensurum sinus nullam esse poenam
- nisi omis culpa per se nisi ignorantia affectata
- quae crimen antere est, ignorantiae praesentis verae
- causa estr sit, non punitur, nisi ob improbitatem
- praesumtam, (quis modus puniendi locum non habet
- apud Deum saut admonitionem icui poenae non
- est locus in vita futura) aut denique harmoniam
- quam poenam qui in culpasuere nferunt
- Omne detitm sictum est, sec multum delitum ijastum
- quia omne necessarium, possibile est, et
- possibile non fier. Pro possibili non
- fieri respondet, quidam non. Jam
- et juste omisso, respondet possibile
- non (justo possibile, omisso non)
- vel quidam non, coincidunt Ergd
- sibilia et contingentia habentur. Sufficit
- necessaria impossi biliaque enumerari, imo
- sufficit impossibilia enumerari, inde caetera
- tacendo intelligentur. Quia omnia per
- naturam rerum factu omissuve possi–
- bilia habtur, donec contrariam prabe-
- tuo ant prasimatur suspicio cum ra-
- efficiun est esta pertutista
- seu u modus actus, asquo denomina
- tur inpossubilis aut in necessar
- Libertas est potestas facien pteptia
- potentiae moralis sencadentis in virur
- Hicium est defectus potentiae moralis a naturali
- Ergo libertas est modus quo actus denomi
- natur possibilis aut contingens viro
- bono, seu instus et indifferens. Offici–
- un, a quo denominatur necessurius im
- possibilis aut necessarius seu injustus de-
- morasi
- naturalem dicere nihil cttinet nullus
- dus ad impossibilia nullum est, seu
- Nullum impossibile justum est.
- Nam Jus est potentia viri boni, (justum
- possibile viro bono) ad impossibilia autem
- possiit potentia nulla est C impossibile
- Obligatio ad necessaria perpetua est, seu
- nullum necessarium injustum est
- qin unquidam un eno est eunis on.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 39v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068398:0078?run=74