Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 39v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 41r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Quisquis in culpa est aliquando in crimine fuit.
  2. Demonstratur: Nam in culpa esse est in errore cesse
  3. qui tolli pott debuit qui in culpa est injuste
  4. agit. Qui injuste agit non amal, qqui non amat
  5. scientia susti seu scienta ltu
  6. culpa est peccatum, sine improbitate. Si pecca–
  7. tum ergo factum infuste, sisfactum inguste,
  8. ergo a non amante. Si a non amante ergo
  9. mala voluntate, ergo improbe. Ergo non sine
  10. injusta seu nproba voluntate ergo improbe.
  11. quae contradiaio Contra si sine improbitate, ergo
  12. cum aunver ab a mante Idem ro non potest
  13. esse amans et non amans nisi diverso tempore
  14. Necesse est ergo eum qui in culpa est aliquando
  15. non amasse, ergo aliquando in crimine fuisse.
  16. Nemo ergo qui venialiter peccasse fatetur, gloriari
  17. potest nunquam in vita mortaliter peccasse.
  18. Item: culpa percatum est criminis causa, et
  19. crimen est per retrotractionem, si conjunga-
  20. tur cum crimire cujus effectus est. Sed tantum cri-
  21. men non est, quantum est improbitas in ipsofa-
  22. seu scientia turis; proposito aliquo
  23. suseufacto. Scientiam voco
  24. etsi practicam, quia ex sola definitione
  25. Viri boni omnes ejus propositiones demon
  26. stran possunt, neque ab inductione exem-
  27. plisque pendent, etsi harmonia rariarum
  28. leguns consensuque puidentum scripto
  29. non scriptoque ac populorum vace sublica
  30. egregie illustrentur, et apud homines de-
  31. monstrationum incapaces etiam cdnfir-
  32. mentur. Sustiscientiam voco
  33. seu ejus quod viro bono possibile est, quia
  34. eadem opera dictur et quicquid ei possibile
  35. non est facere, et quicquid ei possibile
  36. non est omittere Scientiam efficiorum
  37. voco, seu ejus quod viro bono impossibile
  38. et necessarium, id est omissu impossibile
  39. estquia caetera quae non excipiuntur
  40. cto, de quo suo loco. Culpa igitur est ignoranta vera aliquando afectata justa et indifferentia, seu pos
  41. Atrocitas est status ocii aliorum.
  42. Scelus est crimen atrop aliter accipi culpae
  43. vox ut setiam cum abest ignorantia affectata
  44. committatur, Sed tunc nec percatum est, nisi
  45. peccatum aliter definiatur. Unde saepe pdmiun-
  46. tur negligentes, etsi revera quae in illis, inde
  47. usque ab initio series cogitationum fuit, fuent
  48. moinibilis iguorantia, sed quia a admonitio-
  49. ne accedente fuisset vincibilis admonitorium
  50. appesiditur, ipsis aliisque scilicet poena. Sed talis
  51. posna apud Deum nulla est
  52. Hnc cum infra ostensurum sinus nullam esse poenam
  53. nisi omis culpa per se nisi ignorantia affectata
  54. quae crimen antere est, ignorantiae praesentis verae
  55. causa estr sit, non punitur, nisi ob improbitatem
  56. praesumtam, (quis modus puniendi locum non habet
  57. apud Deum saut admonitionem icui poenae non
  58. est locus in vita futura) aut denique harmoniam
  59. quam poenam qui in culpasuere nferunt
  60. Omne detitm sictum est, sec multum delitum ijastum
  61. quia omne necessarium, possibile est, et
  62. possibile non fier. Pro possibili non
  63. fieri respondet, quidam non. Jam
  64. et juste omisso, respondet possibile
  65. non (justo possibile, omisso non)
  66. vel quidam non, coincidunt Ergd
  67. sibilia et contingentia habentur. Sufficit
  68. necessaria impossi biliaque enumerari, imo
  69. sufficit impossibilia enumerari, inde caetera
  70. tacendo intelligentur. Quia omnia per
  71. naturam rerum factu omissuve possi–
  72. bilia habtur, donec contrariam prabe-
  73. tuo ant prasimatur suspicio cum ra-
  74. efficiun est esta pertutista
  75. seu u modus actus, asquo denomina
  76. tur inpossubilis aut in necessar
  77. Libertas est potestas facien pteptia
  78. potentiae moralis sencadentis in virur
  79. Hicium est defectus potentiae moralis a naturali
  80. Ergo libertas est modus quo actus denomi
  81. natur possibilis aut contingens viro
  82. bono, seu instus et indifferens. Offici–
  83. un, a quo denominatur necessurius im
  84. possibilis aut necessarius seu injustus de-
  85. morasi
  86. naturalem dicere nihil cttinet nullus
  87. dus ad impossibilia nullum est, seu
  88. Nullum impossibile justum est.
  89. Nam Jus est potentia viri boni, (justum
  90. possibile viro bono) ad impossibilia autem
  91. possiit potentia nulla est C impossibile
  92. Obligatio ad necessaria perpetua est, seu
  93. nullum necessarium injustum est
  94. qin unquidam un eno est eunis on.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 39v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068398:0078?run=74