Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 52r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 49v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Sdadiscrimine voluntatis des
- praetumtae exeventu decla
- tand
- voluntas Dei easdem quas
- sapientia, nobis agendi
- regulas praescribit 7
- in quibu b pei voluntas sam
- eventu cognita est
- iagubi nostrum officium
- fecerimus, contenti simus
- circa praeterita; quam
- optima autem reddere
- conemur futura de
- de quibus nondum quicquam
- nobis declaravit Deus
- et nostrae industriae
- locum reliquit
- Crpluntus vei quanais
- attendiregula est, c
- et
- Napsiantiae dictatis consendit,
- EQuia Dens existit, ideo
- sapienti licet liberrime
- exercere caritatem
- Est autem praesumta Dei Voluntas, ut quisqe agat, quibus.
- videtur se ipsum, et quae sunt circa seipsum maxime perficere, posse
- seu ut quisque conetur ornare spartam suam; quod idem et supien
- tiae dictatum est, quoniam laetitia consistit in sensu perfectionis.
- Itaque debemus pro viribus et modulo nostro in emendandis nostris
- rebus, ac publico bono procurando niti, licet non semper successus
- faveat; quo destituente nec tristari, nec taedio obrepente desistem
- tassarive oportet. Quoniam DEi solius est tempora nosse, et modos,
- san
- quibus optime exitus reperietur. Et pro certo habendum est, omnia
- tam perfecte a Deo fieri in mundo, qui et mala in majus bonum
- cggnoscentibus
- convertit ut meliora, et singulis, hoc intlligas, atque adeo
- Deum amantibus, et gubernatione ejus contentis, utiliora, ne
- optari quidem possent ab intelligente. Unde jam habemus causam
- gaudii perpetui et consensum Divinae voluntatis cum posita
- supra definitione justitiae, et conciliationemsapientiae ac
- summae caritatis.
- Cum enim Deus sit sapientissimus pariter et potentissimus
- idem et justissimus erit, et justis praestabit securitatem, ut tuto
- liceat recte agere, et possimus ingratis etiam, imo et
- hostibus ac nocituris non tantum bene velle, sed interdum nostro
- juvantium malo prodesse
- anime ut ipsoroi satuti
- quod carbones ignitos in capita hostium colligere scriptura vocat
- e
- idque saepe tuto et cum fructu fit, quia omnia denique in bonum
- majus cedere necesse est Deum amanti. Cum alias, si Deus
- deesset rebus, saepe justitia bonorum statura esset intra ipsorum
- voluntatem, factis autem externis imitandi aliquando essent
- essevellent
- mali et belluino ritu viventes, quos qui salvi essent, iisdem artibus
- oppugnare, vel etiam praevenire subinde cogerentur. Hunc sutem
- statum naturae sibi relictae ac sine rectore fluctuantis sane
- miserrimum, fingi quidem posse docendi causa, existerem
- rebus non posse, Deus effecit. Immortalis enim anima nullius
- injuriis nisi propriis exposita, semper in manu et praesidio dei
- est; divineque Christus eos timere vetuit, qui corpus occidere
- possunt, animae autem nocere non possunt. Itaque non vitae
- amplius et membrorum conservatio, sed vera perfectionis sive
- salutis animae cura, verissimum erit justitiae fundamentum
- cujus causa quidvis liceat, modo sit ad eam tuendam necessarium
- Interim ea est salutis natura, ut minimis indigeat, et propemodum
- quae aliis damnosa sint, nullis. Cum contra saepevitam et membra, et
- quae his tuend param conservandis comparantur, opes honoresque nisi
- aliorum damno tueri nequeamus. Ut in naufragio patet, quando duo de
- tabula pugnant. Quatenus autem pugnare liceat, certis justitiae, hoc est
- sapientiae regulis definiri potest. Interim male consultum esset naturae
- humanae, si summa rerum in his consisteret, quae aliquando alteri
- eripere necesse foret. Potius credendum est, praerogativam verae
- felicitatis esse, ut multitudine sociorum augeatur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 52r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068398:0103?run=74