Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 53r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 54v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Jus in quo versamur est scientia
- caritatis, et justitia caritas sapientis, enim vrtus
- quae hominis affectum prga hoprinem ratione moderatur. Caritas autem est
- Est enim laritas, habitus amandi omnes
- et qui ita affectus est virbonus vocatur
- Instatiaatem vero vircus quaedam est quae
- affectum hominis erga hominem ratione
- moderatur.
- Dono sapientia,
- est scientia felicitatis. Felicitas autem
- in eo posita est, ut in Dei gratia atque amore
- vivamus, cujus potentia et perfectio summa est.
- Cumque idem sapientissimus sit, perfectionem rerum
- generalem, et maxime prout praestantissimarum
- creaturarum quae ratione utuntur, sibi propositam
- habebit. Itaque qui Deum amat, id est qui
- sapit, omnos amabit, sed unumquemque eo
- magis, quo magis expressa in eo divinae
- virtutis vostigia, lucebunt et quo promtiorem
- validioremque in communi bono, vel quod eodem
- redit, gloria DEi procuranda socium habebit
- sperabit
- Intellecta ergo justitiae, et quod ad eam rem
- necesse erat, sapientiae caritatisque natura
- facit manifestum est, quod Viro bono possibile
- impossibile, necessarium est, si nomen suum tueri
- velit id justum si tum, injustum, ac denique
- debitum esse Nam quae contra bonos mores
- sunt ea nec facere nos posse credendum est:
- atque eo sensu dici potest, jus potentiam quandam sivelibertatem
- moralem esse, obligationem vero necessitatem.
- Summa juris regusa est
- un omnia dirigere ad majus bonum generale, quae
- scinditur autem in tres alias vulgo celebratas,
- nem honeste vivere, neminem laedere, suum
- cuique tribuere. Est autem honeste vivere, ita
- animum virtute usu excoleri Virtusque est habitus anini
- natuae nostre g imbecillitae ad prava inclinutis afseltibusmentem ps venientious qui falsotum benorumd
- rectam rationem sequentis: quemadmodum enim in hac
- sus, ita assuefactione saliam velut naturam induimu
- ut postea ett naturali quadam facilitate ad recte
- agendum feramur. Quem animi vigorem ubi nacti
- smmus, et in nos ipsos potestatem, t
- ut
- ratione tantum moveamm, tum maxime ad societatem
- ad societatem et commune bonum procurandum
- e
- apti videmur. Itaque virtus in unidersum prout refertur
- ad societatem jussitia appallatur, etiam cum circa illa
- versatur, quaelit tempe t quae suietatem per se non laedunt
- Abonorum datoris
- + quod habemus agendi
- aut non agendi
- sive virtutem in universum quatenus
- refertur ad vocietatem
- quarum prima sad justitiam universalem
- pertinet, resiquae duae ad particularem
- secunda ad commutativam
- privatos, tertia ad distribution
- communia sum
- u
- er
- eorum quae
- specie solicitantur
- universalis
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 53r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068398:0105?run=74