Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 58r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 57v); this page is its right half.
The machine reads it as
- jus inquo versamur
- Junecadentia
- tus est ars aequi et boni, hoc est scientia
- efficiendi ut omnes aequalitem
- tractentur, nisi cum bonum commune aliter
- justram dicitur est quod regulis scientiae pitis congruat justum est quod reguli halius scientiae contratiem
- Contravium non est
- Vir Bonus est qui erga omnes bene affectus
- est, ma eo tamen magis quo quisque ad commune
- bonum aptior est.
- Itaque justitia est caritas sapientis est.
- et justus etsi ipse sapiens nonesset, in regendo bene atque
- in medioeritate continendo hominis prudenti continendo
- commorctendit hominem affectu, sapientem imitatur. Uade fit ut quae regula
- comprehend; omnia non possunt boni prudentisque viri arbitrio committantur
- Porro quemadmodum in agendo quaedam impossibilia quaedam possibilia, et ex his nonnulla) mum otom
- quaeram media, alia deniq necessaria sunt; ita
- quae recte, atque ut virum bonum decet facturo impossibilia conqui possimus
- sunt, haec injusta dicunur; contra, possibilia ipsi, licita sive justa; neces
- justanam am quae facta contra bonos mores
- sunt, ea in jure nec facere nos posse credendum
- est; jus itaque facultas quaedam est sive
- potentia moralisi et obligatio est necessitas
- quadam moralis, et quorum necessitas viro
- bono imposita est, a debita dicuntu appellantur
- Regulae juris generales sunt
- Honeste vivere, neminem laedere suum cujustribum
- tribuere. Est autem honeste vivere, idem quod virtutem sequi, vitia fugere, hoc est eterate
- mirtules calere, quae societali nihil agere, quo
- quod animum indices vitio corruptum quod societatir
- laedere possit+
- N Societati autem actu
- ipso laditur vel ausere de cu immina singulorum
- laedendo, vel bona minuendo. vel eos qui in ea
- vivunt laden offendendo, quod prohibetur altero
- paecepto quo jubemur neminem laedere; vel bona malaque
- a communia non ita distribuendo, quemadmodum
- i re est societatis interest, id est pro cujusque merito
- hoc est secundum cujusque merita et virtutes,
- interest autem societatis fini unumquemque
- communibus bonis proportione meritorum in
- Societatem aut virtutum; et quia
- mala evitari mala quorundam evitari
- nequeunt, nocentes potius quam alios religuos innocentes
- affligi. qui sensus est praecepti quo jubenur
- suum cuius tribuere suum, id est quod ad ipsum
- pervenire communiter in publice refert
- Mnde sequitur etiam commune bonum procurandum
- esse matum averruncandum. Tres itaque habemus
- Justitiae partas Unioatalem, particularum in
- partes jurisprudentiae de justitia universali sive virtutibus societati utilibus
- de justitia particulari circa Publica et privata et
- et publica quae in jure privato publico apparet,
- et de j pri pariter et prinato in jure
- mente et recte
- sunt etiam tempora ubi minores virtates sunt majoribus ut sunt
- nunc tes sunt hamanae a Republica suppleri possunt. Et saepe minus vinosi magis
- unta putica nsaepe nim virtnte preocto sunt infelices, uti crimina eorum in mervum ermmpantu ctu pruniriue eos nec assie, exempli causa.
- s felisasitus majdibus sacie culibus li tuendie causa regulis
- cirilia natuite
- esse constat
- a prudentibus praescriptas publica
- justitia vero virtus Jus A in quo versamur est scientia caritalis
- quae asscitum
- hominis erga
- et justitia caritas sapientis
- Est enim caritas
- hubitus amandi omnes, et qui ita affectus est vir bon
- vocatur: F (l. 1. 8. 1. de I. I. 7 Sapientia anta
- est scientia felicitatis. Felicitas autem nostraa
- aderua, in eo posita est, ut in Dei gratia sinus
- potentia et pulch per fectio summa est. cumque
- idim sapientissimu. sit perfectionem rerum genera
- lam, et maxime, praestantissimarum creatiram
- non est quae scilicet ratione utuntur sibi propo
- sitam habe bit. Itaque qui Deumamati
- id est qui sapit commne loum omnes
- amabit, sed in unumquemque eo magis
- quo expressiona in eo divinae virtutis
- vestigia lucebunt, et quo procatiorem
- validicremque in communi bono, vel
- quod eodem redit t
- gloria Dei procuranda
- socium habebit
- + quod recta educatione
- Si jam omnes ita animati
- citati essent, ineque opagi
- strorum prreceptis, neq
- um netorit potestate
- et; jum vero plerique sapis
- +quad habemus inent ut ipsi perse ne
- ipsi per se intelligunt vera
- ti injustique causas; nec facile ad om
- species factodum spedies generalis juris r
- Nam qui commine bonum
- quaerit dabit operam, tum
- utum se rediat ad agendum bene
- umque virtutis comparet, tum et
- etum ico vd vitu extiopes
- Aloqui etsi non laeseris, suspectun
- te facies et cavendum, fiduciamque
- et tranquillitatem tolles: ets
- et satis jam laesisti, si
- + aut non procurando avertendoque
- a quibus scilicet merita sperari pro sunt
- accommodare possunt: in horum
- eatiam de offiriis jus demonstran
- dum est, institium, non ut quidam
- velerum dlicibat, stultitiam sed
- potius sapientiam esse: exera
- in quibus maxima
- esten atque et enumeratis potissimis
- causarum figuris ostendet
- radmonendum
- l’hutu
- leiue est bona
- agendi voluntate
- ali autem virtutis uer larent facileque aste
- magis necessariae)
- necesse fuit societatis
- potestate armari, unde legosnatus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1, fol. 58r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068398:0115?run=74