Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 6v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. et s gentium gure mepetiamsi alitus
  2. palgo ferant. Alioqui ex gentium sure etiam
  3. deceptus tenebor. Tencor tamen ex pacto undo
  4. peino ubicunque non possum causam uddere
  5. non servandi, tunc enim contumetiam facere
  6. videbor, et teneor actione injuriarum. Unde
  7. a promissis in genere abesse debet animus decipi–
  8. endi aut datur actio, non tam ad praestan-
  9. dum quam ad contunelliae reparaonem. Quod
  10. ruisus notandum. Sed et si promisero ali
  11. quid nondet ego secutus fuero promissum tuum,
  12. teneris milu ad id quod interest, si culpa tua
  13. non servaturu estu. Sin absuit ab utroque culpa
  14. cutra lua in re ubi Jamnum nullum intelligi
  15. potest, nec actio est. Quia revera in re ubi
  16. nihil cujus quam interest, etiam summa negli
  17. dolo decipias interest in re quantulacunue con-
  18. tumetiam meam quaeras, aut tristitiam ac quem
  19. cumque dolorem. Nam perinde est. Etiam qui me
  20. gandio magno implet, ut tauto vexet magis tenetur
  21. inguriarum. Recte ergo et Connanus et ipse pro-
  22. fundissimus Aristoteles dudum negarunt nisi
  23. ex bor aX) nx2C id est commutave acto
  24. peccatum mortale est agere quod tute in-
  25. dices plus damnosum quam utile esse. An
  26. vero illi rei sunt, qui non putant Deum
  27. esse. Et puto esse non minus quam inex-
  28. cusati sunt, qui artifices opus vastant, quem
  29. esse non credunt negant. Quanquam si
  30. res accuratius explicanda sit, dud itari quea
  31. an detur athequs in uiversum verus, id est
  32. qui cogitet, nullum esse Deum. Cum contra,
  33. alibi ostensum sit, qui cogitat aliquid esse,
  34. cogitat Deum esse, id est rationem rerum.
  35. quia nihil aliud est existere quam habere
  36. quae ipsum finem nobis praestibuit vocat san–
  37. ctitatem. (Ea mihi videtur esse in affectu, quod
  38. sapientia in mente, vocant et Pretatem) seu regu–
  39. lam amoris Dei quae haec est, ut summe ametur
  40. Amonis nostri haec regula est, ut sumunos
  41. magis amemus Deum, uti pars manus subit
  42. mortem pro toto, seu procapite. Porro
  43. plus amabimus animam quam corpus et bona
  44. animiquam corporis, deinde plus corpus quam
  45. bona extemora, quibus etiam amicos praefe
  46. ret tanquam partes suae speciei, ne dum
  47. parentes, uxores, natosue,, partes etiam sui.
  48. Non tamen bona amicorum, nisi luciumsum
  49. parvum luero deuplo aut supra quintuptum
  50. (cur hoc praecise) ami corum posthabeat Pa
  51. car enum perdere mnum si amicus lucratur
  52. quinque. tam in bonis corporis quam fortunae
  53. vel etiam anum (non pulo hoc
  54. In qualibet feliitate potior est conditu
  55. Telicitas unius cedit bona fortuna
  56. unius cedit infortumo alterius. Unde si
  57. ego amiserim aliquid per infortinium
  58. tu inveneris per fortunam, ma
  59. nebit meum. Si amiserim ego aliquid
  60. per culpam, tu inveneris per fortunam
  61. idem est, quia in re mea ad neminem per
  62. Si ego amiserim aliquid per infortumum
  63. quod ad De pervenerit per ingenium. Cum
  64. utriqque sit infortunium meum in amittenda
  65. re, tuum in amittendo laboris fructu, an
  66. dicemus rem fieri communem. An me tibi
  67. si ego amiserim aliquid per culpans quod
  68. ad repervenerit per fortunam, cum nullum
  69. tibi damnum datum si, meum erit. Tibi
  70. tamen amorem quendam, id est recogita
  71. tionem fructus ex te capti quanquam
  72. non propiie gratitudinem debebo, et qui
  73. dem magis si mea sit culpa, quam si tam
  74. erriei dan aliquod
  75. ego amiscrim aliquid per infortumum
  76. quod ad se pervenerit per invenium id
  77. est cum infortinio tuo (nam aliud si culpa
  78. tua est, id agendum est ut neutrius sit
  79. infortum um, quoad ejus fieri potest, ad
  80. est unusquisque recuperet rem suam Tupretium
  81. laboris dolorisque, ego rem. Sed ita ego solus
  82. infortumum patior, tibi enim totum solvo, tu
  83. nullum. Ergo dinudium tibi tui ramni solver
  84. per culpam quod ad Te pervenent per ng–
  85. infortumum, totum infortumum tibi prae
  86. municabitur damnum pro rata graduum
  87. si ego amiserim aliquid per dolum, ut
  88. se loquar seu voluntatem, pone, ut
  89. vexem invenentes, teneor eis ad id quod
  90. interest infortumi, non quidem hncisersalou
  91. sed hoc quaeritur an retio eundum, ita ut da
  92. mnum non conseatur, quod fortunae nostrae, sed
  93. quod peudentiae anfertur il Ita sane aequam
  94. esto, proeseitumr quoties netrio infortanum inter.
  95. canem a me inventum cungadi cumcane
  96. a de emto et utroque ambos caetero quin
  97. pretio aequale et perire ambos, an matuo
  98. quiescendum est, uti si umbo essent emti, an
  99. tanto minoris censetur canis meus, quanto mi
  100. noris mihi constitit. Quid ergo detraevdstatibus
  101. fiet, seu usquae nobis. I. cepraeratuar L
  102. dono eorum qui tamen labore et ingenus
  103. bolut huos hablie illis ir t

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 6v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068399:0012?run=74