Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 14v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. cu pet2s retinebit cui prius est iy affectionis
  2. an qui cui majus. Puto ei qui majus si sit, sin
  3. par ei qui prius. Neque enim et sic dici, ut ei qui
  4. ujus, si aequalia, ei qui majus si aequidinturna.
  5. Ei cui mu magis est magis quam qui prius vel
  6. contra, si neque aequalia neque aequidinturua, quia
  7. non possunt in se invicem duci. Adde quod sola
  8. damni ratio habenda est. Si tamen aequale sit damnu
  9. putem priorem praeferri. Quia excessus sin est huic
  10. iu retentionis. Et caeteris paribus prior tempore
  11. potior jure. Hoc ipso quia caehris paribus omna
  12. sunt restituenda in statum priorem. Haec de
  13. jure reali in Rep. Ama paulo aliter constituta
  14. sunt ut sciheee dominus rem suam reciperet
  15. siune detractione, emtor infelix resuai careret
  16. sed hoc mitio haberet regressum ad ven
  17. ditorem. Non omnino male, si modo regressus
  18. haberi possit, quanquam mero jure debeat re–
  19. gressus cois esse utrique male tamen si Emtori
  20. regressus mopia aut absentia ejus a quo
  21. habet elidatur. Perpublica igitur quae has leges
  22. codidit, debet Emtorem indemnem praestare. Ita
  23. enim aequam est. Si plures ocurrant autores, si
  24. res per plurium manus eat commudnicandum inter
  25. omnes damnum est, neque enmi video u quo jure
  26. qui ultinmus est prae caeteris infelix esse debeat
  27. Cum juris sit, ut domines quam minimum a for
  28. ttuna pendeant. Illud adhuc quaerem
  29. um est, an hoc ut qui mihi damnum
  30. sinc culpa dedit reparet, sit meri peris, ita ut
  31. pugere etiam per vim possim. Et puto, quia ille
  32. se solum casibus communibus fortunae exentum po–
  33. culat. Cum enim forturia sit quasi hostis cu
  34. quo nobis velligerandum est, cri quam est unum solum
  35. extra aleae factum esse velle. Quemardmodum
  36. ingruente in civitatem vello iniquum est esse
  37. qui domi desides neque pugnare ipisi neque aliquid
  38. vim ab alio exigere potet juste id est nullo
  39. metu offensarum spri prudentis, seu nullome
  40. tu quecelarum. Beleo autem inito in Hactenus
  41. nullus esse Deus, nec vitr post hanc vitam, libet mihi
  42. quod libea, nam quasi desperato, nec quisquam
  43. prudens aliud contra me pt, quam mihi exitum
  44. credo etium tunc alivis prudentes ei succursuros
  45. Ni si tamen ferar ineum non usque ad mise–
  46. niam, credo omnes prudentes mihi succursuros.
  47. inseria mihi dare pt. Caetrum is, qui ita felius
  48. miser est, ut nemo ei amplius nocere possit b
  49. summe felice nam summe unser non datur Egoveum
  50. si quis daretur moccidibilis gigas, u cui nec
  51. venena nocerent, nec cntis tormento perforari
  52. posset, nimo tamen erit, qui neget eum agere
  53. injuste, id est dy sarmonice, ita ut actiones
  54. Nisi haec ut si lucium suum quaerat cum alue
  55. sed de hoc amplius cogitandum. An non quaesiturusit
  56. etiam cum aliorum nuseria. Quotusquisque est ex nulgo
  57. qu non bestiis sensum quendam tribuat, et ratio
  58. linationem quandam fere ut infanti, qui cogitar
  59. non loqui potest,nec tamen verentur illi mi-
  60. mini luem sn causa bestias miseras facere,
  61. idque vix quisquam ab omni aevo injustitiae accus
  62. quando quis sine culpa sua alteri damnum dat. Nunc
  63. sua. Sed si semel me in eum statum dejecit
  64. in quo niser simi, puta me quis invitur vel culpa
  65. Ut jam moriturus sim, in eo casu, si popati
  66. nocuit vell etiam calpa sed in mniseriam usque
  67. ut exigam ab eo quantum solatis sine sua
  68. priudentis, saltem displicentiae. Nam etiam
  69. eas erga alios prudenti placere non possint
  70. vit demtis paucis pythagoreis gulae nostrae causa
  71. quando quis sine culpa sua alterius foluti periculum
  72. insentat, tunc repelli pt etiam cum pernicie
  73. sua, vel etiam sine calpa veneno infecit si
  74. aceterane, si videat me in oes ferri. Sed
  75. si ferar tentum in eum qui clnsice culpa
  76. hoc loco non cuero quid detur aut non detur
  77. num damno, dummodo non cum inseria
  78. bestras occidere, scilice quia non metumius ne
  79. ideo magis in nos conspirent. Sed notandum
  80. est esse et aliam rationem. Quod scilicet si extra
  81. quia harmoniam quaerit. Harmoniae autem ve
  82. solum demta Echo eondem pulctritudinem so.
  83. potentissunus seu inviolabilis quaeret fatio
  84. tamen quantum possibile est, imo quia possi
  85. Haec ipsa ergo displicentia alior nobis dblet. Na-
  86. turali quadam inclinaivne mentis amore aliorum Ct
  87. pulchritudine suae, delectantis. Fateor haesaepe
  88. alis affeceba smcibitam, non ato mnus tamen

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 14v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068399:0028?run=74