Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 16v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Lucrum inelli voro hic omnem boni absentis positivn
- acquisitionem, aut mali praesentis positivi amo–
- tionem. Damnum voco omnem boni praesen
- tis positivi remotionem, aut mali absentis
- positivi it adventum. Indemnitatem
- damni evitationem Necessitatem idquod
- ad miseriau miseriae evitationem. Mi-
- seriam, quiqid statum illum, in quo ag–
- Ut ergo postitia sit animus nemini sine ne-
- cessitate damnosus, et Sed addendum adhu
- est aliqui Nimirum justus etiam juvae alias
- debet non tantum non nocere alteri debet
- sine necessitate sua, sed et juvare alterum
- primum cum sine miferia sua miseriam alterius
- redendere potest, deinde cum sine cessatione lucri
- sui damnum alterius redimere potest, tertio cum
- sine cessatione lucrisui alteri lucrum quaerere potest.
- Nam ut lucri sui cessatione damnum alterius
- redimat, non puto imperali. Nisi inter ver
- amicos, quorum omnia sunt communia usque
- ad miseriam. Id est ut anicus amici causa om
- id est sua, omnia faciat praeter miseriam
- tam. rv an quia et alter rursus facit
- Ut adeo amicus etiam damno suo minore lucrum
- alterit majus procudraturus sit, quia hoc faceret
- sibi. Et si quis hoc egrt altero consen–
- tiente, debet illi alter tantundem, aut
- damni, imo et lucri cessantis restitutionem
- culpae poena esse debet. Qui delon sciens nocet
- sine necessitate in eum estius belli, maxime
- si nocet necessitati nostrae, item si nocet
- sine ulta cessatao sine alio lucro suor praeterqua
- quod sit ex damno meo. Si vero sunt autem
- hi gradus: qui sciens sine bono alio suo nocet aut no-
- cere conatur mit pecestitati meae, in cumjus belli
- intermini, seu ius belli in summo gradu proximus
- gradus est si quis sciens sine bono alio suo ostendat
- se quaerere damnum nieum, Tertius gradus est si qui
- ostendat sine bono suo se quaerere non lucium meum.
- (quibus omnibus casibus sine bono suo quaerit mala
- meum.) Quae jam gura horum bellorum. Sequuntu
- casus, quibus aliquis siens propter bonum suum alteri da
- Sequuntur casus quibus aliquis ex culpa alteri ta
- ninum datu nam Grlucri impedimentum non
- curatur, sed tantum si vel satuti vel bonis
- simpliciter tamnum dare conetur, id est da
- tujus sit nisi casus interveniat, seu faciat quod
- in se est Tenetur autem talis Ixcula
- re qua probare quantum potest innocentiam
- suam, 2. cavere de futura attentione
- imo si probare excusationem non possit
- vel saltem non reddere verisimilem tenetur ca
- vere de futura toua voluntate utiis qui do
- lo damnum dedit. An ultra ad poenam ali–
- quam tenetur. Quematmodum et
- is qui scaens damnum dedit, puto tistin-
- quendum. Nam aut cavere non potest, et
- dare, ut saltem memoria ejus impediat eum a porro
- nocendo. Si vero saluti nostrae periculum ab eo im-
- mineat, licebit cavere uti optimae possumque, id est e
- medio tollere. Si vero cavere possit s bonis nostrus
- sine malo suo, tunc addendum est ei aliquid malialio-
- rum causa, ne et ipsi noceant nobis, si videant noceri
- impostrum non noceas possis quod jam tum evend
- si nunc quiescas. In aestimandis autem salutis peri–
- culis licet esse scrutulosissimum, in aesamandis aliis re-
- missiorem esse decet. Et hoc est scil. verum;belli porri
- major poena imponenda est nocenti sine bond suo, quam
- nocenti s propter bonum suum. Tata a. debet
- esse potna quanta adubsterrendum a ipsum si ali–
- per cavere nequeat, aut alios sufficere potest.
- une etsi quis cavena cum aliquo mato suo non tamen
- tia in aliis juvandis aut laedendis. Qutpotu qum
- quaerit. Ut ergo nomen justitiae ex usu vulgi non
- satis respondeat virtuti in medio positae inter
- duos aspectus aniorem et odium alio rum. De
- quia nihilominus findens e, nisi forte ei pl
- ceat homines se amare ( Sed hoc ei quodam
- modo placet quovam modo non placet habet enim
- aliud principum harmonia uni versate. Sed per
- gamus: si quis sit tam potens, ut aliorumcras
- de se opinione delectetur, non habebit ex prudem
- ha causam cur justus sit. Sed hac quilibet dele-
- ctabitur, quia omnis sapiem delectabitur pulchri-
- tudine seu darmonia. sed in ti ut penset inter se
- quam si quis ti prudentiam violasse dica- cum nec sciens puniatur; vel miseriam affer
- tur in aliis nimium amandis non dicitur injusta.
- ut ergo justus sit, qui atiis non nisi prudenter
- aliorum matum quaerit aut bonum non
- non habeat cur vereatur nisi laude seu bona
- saluticonatur, vel propter damnum emergens hocere saluti
- otest nnsi At amicitia
- n bonis nostris, et tunc licet ei tantum mali
- nobis imprine posse, nec aliuud expectandum esse, nisi ut
- mnum dat. Et quidem vel propter lucium cessars nocete
- conatr, vel propter unferi necessita tem suam nocere
- plienae conatur dem Aut nocere conatur faluti alene
- munoris
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 16v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068399:0032?run=74