Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 21r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. circumire an ideo meus est, ut et si mox
  2. animo mox redeundi abiero, nemo interim rum occu–
  3. gare et suum facere possit. Sune qui sciens
  4. animum redeundi meum interim subierit, is
  5. inguriarum mihi tenebiti, id est non tam ex da
  6. mno dato, aut luero intercepto, pone enim satis
  7. agrorum invicinia esse, etiam meliorum; d
  8. ex quam ex ostenso animo nocendi. Sed quid
  9. si is ager sit optimus, non erit in altero ani
  10. conjectura, alius de factorum faciend fie mus malus. Quid ergo 2 Anplus est ad turis effe
  11. confici. Nos certe quam viano incunda Caeres transcendi possint. non equidem credidero
  12. hoc opere quod partem jurisprudentiae nobi e longinquo prospiciamus duo comites feram
  13. lissimam continet. Notabilis est hic Grotii loque erusne est qui prius cepit, an qui prius vidit. Uti
  14. si egTitius agrum per vim obtineat, dejecto
  15. invasore an ejus est. Redit in possum respon-
  16. sed ut domita. Uti manimata firmari poteste cere relinquen eum hoc mihi debidisse. Sed
  17. aptari ad usum. animata docer. sive vinculis
  18. hinc surgunt difficultates done me agrum
  19. censeremus reipsa potius quam verbis ostendimus in Aequisitum ergo dominium erit. Similiter, si
  20. Ut potior sit conditio occupauto non putoa
  21. sufficere ut res sit nullius, et ut sit captam
  22. sive ancore astringi, quin et doceri. sed
  23. posset deide ex omnibus partibus collectis corctum saepibus quam verbis firmasse, cum et
  24. ejus qui cepit. Quid vero si unus vidit, alter cepit
  25. inter est et an et alter certo lapturus fierit
  26. nisi comes praecurieret, tunc enim videntis est,
  27. non ad habendum non sussecit vsid
  28. vidisse, et non praeveniri; est communis. cum
  29. uterque operam adhibuerit et qui rei in potesta
  30. iem redigendo et qui vidit, et qui cepit, nec
  31. posit exig propotio ejus ratio quantum ad ha–
  32. bendum vi visio contulerit, quantum captura.
  33. Qud vero si et comes visum sine controversia fueri
  34. Et si res capientis est tantum, sequitur etiam
  35. si duo vlpisentur, alter alteri pisces in retra
  36. agit, forc m pisies ejus solum qui rete manu
  37. tenet quid vero si et comes si visurus sine controversu
  38. fuerit mlea habenda est primae visionis
  39. o. Quid squis visionem non testetur, habebitur
  40. aro nulla, nisi sequatur captio. Ieo enim ta
  41. cet ut solus habeat, ergo et periculum sustineat niho
  42. habendi. Sed non tantum de visione sermo est, sed
  43. et obselvare, pone enim duos rem visuros fuisse
  44. sid unum observaturum commoditatem. Celerum
  45. ut ad agrum redeamus si ego test ato redo
  46. tatio voluntatis, cten aliqus mondet. puto
  47. recte. Quid si ego cto redeam mox rediturus
  48. sim sed interea alius invasurus sit, nisi Titius
  49. possessionem incat ditii ne ager erit. Nonutique
  50. quid si aliquod mihi ita negotium gerere volud serva
  51. u repetendi. Est in genere quaestio de negotus gestis
  52. an jufficiat animus probabilis re licet infeliciter
  53. gestr Et s puto nullam, competere actionem
  54. redit hic in genere quaestio an bello aniissa, ab alio
  55. recepta dominis prioribus debeantur. An forte
  56. ratio operae habenda est ut si constet rem a priore
  57. si incertum sit se certum sit, domini prioris si
  58. dubium, utriusque, prorsus ut in inventione. Sed
  59. hoc postonum durum est. Eo ipso erum, quia tu–
  60. trum est pro domino prore praesumtio est, et
  61. in inveullone res nondum est alterntrius sed rursus
  62. opeam periculs imminuti ratio habenda
  63. est. Quid vero si periculum nullum imminutum, sed
  64. fortuna unus rem alter amissam recupperavit
  65. puta aver alterius suis retibus illapsat. perinde
  66. esse puto etsi he raelibus quide ad hoc tensis, sed
  67. forte studi cidnor ilcapsa sit sed si hoc dicemus
  68. prope erit idem dicendum de amissis quod de avibus
  69. ut dimidium sit invenientis: quid si ita amissa sit res
  70. ad ego mniquam sim recuperaturus per me, et alique ii
  71. venit nihilominus puto meam manere. Sed si alius
  72. suo labore sumtaque cripiat habere in retentionis dum
  73. hoc ei tolvatur. quod si sit infollis inospensabilis
  74. manebit ejus pnsi res fueri in eostatu, ut egomet
  75. nancisci potuerim. Sed quid de fera capta a mek rusum
  76. amissa, am manetimea manet si mea facta est.
  77. sed non videtur mea facta esse. quod in anquia non
  78. est redactu in ptemi. sed quid si capta a ne et alliga
  79. tum ulius inihu eripiat, utique in eum ad restituendum actio
  80. erit. Sed quid si in tertium an tanstulent an abile
  81. ret am. Ergo men erit Erit sed quamtud tenuer
  82. ut captum abhoste qui sim rursus aufugerit
  83. Ulpianus l. 1. 5. Ait et 5. cum arietes si quade. paup
  84. oiupedis detur actio si absit domini culpa cur era
  85. perdum rem meam sive culpamea. Puto igitur si
  86. qua sit domini culpa Teneri e ad damurum ml
  87. etiam ultra du rer, si nulla sit intra tenem
  88. infra rem damim danter ad est ad nihil. Aliudne
  89. in servo Certe hic patit dari actioem in servum
  90. si damnum dedent. Ergohic pt privari domuus
  91. sine culpa sua. Ata ergo idem in qualibet requod
  92. in servo, An datur in distincte ndtro in rem quae
  93. damnum dedit. Anpartiendum est mutuo dammo
  94. si duo passisunt cujus passus a re altrius qui sine
  95. Aliquundo pulavi neminem rem suam facere, nisi m
  96. reque mihri impensis rem mea, eae in irritum ceci–
  97. dere vel fato, vel quod ego remomisi. Anilli
  98. etsi aequum sit solatium aliquod damna
  99. dimino recuperari non potuiste sit capientis
  100. quaeritur an omnino ine naturae ex pauperie qua
  101. meliorior vel saltem in ear. impensis. Nunc
  102. abtus sentio, etsi nihil in eam empendeant, tama
  103. ipsa inventionis vel observationis pumitate
  104. sive traec felicitate, sive ingenio contigerit esse
  105. potiorem. An ergo iu Hisparus quae situm in
  106. Americam totam. Est, in ea quae et cop invenes
  107. et domnere. Nam haec regula est ut qui
  108. bona voluntate passo non denegari Quid vero
  109. puius in eostatu est, et re frui possit quantum im
  110. praesens capax est dominus fiat. Inde cum Hissam
  111. A Americum primi ingresti sunt, si certa fuisse, victo
  112. inter B et sed ubi dubia belli alea est, cuilibet aredere inct. Ita tumen
  113. domat situe inspaus simil, velit inventoribus debeat. Hispani quae et Eoro

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 21r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068399:0041?run=74