Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 24v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. H. Grot. prolegs. introducit larnendem asserentem
  2. diceate institiam aut nullum aut summam
  3. esse stultitiam, quoniam sibi noceat alienis com
  4. modis consulens. Grotius negat stultum esse sunis com
  5. alienis damnis commodis suo damno consulere
  6. Ego non dubito quin hoc stultum sit, adeo ut nisi
  7. hoc sit stultum nihil sit stultum. Quid est enim
  8. obsecro stultitia nisi negligentia (nam et qui
  9. ignorat, negligit et qui scit nec in agendo adhi–
  10. bet) propriae udilitatis Rectius licero negnt uti–
  11. Pot. prolegom. justum est quod convenit naturae
  12. lummanae, ei autem congruit societatis custodiat
  13. quia et peculiare ei instrumentum datum, sermo
  14. H. Grot. prolegon. Jnstum fore, quod societatis con
  15. servandae interest, etiamsi nullus esset Deo. Hoc
  16. simorte suc redimere satutem patriae stultabrres
  17. si nullu est uti nullum est praemium
  18. sperandum ultra mortem. Est enimo suo da
  19. mnno alienae utilitatis causam esse. Zd sisciens fa
  20. damnim autem inter maxima, si nulla est vita
  21. post hanc vitam est mors. Maximum autem da-
  22. unum alienae utilitatis causa subire stultum
  23. est. Nihil autem stultum justrim est. n
  24. quod qui sapientes habentur, qui laudant publice
  25. qui statuisdrantur, vitetm suam patiiae impenderum
  26. interesse enim rerpublicae, etium etiamsi
  27. mullus esset Deus homines sic credere, id est stultos
  28. esre publico bono. Quemadmodum etsi nullus
  29. esset DEy, interesset tamen Reipublicae eum
  30. esse credi. Quod ergo surtius, si vera est fama in
  31. anima sua, quahanc corporis jacturam per
  32. et talleretur, sed inve inevitabili ter, quod est
  33. non prudentem esse sed infelicem. tamersi
  34. sint qui negent providentiam Dei pati possent
  35. quisquam prudens sit in felix) aut p aliquot
  36. dierum licentiam et saginationem, quamei non
  37. est stultum idem dicendum est, si futurae nomi-
  38. is immortalitutem falsa quadam imaginariae
  39. aeternitatis opinione praeceptam,et exigno
  40. tempor irebiratae incuti in immensum exagge–
  41. ratam diguam credidit quae sic emeretur. Nam
  42. culum, cum ipse esset Neapolitanus. Quanta in
  43. aceque enim gloria futura nisi praesens bonum est
  44. in sune felices erroresuos quarsi fui
  45. gatur nullus est De, nihil implius justicat
  46. prudentiae partes tractandas susciperent
  47. semotis is quae ex voluntate libera oriu
  48. habent, alius quidem de Legibus alius de Tribut
  49. conjectura, alius de factorum faciend fie mus malus. Quid ergo 2 Anplus est ad turis effe
  50. confici. Nos certe quam viano incunda Caeres transcendi possint. non equidem credidero
  51. hoc opere quod partem jurisprudentiae nobi e longinquo prospiciamus duo comites feram
  52. lissimam continet. Notabilis est hic Grotii loque erusne est qui prius cepit, an qui prius vidit. Uti
  53. et laudabili modetia respuens, quae nunc ei
  54. imi Encomiastae immoderati tribuin tobus
  55. Elementa ete tradidisse. Cum tamen pleraue
  56. sint delibata quatenus bellorum materia espe
  57. possunt. perinde ac si qui de Judiciis sirbinit
  58. tiam tadedisse universam compleri dicari
  59. Grotium in prolegom miror pandectarum Ae
  60. rodu, libri pofecto insignis nullam fecisse neri
  61. tionem. Matim non novisse, quam copscium+
  62. ctum Florentim) 1ti) in l. ut vini D. de tust
  63. nem natura constituerit conseques hominem
  64. homini insidiari nefas esse. Cogpationisam
  65. bigua vox eest, vel enim significat similitudi-
  66. nem, vel derivationem. Utraque pstest aliquid
  67. ad vim hominis in hominem reprinendam.
  68. illia, quia similibus compatimur, ob maginem
  69. mali nostri malis eorum cohaeentem; hc
  70. derivatio continet aiffectum qundam tenerio
  71. ris quaestionibus homini sapienti non magus
  72. censeremus reipsa potius quam verbis ostendimus in Aequisitum ergo dominium erit. Similiter, si
  73. superfuit ultra mortem. Et vaminus homoscele-
  74. ratissimus, sed ex hypothesi pessima recte ratio-
  75. posset deide ex omnibus partibus collectis corctum saepibus quam verbis firmasse, cum et
  76. certum est, nihilo cum Homeri laudibus factum bea-
  77. tirem, nisi et mortaus sensi aliquis ei sensus
  78. cinatus observat landes suas, si quas meriturus sit
  79. non magis ad se pertinere; quam quenda
  80. in libro de live. Idem ab accuratissimo lo
  81. Grot prolegom. si qui verae justitiae sacert
  82. desituris. Et pone Achillem nec per somnium cogitasse
  83. de Romero aris Ho Homeri simili laudatore
  84. nihil est prudentius, nihil artifficiosius) Nam
  85. erit, quam quod suadet Thomas Hobles
  86. dotes, inquit, naturalis et perpetuae suris
  87. hiatum desiliit obstruendae pestilentis exhalationus
  88. cousa, aut credidit sib proficisci se in locum
  89. suret, et pruddenter egit (etsi potuit evenire
  90. nulli imputant, reliquae vitae praetulit, quod
  91. ruisus fatear non esse stultum sed selidera
  92. qui quod bono deest possit imaginava

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2, fol. 24v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068399:0048?run=74