Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3, fol. 10v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. De Usn. et Habitatione
  2. qui jus utendi habet nihil potest quam rem
  3. dirigere ad suum usum proprium, cujus gratia
  4. a natura producta est, non vero facultates
  5. suas et bona ex eadem re augere Hiuc usus est
  6. facultas quaedam rem dirigendi ad suam cmmodum
  7. e suorumque conservationem, ex cluso fructu, seu luerati
  8. lone accessionum. Patet exempl fundia tistinium
  9. tit de resu allati
  10. resufinctuarius sus suum alteri concedere potest quod
  11. resuario non est concessum Nam usufructuarius omnem
  12. fundi utilitatem habet. Usuarius vero, non nisi vsum
  13. quotidianum familiae suae. idque vel hinc pater quod
  14. susuarius damno afficeret dominum si usum praedii alteri
  15. concederet, qui forte ad quoti cujus major finte familia
  16. est, et qui in necessientes suas usus jure multo
  17. glas absumet. Itaque si cui aedium usus concessus est
  18. lipse habitare potest, alteri locare non potest, quia usus
  19. proprius aedium et finis aedium cujus gratia sunt est
  20. habitare non locare. Qui usum sevi habet, utetur
  21. eo ad quotidianas utilitates, nam si servus praeterta
  22. artem sciat, ut si Medicus sit ejus artis lucium ad dominum
  23. pertinebit. Ita si usus quadrigae Titiolegatus sit, ipse
  24. quotidie utetur, non alteri utendam dabit
  25. Non video cur Imperitor secutus Leonis sententiam
  26. usum ovium habenti lac negal. Rectius aGrianus :2.
  27. 1. 2. D. de user et habit. usnario modicum lactis
  28. concedit; nam utique usqus hic quotidiamus est, et oves
  29. natura sua hunc usum homini praebent.
  30. esti A Si quis probe intelligat quid sit instrumenta
  31. dirigs ere ad suum usum, idque separet probe ab accessionibus
  32. seu augmentis, facile usum a frnctu distinguet.
  33. itaque non recte usus ovium ab imperatore tantum
  34. ad sercorandum restringitur. Rectius Uhrianus modicum
  35. lactis concedit. Et Et si lana et lacte ad
  36. usus quotidianes usnarius ad quotidianas utiletates
  37. uti non potest cur usum fundi habenta, olera, pona
  38. non denegantur:
  39. Isti Romani cum usum ab habitatione (quae duo
  40. stramen condit
  41. imperator uno titulo complexus est) distingrunt
  42. ita obsime loquantur, ut intelligi vix possint. Ideo
  43. dixit Ulpianus l. 20 D. de us. et habit. legatum
  44. habitationis et usus aedium, pene idem esse. Certe
  45. habitare est aedes dirigere in usum quotidianum.
  46. differentiam tamen hunc afferunt, quod l. 10. C.
  47. de Usifruct quod usus aedium legari nequeat, habituria
  48. post usum et le sumfnctum tota fendalium
  49. nateria attexi posset.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3, fol. 10v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068404:0020?run=74