Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 1, fol. 18r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. interusurium de quo loquantur isi Saxonici circa licitationes
  2. Coeditorum potius videtur augmentum fortis propter dilationem tempodois
  3. quam interusurium, prout quidem hec vocabulum jure civili sumitur
  4. sed quomodo appelletur parum interest. Et similitudo quaedam
  5. est inter interasuiumi et augmentum illud. In matuo quidem
  6. quicquid ultra sortem est, onsura est, in bonae fidei, autem contractibus
  7. quibus pecunia pro re alia datur, sicet fortem augere propteo temporis
  8. dilationem, sic ut ipsum illud augmentum pro parte sortis habeatur. Neque
  9. enim facile discernas, cum majoris minorisve prout conventum fuerit
  10. emere liceati Cam autem licitatores diversas summas diversis temporibus
  11. particulanter solvendas offerunt, singulis solutionibus augmentum quoddam
  12. usurarium in esse censendum est Ad hoc autem discernendum dividendae sunt singulae
  13. annuae solationes secundum rationem sortis et usurae, simul, primo ad sortem, deinde
  14. adusuram; et eorum quae proveniunt puius sro sorte alterum pro augmento
  15. usurario sive ut icti axunici loquantur pro interusario habendum est. primo anno
  16. fiel ut 21 ad 20 ita peconia annua oblaba ad sortem ab interusurio discretam,
  17. et et 21 ad 1 ita pecunia annna oblata ad intemsurium. Secundo anno fiet divisio
  18. ut 22 ad 29 et ad 2 Cerlio anno ut 23 ad 20 e ad 3 In cujus ergolici
  19. tatione plus sortis ab interusurio discretae superest, is plus licitatus esse censebitur
  20. sequitur exemplum: liciloti cari Liclationovii
  21. sicitatio cai sors discreta Interusarium Licilitio maevi fors discreta interusurim
  22. eetoint
  23. anno
  24. 20.
  25. 20
  26. 12
  27. 10
  28. 2t
  29. it
  30. e
  31. 107
  32. 58
  33. 15939
  34. initio (0
  35. 0X 30
  36. 2817
  37. 6
  38. C2
  39. 108 35 28
  40. 1593
  41. 11
  42. 15939
  43. 1593
  44. Apud saxonicos vero calculus vitiosus est in eo, quod rsuras colligunt ex summa
  45. cui jum usmae insunt, cum potius, quid in qualibet pecunia anana pro sorte
  46. et quid pro usuris vel inteinsurio habendum sit discernere deberent. Et munifestus
  47. est eror cum ad plures annos progrediuntur nam vige
  48. vigesimm anno, secundum veram rationem quae est 40 ad 20 hoc
  49. ese 2 ad 1 in sortem 10 et intemsurium 10 secundum hypothesio
  50. ero saxo incorum 20 vigesimo anno solvenda merum intemsarium sunt
  51. sic ut nihil supersit quod pro sorle habeatur Anno vigesimo primo
  52. 20 secundum veram rationem 41 ad 20 dividentur in 94 sortem,
  53. et 11 interusurium, sed secundum Hypothesin saxonicorum
  54. interusurium erit 2I. cum autem tantum solvantur 20, residuum ex
  55. eo quod praecedentibus annis pro sorte habitum deliahendum est, et sic si
  56. solutio ulto 8o annos extendatur, nihil solutum censebitur quod maximum
  57. absurdum annotalum est ab eo qui apud sarptovium Calculo isti, omnium
  58. objectionim abisfaciat no der ego non intellusa. Video autem ipsum
  59. suffragiis appr viput
  60. ex 7400, annis 47 = solvendis, sic ut annua pecunia sit 150, corligere intensurium
  61. 9187= non autem deducere nisi 577G. cur ergo tam operose collegit 9187
  62. aut qua ratione hoc summa deinde convertitur in 5777. Anongmas ille
  63. apud Carptovium sic videtur icstituisse calculum; ut ex pecunia tam
  64. tempore contractus quam singulis postea annis solvenda usuram colligeret
  65. et putat D. Pinckhardus rem eodem recidere et ab eadem absurditate non
  66. mimunem esse. Sed si egomentem afnonus miistius quae apud sapphovium obsimuius
  67. proponitur recte capio, ita calculum instituit, ut nsurat pecunta tam a lajo
  68. quam a Maevio particulatim solvenda usique ad Terminum solutionis, qui in
  69. licitationa ad plures annos extensa ultimu est colligat, usuras sic collectas
  70. parti pecuniae particulapiter solutae non detrahat, sed addat eamus icita
  71. tionem majo lem promuntiet, quae so te et usuris in unam summam collectis

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 1, fol. 18r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068406:0035?run=74