Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 2, fol. 2v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
The machine reads it as
- indefinitorum, vel rpensionis annuae ad vitae usque finem
- duraturae. Potest quis etiam ple quasi familice
- kerciscundae judicium cum haeredibus suis instituere, partemque servare
- sibi et suis, partem propensione ad vitam redita
- perisioni v vitali impendere. seece
- Ex his jam intelligitur Pensionem vitalem debere
- esse majorem communi, quia finis ejus est, ut anticipando
- fruarur reditibus reditibus pecuniae, quos alioqui ex illa
- summa post mortem nostram percepturi essent haeredes
- nostri. Exqua consederatione deeraric poterite, quod
- hactenese eie neminec demonstratum est, quaenam sit quae
- sella consideratio nobis vel sola clavem praebet, qua
- nobis ad materiam hanc accurate constituendam aditus aperitur
- hinc enim q ratio datur determinandi veram
- et justam quantitatem pensionis vitalis. Quae sumenda est
- tum ex numero annorum quos adhuc vivere speramus; tum ex
- perare posset
- numero annorum, quibus ultra mortem s
- od si ponamus
- perceptionem potuisset posteritas
- principalem sire sortem
- posteros nostros naredes summam, ita esse creditam, ut
- haredes nostri eam post multos annos cum volent iterum
- um tollere possint, idque probabiliter facturi videantur, perinde
- est ac si perceptio ext redituum extenderetur in totam
- eternitatem infinitam. Sortem recipere recipiente vender
- videtur pro summa sortis jus percipiendi omnes pensiones
- dist, sua natura
- proinde sors, omnibus pensionibus futuris in infinitum, aequivalet.
- Licet autem tum ratione tum revelatione certum sit hanc
- mundi faciem aliquando transituram esse, nec prde imo stante
- licet tellure, gentium tamen migrationibus, et publicarum rerum
- effliciatur, ut
- revolutionibus haud dubie futuris pensiona spem pensionum ullara
- si sors nunquam perso sper stantium pensionum ultra
- mille annos facile extendi non possit constet; tamen,
- calculus infra ostendet paradoxum fatis mirabile, quod
- Vhodie
- pensiones futurae totius aeternitatis non multo pluris, aestimari
- toxune futurorum
- debeant, quam pensiones l annorume Tujus ea ratio
- es est quam statim dicemus. Nimirum licet
- Nimirume i pensio vitalis major sit communi, quia in ea
- pensiones haeredibus nostris debitas quodammodo anticipamus, non
- tamen auticipare debemus tantundem, quantum haeres aliquis
- noster post centum annos esset perceptures, sed tanto minus, q
- quanto longius abest dies solvendi. Generalis enim regula est
- etiam a Jureconsultis tradita, ut qui r debitam
- escit, ante diem praestitutam petit, plus petere videatur
- muttogi plus enim peti potest non tantum quantit summa, sed et tepo
- loco et tempore; quemadmodum expressis legibus est definitum
- Cujus sententiae ratio est, quod is qui pecuniam ante tempus solvit
- privatur potestate ea utendi fruendi medio tempore inter diem
- solutionis factae, et debit
- quamntiitit
- contra is qui aute tempus accepit lucratur. Fructus autem
- pecuniae aestimatur est usura licita, et usuras
- quimunces non tantum id est quinque in centum, non tantum Ronari
- simperium probat, sed et magna Europa pars recepit F
- qua ratione metus
- errovis calculi cessat
- modo nullus sit ne
- metus nopiae debitoris
- succedat
- (inpensione vitali auticipimamus
- usuras, quas accepturi essent
- posteri n nostri post nostram
- mortem. Nec famenmltum interes
- centum au mille
- mortem nostram duraturae fuisse
- fingantur quia ob anticipationis
- resegmentum quae centum annis
- auticiiantur tam exigua fiunt
- ut haberi possint pro nullis
- H Nam ut mox ostendemus quae
- sive pensio futura in centum
- aut mille annos extendi et
- durare videatur, respectu
- anticipationis praesentis pavum
- quos pro sorte rocepta rarsus
- vendere videbuntur
- Fet perinde erit, ac si omuls
- ti e semsates aotiepaent
- lmerum, setrectae anticipationis
- cadita
- Liaet tamen aucto tempore
- Non tamen imminuitur
- auticipationis, minuatur
- omma percipienda, non tamen
- nficipationis se
- aa priessione
- singulari mox dicenderexplicanda
- unde porreltare prand
- oneer
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 2, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068407:0004?run=74