Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 2, fol. 12r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Reditus ad vitam et Reipublicae esse utiles, quia mex extinguuntur, et
  2. caepe gratos.
  3. privatis qui nulla haeredum cura tanguntur, inprimis convenire quia rationem
  4. caeduis demum
  5. et ad haeredomum demun deventuris
  6. illis praebet, futuris etiam post mortem suam proventibus, jam nunc anticipandi
  7. fruendi; alibi alias a me ostensum est. Nunc exponam, quomodo
  8. possint aestimari. Et quidem si constaret nobis quotnam annos victums sit ille
  9. in cujus vitam reditus emtus est, finita estet quaestio, et ad aliam jam, solutam
  10. translata, de aestimandis scilicet reditibus temporalibus, qui nempe certo
  11. tempore elapso cessant cum sorte. Ponamus enim reditum in Titii vitam
  12. anno proximo ab soluto
  13. esse emtum, et prophetam nobis dixisse Titium biennio, ab hinc moriturum, perinde
  14. anni
  15. erit ac si reditus esset constitutus, qui elapso deberet cessare. Quo
  16. annalem
  17. casu alibi demonstratum est, reditum istum vicu
  18. eaum
  19. m, (qui non nisi sub exitum
  20. primo efeundi anni caedugs erit) si ponatur esse 20A, nunc sub
  21. annum
  22. talis,
  23. initium valere 2I80 Itaque reditus aureorum ad vitam hominis constitutus
  24. 0
  25. anno
  26. quem constaret. Dis tantum, s percepturum seu bienaro tantum victurum esse idnonus
  27. emol
  28. ure deberet pureis 2e, tam
  29. sub initium bienmii hujus vendendus verd vendi a sine laesione posset, aureis 320.
  30. ani
  31. tantum
  32. Quoniam vero nemo est, qui nobis terminum vitae praedicere
  33. possit, redeundum est ad conjecturas, quae sunt duorum generum, aliae enim st
  34. certam quandam et Mathema ticam habent suae probabilitatis aestimationem,
  35. aliae vero vagae magis et lubricae sunt. posterioris generis sunt, quod foeminae
  36. tem
  37. et sepectatio
  38. sumta ab individualibus circumstantiis ipsius
  39. quam aliis aetatibus, quam virili aetate; aliaque id grans, quae nunc ablegare
  40. intio
  41. d nunc consistere placet
  42. ponendo scilicet omnes hominet considerando scilicet omnes homines ejusdem aetatis
  43. ut aeque vivaces, neglectis nunc circumstantiis individualibus; et considerando
  44. omnes hominum otates ut aeque fatales, quasi scilicet aeque facile contingat
  45. et intantem et adultum et multi homines, secundo, et trigesimo; et quinquagesimo
  46. vitae vel alio quocunque vitae anno moriantur. Non quidem quod istas
  47. differentias quae revera ric non cant occurrunt, contemnendas putemus, sed
  48. ut calculo primum accurate de ipsis sine ipsis (accurati calculi non
  49. aeque patientibus,) subducto, postea in cujusque arbitrio sit eas quoque
  50. cum opus videbitur adjicerese paratim aestimare et priori aestimationi
  51. adjicere.
  52. onamus ergo premo omnes homines
  53. Sumamus
  54. in
  55. Canimo a differentis hominum et tum abstracto; omnes homines semnt natos qua quasi
  56. t
  57. aeque vitales, et omnes
  58. aguaas ius
  59. aetates, seu vitae annos es quasi aeque fatales; denique quod
  60. scripturae sacrae et experientiae quoque consentaneum est, ponamus octognta
  61. annos esse maximum spatium vita humanae, quasi eos absolveret nemo; eos
  62. qui ultra pervemunt, cum pauci sint, habendo pro nullis. Hinc sequitur
  63. si octoginta homines eodem tempore natos sumantur elapsis octogiuta annis
  64. omnes intelligi debere extinctos, et quolibet anno unum ex illis
  65. obtisse horum octoganta annorum unum aliquem existis octoginta
  66. hominibus debene intelligamtumn. quia scilicet omnes tates anni vitae
  67. lox
  68. aeque tatales sunt, itaque concipiemus tot uno mori, quam alio; et quia omnes
  69. positi
  70. quis quoque anno moriatur
  71. homines aeque vivaces, sunt fingemus sorte duo
  72. aut nunc in considerationem veniente
  73. debeat nulla scilicet apparente ratione, cur, unum prae alio alio maturius mo
  74. longaviornem ponemus, nisi in id quasi sorte obt got pullansis nobis ignotis obtigsit
  75. de Aestimatione Redituum ad dum

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 2, fol. 12r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068407:0023?run=74