Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 7, fol. 1v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Respublica est ordo civium quatenus cives
- sunt, quod Leges de hac re faciunt jus publicum
- quod versatur circa senatum, Magistratus
- judici.
- Jus privatum dorigit societatem plurium
- patrum familias, non considerando an sint
- avesi, non ergo versatur circa cives quatales
- nisi ex accidente. Jus publicum versatur
- cirea societatem civium qua cives sunt, jus
- privatum ciria societatem patium familia
- quatenqus tales sunt. Hinc etiam patet verum
- esse, quod icti notant, jus publicum non esse
- collectum ex jure naturali gentium et
- civili
- omnes seditiones ex eo vriri ait Aristoteles
- quod putant cives non observatum justilium
- distributivam.
- inaturale dirigit societatem quam homo
- cum bestris communem habet, qualis est
- paterna et conjugalis, non quod ipsum jus in
- bruta cadat sed quod hae societates cum brutis
- communes; et bruta istinctu faciunt, quod homi-
- nes libere. Est et societas quae non quidem
- in bruta cadit, omnium tamen hominum ommnis
- est, hanc dirigit jus gentiuim, Romani Lque leges
- quasdam praescripsere quas volebant etiam
- ad peregrinos pertinele Hinc putet cur tam
- soliciti fiviit Icti de reo quod juris gentium vel
- non est. Erunt enim duo Romae praetores urbanus
- et pereminus. add. Ulipian. l. 1. 5. ult D. d
- just et jur. adde et l. 15 D de intero. et
- melegat it. l. seq. sed inprimis juns gentium
- participes peregrinos fuisse patet l. g. S. ult.
- D. de acceptil. unde X illud intelligitur multa
- Istos juns Romanos juris gentium pro arbitri.
- fecisse, et stante hac definitione facere potuisse
- aTertio c prater soccetatem inter omnes
- homines communem, est quaedam societas commu-
- tantium, quam dirigit jus civile, quanquam
- autem compuntat locum habeat inter omnes
- homines tamen specialiter quadam restricta
- ad cives eaque juris avilis esse dicuntur Ju
- publicum est mere civile, non compositam ex
- jure naturae et gentrum. Jus civile est privalum
- est cuca cives quia paterfamilias, publicum
- compon dividi
- circa cives qua eives
- tamen potest in naturale salio sensu quam
- supra jus naturale diximus et regitimum
- illu est jus publicum optimae reipublicae. Hoc
- est altertus cujuscunque, adrommodatum scilicet
- eugemis hominum. Est Naturale ruosus est
- est accommodatum ingeniis hominum. illud homines
- doiit quales optari aut a natura fingi possunt
- hoc quales sunt)
- Axdomata non sunt hominibus innata sed
- vlliguntur ex multis singularibus insplectis
- mediante facultate naturali qua quapaucis
- singularibus inspectis intetlectus in umibersalia
- rupt, ut concipiat in nullo singulari rem sese
- aliter habere
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 7, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068413:0002?run=74