Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 2, fol. 2r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. aquidem fateor interfore verum perpublicae, ut qui sententiam pronuntiare
  2. poes idem statim cogere possit ita vel nulla erit.
  3. ut nulla esset ejusmodi libertas, vel perte u nonnullis
  4. limitibus circum scriberetur; sed non ideo qui eam confesso
  5. jure obtinent, ei statim communis boni causa renuntiare
  6. volent. Interea suadendum est illis, ut in illis omnibus
  7. ubi perturbari, quies patriae potest, quam moderatissime
  8. utantur facultate sua, cogitentque si secus facient
  9. omnes simul exteris praedae fore, qui postea nec privilegia
  10. eorum, nec ubi disjuncti erunt arma curabunt
  11. Ubi vero de illis rebus agitur, quae quietm
  12. patriae tarbare non possunt publicae securitati
  13. officere non possunt; suade qualia sunt digna
  14. libertatis honorisque, non dissuadeo ut juris sui sint
  15. tenaces. modo postea in usu ejus sint tanto moderatiore,
  16. Hoc enim generosorum est, signis qudquibusdam suae
  17. juris ac potestatis confessionem saltem exprimere
  18. velle; eaque evicta moderatissime uti. Sic plerumque
  19. gravem
  20. qui legato anjuriam fecere plerumque Geverissimis
  21. sententi poenis subjiciuntur, horum sententia plerumque
  22. in les severisima plerumque sententia public dicitur.
  23. quae tamen mi exent exequenda utique nisi multis
  24. aitigaretur
  25. ipsius legati precit
  26. rebi controbertia
  27. prudentiae enim est, saepe quidem
  28. semper quidem signis summi juris sui, raro ipso
  29. autem ipso summo jure uti.
  30. Cumus ea quae
  31. ad Legatorum tonorem pertinent, signa sint
  32. tantum sublimis illius territorii juris, quod paulo
  33. majus aliquid libertate continet, et suprematus
  34. jam a multis appellatur ideo nemo me culpare potest, quasi unitati adversum
  35. potest, quod asserere jus hoc signaque ejus volui deluique princistibus nostris
  36. asserere jussus debui. Ali Alia quantum autem
  37. inter genus judiciale et deliberativum in Rhetoricis
  38. quantum inter facultatem, et usum in politicis inter est
  39. tantum interest inter assertionem et suasionem.
  40. Multa Etiam Apostolus ait omnia sibi licere, non
  41. omnia expedire. Quin etiam ima saepe princi
  42. Ego sae certe saepe principi dissuadere vellem
  43. usum sum juris sui, non tantum ut damnosum, sed et ut
  44. injustum. At quomodo usus javis ini inquies, usus
  45. juris injustus esse potest. Respondeo id fieri posse, non
  46. tantum quia summum jus summa injuria est, sed
  47. et quemadmodum bettum justum bellum forma scilicet,
  48. injustum esse potest causa. Itaque injuste faciet
  49. princeps, in quem caesar sententiam dixit, si expectabit
  50. donec in se circuli armentur, justum tanen forma
  51. Fante quam
  52. securitati
  53. publicae
  54. consulsum
  55. videbunt
  56. FEtiam in Republica
  57. signis magis quam
  58. bi ipsa homines
  59. continentur
  60. enim
  61. F faciet contra conscien
  62. tiam suam, contra Hye
  63. contra iutteam utiitatte

Cite

Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 2, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068440:0003?run=74