Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 3, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
The machine reads it as
- non habuissus nisi exignos Satra pas seu primores, nullos vero
- nullos Rectores integravum non habuisse Rectores
- Integrarum provinciarum, sed tantum exiguos
- satrapas seu primores. Et Witikiindum non fuisse
- ex Angariis, sed (diserto veterum testimonio)
- unum ex primoribus Wdest phalorum. Wdest phali
- autem tunc ab Angariis distinguebantur. Et
- belli tantum tempore fieri solebat ut unus ex
- primoribus prae caeteris virtute vel autoritate
- eminens, dux gentis legeretur
- Quitikindum a Carolo M. Dueis honorem
- obtinuisse verisimile est; sed jura belli et pacis in suo ducatu
- in eo habuisse, nemo sibi persuadebit is, qui novent noe noverit
- statum Caroliai aevi et lapitulares Franorum
- Carolinorum libros legesit. Geroldum fuisse ducem
- Suerorum erroneum est. Habuit praedia in saxonia, et
- et si verum est Grditikindum in conflictu cum
- ipso cecidisse, dicendum est non putandum est hoc factum nonbello
- ie
- factum isobello, quale tunc in Caroli ditionibus nemo
- gerere cum alio poterat, sed quodam c modica
- mance utrinque manu congredientibus inimicis
- cum controversia non raro in pugnam degenerante,
- dum quisque suam possessionem tuetur; quae etiam
- plena
- in regnis addictissime sub Regum potestate interdum
- contingunt, et frequentia erunt illis temporibus,
- quibus e liter ferro decidebantur
- Subjicitur eodem paragrapho2.
- Witikindi filio cognomini datam a Carolo M.
- praefecturam Budseciae. Sed talia recentiorum
- autorum figmentis nituntur. Quem admodum et quae hic
- quae de Ludhlpho dicuntur, quasi libera potestate
- principatus fuerit in saxonia, et a Ludovico
- pio ex Marchiore factus magnus dux saxoniae
- quod filius ejus otto illustris fuerit Lndovici Regis
- sutor, aliaque id genus quae autoritate veterum monumentorum
- carent.
- Assertum paragraphi 4 quod Thuringia
- et Hassia Landgravios pro dominis suit
- agnoverit; universaliter concedi non potest.
- Nam Erfordiam et multa alia loca tenuere
- Archiepiscopi. Moguntini. Tempori imo ante
- Imo Hennici IV. imp. temporibus nondum videntur
- fuisse sandgra vii in Thuringia. Et quod Wilhelmus
- Comes Thuringorum n non fuit sub Henrico sancto
- a
- qui ab eo fuit factus miles, fuit potentissumis
- eminentior inter proceres Thuringiae, sed praefectus
- Thuringiae universae nunquam fuit. Et mirabile est argumentum
- paragraphi 5. quia dicitur factus miles (id est vasallus,
- ternei vardod le tota proridiae abeo messitur tuse
- et est phalis
- suevus quidem fuit
- Sed Bavariam rexit.
- Fetiam in pace
- crediturque nonnullis
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 3, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068441:0003?run=74