Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5a, fol. 5r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
The machine reads it as
- P. 162. disputatur cum illis qui putant materiam
- in animani agere, non animam in materiam
- sed tales legere non memini. Miror autem
- m nellam Hermati s a praestibet
- nec sstematis causarum oecasionalium, nec a Harmo-
- niae praestabilitae reationem fieri, quod posterius ego
- Mublice proposui, passimque consideratur ab enditis. eujus
- vis eo redit Animam Crpusue ab initio inter se sic cooordinata
- alterum alteri se perproprias
- altero a suo tenore semel.
- leges accommodet, ner
- concepto dearqueatur
- sequia dissertatio ct. Ardoris r editis
- ad hunc usque diem schediasmatis sur, sum vin
- diciis d indiciis Hic excerpam tantumonannotabo
- p. 199. non injucande notat invenire idem
- esse quod supervenire aust eta hommen,
- tbi casus dominatur Verissimum esi pauca esse
- inventa, quibus non aliquid casus intercessent
- p. 193. Marrat se jam 24 annorum juvemem, in
- Academia jenensi annis 1684. 85. 86. degmata
- sua docere et dictare coepisse Nemunem appro
- ipsos velere p. 144 neminem apud veteres de putredi
- morbida in corpore adea multa dispulasse et inclina
- tionem corporis ad pufredinem decenterranuisse, aut
- etiam specionsimum illud paradoxumque quod corpus tideo
- corruptibue nonactu corumpatur ad animum revocasse
- Non satis conside rasam distrnctionem veterum inter mixtum
- et vivum et quod homines tam raro aegrotent, ut neque
- nec decenter
- explicatum (p. 195) quid corporis vita
- animad versum usum excretionum. efteteur erroem
- quod invaluisse, quasi sangoinis per se aequalitem
- nec nisi a materialibus obstaculis inaequalitalem accipiat,
- cumtanter revera aliqua activa directio sibsit iuerus motat
- pulsui cordis
- mentem verse Cui in
- meatem venit (p. 196
- Tonicus ad circulatiodem sansoinis, concuriens
- subordinatus quo corporas partes porosae, ita incerto gram
- subsidia dictionariorum practico tensionis subriidae conservantur ut ab iupusu fangomis
- nnon lemere in quamlibet cumplitudine couppini inflaci vablant
- sed hic etiam motum variali prontissime perlevissimas etiam
- occasiones fiigoris, caloris ferroris iracundrae, gaudii pudoris
- cum veleres locnti sint de robore partium recentio res de Tonopar
- gnovit in quo versetur ille
- tempus quo l. autor prima sua dogimata
- emi
- tium imo viscerum
- mimmum 20 auditoribus aano 1684. ad calamum dicravit
- Tonnse quis aute
- statuol rescirationis actu cideo non ferdefieri sanguinem, ut potius
- detiam abillo tempore quod
- aqu mota progressivoe refiat Et licet hoc etiam antina
- Rinefiat calefiit Neguse
- versam Borello tame
- magis spectandum quam multi non antur
- faumanifestam hogminibus, quod mota
- et labore sincabscant. Quis detigit uteris incensistentiae
- inter Thestiam Medicam et praxin, aut ubi propire vitrum
- haereat tmonstravit. Nemo de a siorecob acoriae sysiae
- a medicua quiquam consideratione dignum scripsit
- pathologia ad Mudulum essico cymico-mechanicum
- fchtia, at a vivi corporis curandi vera methudo alerau
- inauisque est recentioris praxeos idea. Nemo aalori praeivit
- motus potius quam materics spectantas. Et b. 1g9 antiquiores
- praeferendi, dum praxi ad cunlimum sequanta motum naturae
- facultuse eorum retentrix, expultrix crises, tempora
- et successus indicatori e critici, boni naturae naturae, ejus
- tobur, subsidia eiferenda, obsequiumt ministerium
- naturae praestandum, obpersatio
- haec nonsalis
- verissima e utilissuma.
- proseenti sunt faseruo materiae abrepti
- naturae
- ad imanes
- praeclarum,
- de vitiis ejus auxilisque speculationes
- quod auxilia dirigunt ad motus diserte excrelorios,
- simplicite secretorios; unde Colennes illae praepanitiones
- lunorum, scilicet ad excretionem; dum recentiores contra
- hodie aut ipites sunt, diogni, silcurves ass ipsis dissedentes
- nun tegtaentes orrestontens, vestae sigpieits tomrdoente
Cite
Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5a, fol. 5r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068449:0009?run=74