Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b, fol. 12v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half.
The machine reads it as
- XVI
- Lri
- A nostra ionoratione invalidum est argumentum ad ren tollendam
- Quod vita conservatur excernendo aliena, retinendo propria non maxis
- excludit mechanismum, quam quod flama aerem attrahit, saliginem
- abigit. Hoc tantum colliva, quanto huc animalio machina praestat exquisi–
- tius, tanto maxis divinae stritura conspicuum artificium esse.
- Licet autem appetitus aut aversio anima (etiam non animad ver
- tentis) conervirant conatibus conporis attrahentis aliquid aut ejicien-
- tis (quod C Pator electionem vocat p. 78) non ideo tamen putandum
- est, undum appetitum aliquid praestiturum, nisi concrovrerent motus ap-
- petitum quraecedentes.
- Fundum mali (circa Mistionum doctrinam) Cl. Autor haerere ait
- (P. 85.) ii Aristotelica speculatione de divisibilitate corporum Mathematica
- in infinitum. Haec (inquit) si res decenter astimetur, illa prima aberra-
- tio est, verum roror PEodos. Niror qui vir Cl. in tales cogitationes
- devenire potuerit. Mathematicum hic a Physico non difert, nisi ut
- abstractum animo a concreto rebas. Abstrahentes animo non aliquid
- falsi afferunt, sed aliquid veri seponunt, quia simul omnia considerare non
- licet, imo nec refert. Necesse est, ut omnis pars extensi sit extensa; quod
- maxime in linea recta manifestum est, ubi pars est similis toti: itaque pars
- rursus partes habet. Aristotelem satis apparet hujui doctrina autorem
- non suisse.
- Ceterum hoec divisio non tantum in Geometria, sed etiam in Thysiva
- locum habet, nec tantum divisibile est corpros in infinitum, sed et actu
- divisum; ita ut nulla sit pari materiae, in qua non multas rvrsca vari–
- etates notare liceret, si par rebus esset sensuum nostrorum subtilitas.
- Qui haec non animadvertit, parum assurgit ad incredibilem natura ma-
- jestatem.
- Illud recte notatur, faesum esse, quod Aristotelici vulgo sibi per–
- suadent, partem mixti quantum vio parvam, eodem modo mixtam esse posse
- ut totum. Certe sale in aquam injecto non est necesse (imo nec imtel-
- ligibile) ut partes ejus tranimutentur in corpus aqueo salinum, sed
- sufficit, ut dispergantur per aquam.
- Haud dubie egregia
Cite
Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b, fol. 12v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068450:0024?run=74