Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b, fol. 16v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. quadam aurea ex se invicem nascantur: ita in corpore organito viventis,
2. cui Anima tanquam rector peculiaris praest, etri omnis actionum fons
3. sit, in anima, nihil tamen, sit, prater corporis leges; uti vicissim nihil in
4. anima nisi per proprias leges oritur, et si fons passionum ejus ea man
5. Aeria oriatur.
6. Haque quando anima vult aliquid cum successu, machina sponte sua ea inn
7. sitis motibus ad hoc agendum imelinata parataque est, et vicissim cum anius
8. ma percipit corporis mutationes, non a corpore leges animae turbante,
9. Sed ea ipsa serie perceptionum pracedentium (. sed confusarum:) novas haurit.
10. Quod niss tita escet, peccaretur continue in magnum illud Ratiocinaq
11. tionis principium initio positum. Neque enim explicari posset a quoquam,
12. quomodo ex perceptionibus animae oriantur in materia figurae situsque
13. aut quomodo ex his in anima perceptiones nascantur,
14. Causa ergo Copsensus in Deo quaerenda est, non quasi eum nove produ,
15. cente (:ut volunt autores Causarum occasionatium:) legesque rerum tur,
16. bante, sed ab initio dante tam animae perceptiones quam corpori motus,
17. ita coordinatos, ut anima sit essentiale corporit repraesentativum,
18. et ut corpus sit escentiale animae instrumentum.
19. Atque hoc modo sit, ut omnium naturalis ratio recili possit, m aq
20. nima corporeque, dum status praesens corporis ex statu praecedente nasei,
21. tur per leges causarum efficientium, et status praesens animue ex statu
22. praecedente nascitur per leges causarum finalium. Illic series motuum,
23. locum
24. his sertes appetituum habet: illic transitur a causa ad effectum; hic afi,
25. ne ad mectium. Et revera dici potest, repraesentationem finis in anima,
26. causem efficientem esse, repraesentationis mediorum in eadem.
27. Atgo ita a parallelismo inter causum materialem et formalem in vi,
28. ventibus seu in naturae Machinis, deducti sumus ad parallelismum inter
29. eficientes et simes, Et licet iste in Rudibas Massis nonaque sensibus appareat
30. non minus tamen locum habet, agnosoiturque ratione, et quadem generali a pri
31. ori, ex sapientia scilicet autoris: Sed tamen et experimento, passim ratio,
32. ne adjuto, a posteriori; ne quis finium usum soli viventtum Mechaniomo
33. proprium, in ruderibus autem et generaliter in corporibus non orga,
34. nieis inutitem

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b, fol. 16v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068450:0032?run=74