Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d, fol. 30r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 25v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Eo ipso vero, quod Motus absolute est Actus, et
- revera adsolute, reciproce, omnio achus est Motue, hoc ipso inquar,
- 2~355, merito venit in Quastionem, an achus
- vere separari possit, ab Agente E
- Scio affatim distinctionem ositatam. inter. 20 na-
- manens, et emanas: Sce et minime agnosco applicationem
- eius ad Actum. , sed solum ad effectum.
- Emanatio enim Actionis, in nulla re speciosius
- supponitur, quam in Motibus transituure seu tomunicatio
- Cum autem ibi imanis sit ambiquitat (imo in multis
- etiam manifeotior ratio negandi) An transitus ille Motus
- sit ita simplex, de uno corpore in aliud itidem onum.;
- duin potius dystema oniuersalis Motus per oia huius oni-
- vensi, quae ad nostram perceptionem perveniunt, indesinen-
- te sua actione, et veluti innensa contentione, non solum
- potentiosime concurrat ad continuationes Motuum.
- transitivorum particularium, Sed plane etiam verum
- ortum illis praebeat, ut nihil nisi directiones de Coppo-
- re in corprs, comunissone supersint (quae, dum introdu-
- unt tantum Motum producere cumdem nobis existimante)
- Pruetra certe hine, emanatio actionis ab agente
- sita ut ceosante agente, tamen Actio perennet, et alieubi
- per se subsistet, umo duret, inno diutiosime pergat;) tali et
- remplo seu Specie extorna domonstrari tentats.
- dicut autem praesentis atique loci, et temporispra-
- cipue, non est, de Motu hystematico, ejusque Speciminibus
- vniversalibus, indesinentibus, ot omnium particularium vero
- fonte (seu potius Mari, e que omnes fontee et fluui, et
- on quod, perpetua circulatione, recursant,) prolxius dicen-
- di:
- Ha sufficere tamen potest, de onima, tam in genere
- quam humana in specie, hoc adsercerare,
- T. Quod Animae sint tale Ageno, immanens corpori On-
- ganico, et Actum talem, imanenter, exercens, qui est Corporeoru
- Organorum aminimis ad mxa, Motus
- 1I Quod Anima, maxime omnium autem (ex hypothesi)
- Humana, sint tale eno Artiuum, quod, ut aliad actiones,
- ita Actionem quoque Motoriam, exercere possint: huia
- Motus, ut res incorporea, prasupponit caussam quoque
- incorpoream.
- TTI. Ut enim omnes circumspectiores, non absolute.
- Motum, ut actum abstractum, sed Movens aliquod (in illis
- rebus, quae vere imanens habent exercitium. Motus) supponunt:
- Unde vio illa Mlustri Auctori, aliio ratura, aliie spi-
- ritus, certiosime Anima, laudants: Excepto solum eo, quod
- pene omnes nimis late extendunt illam energiam im-
- manentem, quae non competit, nisi solis antique voire
Cite
Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d, fol. 30r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068452:0059?run=74