Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d, fol. 29v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26r); this page is its left half.
The machine reads it as
- venire possit, Siquidem omnis actio (i etiam quae maxime incorporea et
- moralis:) ut talis, ut actio, est Motus:)
- Duarto vero, non ea est indoles Motus, ut absolute alligatus
- quasi sit corporibu, sensibili veluti sua praesentia seu exsistentia;
- V adeo Motus non possita corporibues, nici sola cogitatione
- se parari, et nusquam alibi neque concipi nec inveniri, nin in Corporo,
- Vus: Nequaquam.
- est enim Motus et in incorporeis At omnium copsensu
- immaterialibues rebres.
- Imoest in illis, usque adeo, ut vere etsentialis plane et abso,
- Inte inseparabilis ab illis, intelligi et agnosei debeat.
- Sienim ratiocinationem, Cogitationem, contemplationem, intelus
- leotum, dejudicationem, collectionem aestimationem, electionem, amorem, odium
- metum, desiderium, etc: etc: quocunque modo et intuitu perpendamus.
- Luo alio modo et medio hac peraguntur, imo in quonam propre
- consistunt ( generaliteri) nisi n Motu. Adeo, ut Aristoteles hoc intuitar
- non ita absurde, licet solum analogice, cixerit: Cogitationem esse Aniu
- mae deambulationem; Nempe consistere in perpetuo Motu de re adrem
- et reciprota veluti conversione inter varias res; quoad suecessibus,
- plus minuo multis et longio seu diuturnis, tandem ea admotione obue
- jectorum inter se mutua (. quae est Collatio seu comparatio:) tanu
- dem adsequatur rationem convenientiae aut differentiae
- Adeo ut omnio artio est, esta un
- quatenus actio ert, et ab uno numero ad alterumi ab uno modo Ebu
- sendi ed diversum (. ut objecta) procedit, certissime et verissme sit
- E generice) Motus.
- Auinimo Aristoteles nequaquam adversa veritate prro
- nunciarerit, imo deduaerit latius, Quod omnis transituo potentia
- in Actum, sit Motus.
- Coipso vero, quod Motus absolute est Actus, et revera abso
- lute, reciproce, omnis Actus et Motuo, hoc ipeo, inguam;
- Auinto; meritovenit in quaestionemi actus vere separari
- possit, ab Agente ?
- cro affatim distinotionem, usitatam inter id imma
- nens, et ema,
Cite
Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d, fol. 29v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068452:0138?run=74