Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2, fol. 28r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 27v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. stristoteles passim docet sanquinem ultiu concoqui in corde, idem etm habes de usu cordis in
  2. apud platonem cum vocat cor fontem sanguinis arteriarum et venarum, post Arist.) Cangoficatione
  3. profelsi sunt hanc sententiam Erasistrati asseclae Gatenusquidem
  4. as
  5. ipse confessus est cor esse fontem sangonus, sed tantum arterion. solus rerentiorum
  6. isit ad hepar deferri. Resp. si totum pancieas sit scixthosum, non potest Harvaeus Galeur se opposunt. Arist. lib. 3 departibus ubi agit de corde conatur
  7. l
  8. hoc ostendere ex figura cordis, quod cor habeat ventriculos quasi duo labra contra te
  9. Aristotoletem hoc faciebat, quod sanguis qui in dextrum ventriculum influit, non posset
  10. iferum effluere, nec videtur omnem sanguinem venosum posse influere incor. nec
  11. potest effluere tanguis ex dextro ventriculo cordis, obstant enim valvulae. Hot
  12. argumentum Aristoteles non animadvertit, quia voluit sangvinem
  13. pervenire ad cor non simul sed per partes, et quidem per evaporationes ascendere
  14. ad cor, et sic iterum egredi ex corde, valvulas autem illas non observavit Certum
  15. tamen est sanguinem illo modo per evaparadem non pervenire in cor sed tota sua
  16. massa in ipsum ascendere. Hoc cum videret Galenus dixit sanguinem qui transit
  17. in dextrum ventriculum transire parterim ln autrimentum pulmonrum, bx
  18. parte vero cedere in maam sangoinis arteriosi, dum per medium septum cordis
  19. transcolat in sinstrum ventriculum. Haec structura valvutarum movit et alios
  20. Medicos ut sequerentur Galenum, ipse Hofmannus proplephancCausam asserit
  21. Nea tamere sententia
  22. haec est, omnem sanguinem ultium confici incorde, aliquem certe sansvinem
  23. C
  24. i
  25. solum sanguinem arteriosum concoqui in corde
  26. conficin corde probo ex structura cordis. Deinde potest manifesto probari omnem
  27. sanguinem venosum, qui est in toto naturus sua ad corvergene idem facit et
  28. sanquis acteriosus. Jam si omnis sanquis veno syfluit ad cors ergo concoquitur incorde
  29. quia cor habet vim concoquendi de sanquine arterioso a nemine dubitatur.
  30. iit autem probetur omnem sanquinem venosum fluere ad coru notacidum est prius omnem
  31. sanguinem eeiam venosum in corpore nostro perpetro flueres, posset hoc videri para doxon
  32. et est paucis traditum; probatur ex venae sectione, quia videmus sanguinem
  33. orumpere cum impetu, vulgo idicunt id fieri ob abandantiam spirituum, ut
  34. videm in dolio aperto foramine exilire cerevisiam, et fateur quidem rem quae
  35. quessit possehoc modo ex ilire, sed nunquam res gravis exilit in altum nisi vi
  36. fuerit detentam, quemaduredum mustum in docio relentum rumpit saepe dolium
  37. porant hoc illi qui fontes artificiales faciunt, ubi aqua pressa exilit. Ha si
  38. jam hunc ob causam exilicet sangois ex vena, perpetuo magum esset plenitudo
  39. venarum propter violenter retentum sanguinem, quaed somen falsum est
  40. vera ergo causa, quod sauguis perpetuo cum impetu fluit, quod videmus in
  41. aquae ductibus, qui si perforentur, exilit aqua in altum, uuda enim undam
  42. trudit. docet idem quoque ausopia in vivis animalibus, uent manifeste enim
  43. quovis pulsu aliquid sanguiis decurrit ad cor, praetarea in corporibus
  44. exuecis, in quibus parum est sanguinis interdum potest tactu deprehiendi ejus
  45. tu
  46. ren
  47. quonium jam constot sanguinem fluere
  48. nec tamen fluere a corde ad partes externas per venas, ergo fluet per venas
  49. semper intumescunt vena.
  50. add cor. Non autem flaere per venas ad partes externas hoc primo ruditer
  51. observavit (aesalpinus ductu, ad hanc sententiam ub argumento in ligaturis
  52. sed distincte rem docuit Harvaeque libro demotu cordis et sanguinis in animalibus
  53. probo autem arnumento taliin si non potest a corde ad partes externes
  54. es demotu
  55. Tanguinis
  56. adde sup
  57. de motus
  58. janguim

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2, fol. 28r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068454:0055?run=74