Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 3, 2, fol. 11r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
The machine reads it as
- sudor anglicus d. Dsangenberge Man
- teste pau. l. de locis aff. 4. c. 5.) affectium crrcu fames
- qui spirationem quoquo modo reddit deteriorem dodor
- chil. obs. c. 18. Ergo sennertus obreptionem comnuttit
- (i anginam definit, ut mullam sine musculorum
- Circa largngem inflammatione esse asserat praxis
- pars afecta litigant v. Barbe Barto 1. . de ea
- Anginae Chrrumica Curatio Benivenius Anginam
- nullo tumore vel rubore apparente sub ipsis maxillus
- ac supra collum incidit, cum sames multa prorumperet
- adeo morbus levatus ut facilis ad valetudinem aegro daretura
- regressio. obs. c. 38. (iam notarit senmertus §. 142)
- Barbet. quarto morbi die malum bacllo exploraturus
- abscessum vidit suppuratum, quem feliciter hupit. praxis
- Aaginar qua nullynt frucibus tumor apponet etc. fre-
- quentior. quae veri asperae arteriae, vel musculorum
- qui gulam cum gutture jungunt inflammationem consequita
- omnimo rarissim a. Continu oe tamen posse videtur extante
- praesertim exemplo apio Beneven. c. 38. Dodon. schol
- Anginae mutatio in peripuenmoniam. Plurimu
- m q(qqui 1565 angina ac simul
- motesta ex capite destillatione correpti fuere praesertim
- ex his qui praecedenti hyeme vel tussi vel rancedine labo-
- rassent, aut a peripneumonia evasissente postquam
- circa largngem dolor remissior tandem desisspet, per
- pnemmonia successit, cum lateris dolore non tamen
- pungente. etc. dodon. obs. c. 18. vide amplius ibidem
- pecipneumonia in muliere quarta dic istrus
- inflammationis (perigneumoniae qui defunctae dissecta
- cadavere pulmones migricantes et velut combusti
- absque ulla sanie appatruerunt, naturali magnitudin
- parum immuntata Adfunt ei febris ardens sitis
- vehementi pina, doloris qualitas, pulsus magnus, lango
- inter currcus creber discretus, vigiliae, oris amaritudi
- Contrarium uccidit in inflammatione a sanguine
- pituitosoue excitata, quod in alterius mulieris disse
- ctione eodem anno observavi: haec enim putmone
- habebat maxime tumidos, sanie admodum referto
- quae in cavita tem pericardii penetraverat; imo in ipso
- etiam thoracis spatio maximus aderat saniosae materia
- proventus, quamvis mulier illa quinto aegrationis die
- e vivis discesserit. Haec M. Antonius Epistota
- Feis cum fussi Hippoci. C9ac. 1. part. secti
- onvussio sternutatio tussis synonyua.
- propositio in omni convulsione est tensio. sunt particulae
- in corpore nostro quae in nostra potestote sunt aliae quae
- non sunt in nostro arbitrio. D. Larstenius pripsit Epistotam
- onvulsiones post evacuationem, sanquinem nimium
- putredinem in vuln. capit. ventriculum laesum ee
- quiescentibns factis in cane convulsiones observavoit
- Ad ponvulsivos motus etiam paspitatio cordis est
- referenda: Sylvium habeo Bpro ptor prax. lib. 1.
- fuust Radrinane rusert dien angapeel ini claf
- ind die seingeo in de ciacton Gand. seme fran
- hat gemeivet Bete auswachen abea ta
- Spasmi ci nervorum extremi tatibus incipiunt
- quando nervus cubiti aut femoris ab incutitu
- de nova peripneumonian curandi ratione socca–
- cula 161. Linden. Exi 5E +8s cdapo zoEuts BHNOV
- TEs Xi agdpErUEs XCoV. KaKOHBEEs
- ad Garzium de sua Hypothesi qua convulsiones fieri
- constringiture, ut spirituum affluentia impediatur
- absaesus sepe pronuntiare fussis in fetribus. Hippoer. 2.
- stupor cum punctionis seusu in manus aut pedis
- digitis,imo sentitur, unde sensim superin versus
- loca affecta perreptat. V. Nillis de mot conones.
- c.5. p. 72.. Tirca nevorum exhema nervi
- caudem aut in amplexus ampliores dilatatur aut
- Cerebri commotio vide omnino scholium (attieri
- in pllures fibras late dispersas terminatur, ubid
- Ligatura spasmum impedit vide Willis. c. 5.
- sanguis emissus statium Congelans observatus Willisio
- Hin viro quasi hysterico. c. 5. de morb. con vulsivis
- P. 70. 71. in affectibus convulsivis et apoplecticis
- passim sanguinem vagulari Highimorus ex
- recensione Heidochii primus annotavit. ibid.
- obnoxii sunt paulo ante paroxysmum detractus
- fero dilutus, utque satis filuidus existit. Willis ibid.
- pujumodi videtur conpulsionum potius esse effectus
- Convulsio voluntaria singultus a sy lvio aliisque omni
- etiam voluntaria est, si modo pro convulsione
- 1661. 14. Iun. Tonsor juvenis (Barebirie gesell
- Lubecensis caesim conpressus cum suo cive tidem consa
- suturam coronalem. Septimo decimo die mortus est
- Aperiebatur eranium ictus non penetraverat per
- ipsum fotum, sed cerebrum circa illum locum scirca
- medium cerebri) plane erat corruptum, et sanquine
- cerebrum non erat corruptum. Non habuerat grave
- convulsiones; an quod cerebellum non erat laesum
- utrumque sed magis sinistrum deprehendebatur ruptum
- a currus molaris (non tamen onerati) zotae, transitu.
- roptum praeterea os jugale utrumque laesibine musarti
- temporales, laesum os sphenoides, dx cribriforme et
- hospes et chirurgus testabantur nocte illa tantum qu
- morti proximus fuit convulsiones passum, reliquo
- etmulatuns cisur de listit. pr. lon. , p7 d o2
Cite
Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 3, 2, fol. 11r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068456:0021?run=74