Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. G2) (a) cum in hoc capite totius controversiae cardo collocetur, bene de ea sperandum appa-
  2. ret. Nam, siquid judico, quae hic proponuntir capitales sententiae, etsi discrimem partium
  3. passim faciant, ad eo sibi invicem oppositae non sunt, ut cohaeruant potius et amice con
  4. rent, sensuque rebus convenientis imo ambas necesse sit simul veras esse. Ut enim Archite.
  5. cus propositam sibi habens gloriam constructi praeclari aedificii, omnia, quae ingredistructum
  6. hi
  7. debent, sapienter considerat: ita maxime hoc facit Supremus Universi Architectus; cujus
  8. perspicaciam nihil effugit, neque aliter profecto sapientis decus tueretur. Sic igitur conciliari
  9. s
  10. possunt puignantes, redentis ipsis Rmi
  11. Autoris verbis: Deum decreta sua homitrem
  12. ciones suas operando) Gloriam suam attritutaque (gloria dlignissima) manifestaret; formati
  13. cum in finem magno et universali Creationis et Providentia Schemate; sed consideratis
  14. Se-
  15. Cantequam in actum traduri debere decerneretur) omnibus Agentium creandorum motibus
  16. tum trrationatium cacis et mechanismo materiae connexis, tum rationa lium voluntarii
  17. finisque alicujus et mediorum vinculo ligatis; juxta id, quod in illa possibilium serie, dequa ad er
  18. stentiam decernenda quaerebatur, electura et factura haec Agentia proponebantur in circum
  19. stantiis omnifariis, in quibus ea erant collocanda; ut scilicet constaret, utrum haec series
  20. .
  21. possibilium inter alias innumeras non minus possibiles esset eligenda ac decernenda: nam
  22. si unica tantummodo rerum series esset possibilis, derretum non liberum sed necessarium fo
  23. ret. Hinc etiam certo sensu dici potest, omnia decreta Dei simultanea esse in signo rationis
  24. quoque; et ita inter se connexa, ut nullum sit abaliorum consideratione abselutum. t tati sensu cessat
  25. lis 3de ordine decretorum
  26. (6) Bono ergo omine optinusque auspicus rem aggressi videbimur, quando compositio hic evidem.
  27. adeotque esse mer verbalem,
  28. ticsime (in fallor) succedit.
  29. 5. 3( (a) Hanc ourestionem ab explicatione verborum pendere puto, prout aliti latius osten-
  30. sum est, et non nihil etiam ex dicendis patebit. Sunt diversi in volendo gradus, et autorus
  31. quidem nonnulli non nisi summam, voluntatis nomine dignantur, praesertim, cum de
  32. alivina voluntate agitur, qua parum dignos arbitrantur gradus inferiores. Sumemum autem
  33. decreti scilicet puri, quod non fit sub conditione nec sub modo) qui nunquam succ essu caret, solum
  34. admitlunt. Sed revera, quot sunt gradus bonitatis in objecto, tot sunt in sapiente gradus seriae
  35. voluntatis seu melinationis ad objectum; ad eoque inferiores nullam imperfectionem involvunt.
  36. Et cum caeteris paribus melius sit quam plurimos Christi beneficiis gaudere, dubitari non potest
  37. esse aliquam ad hoc pro omnibus obtinendum seriam et ad objectum nitentem Dei volunta
  38. tem; etsi actionis gradus et successus concursu aliarum considerationum sapientiae divinae
  39. obversantium partim manifestarum partim occultarum temperetur. Ut enim in natu
  40. ralibus eodem mobili diversas habente tendentias, motus prodit ex omnibus tendentiis
  41. compositus
  42. cum
  43. aliquo
  44. de qu
  45. si
  46. conver

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068463:0068?run=74