Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. e) Haec doctrina a ratione alienissima est, nec Deo digna ideus cum sit omniscius
  2. nihil negligit, omniaque prait sunt, considerat. Geometrae reperiunt, etiam infinito
  3. parva, etiamsi magnitudinibus ordinariis incomparabilia, esse tamen comparabilio
  4. inter se;atque hinc etiam plurimum influere in eo, quae infinities sunt majora, ut
  5. apparet ex langentium et curvedinum consideratione, quae pendet ab infinite
  6. parvis inter se comparatis.
  7. F) Id nostrae ignorantiae imputandum est, qui angustis limitibus circumscripti
  8. si parva omnia curaremus, majorum rationem debitam saepe habere non possemus
  9. quod impedimentum in Deo locum non habet. Scio, quosdam etiam ingeniosos homines
  10. cumforte vermem ambulantes obtrivere, ita loqui, tanquam par sit ratio noctr
  11. apud Deum. Sed estin ea re quidam, ut sie dicam Anthropomorphiticus erros
  12. non corponis sed mentis respectu, dum ita divinam mentem humanae nimis asli
  13. milamus. avanquam hujus doctrinae autores hunc ipsum errorem dissentientibus
  14. objicere soleant: Sed fatendum est, non raro hic utrinque peccari.
  15. (9) Nihil finitum potest magnum aut parvum haberi, pretiosum aut vile, nisi com–
  16. naratione. Deus, qui res videt, quales sunt, id est, qui videt rerum Analogias et compa-
  17. rationes, simul videt, nos esse creaturas viles respectu multo nobiliorum, et pretigsas
  18. ac nobiles respectu multo viliorum.
  19. (3) Sed gloria ejus utique in aptissima operum per decreta ordinatione apparet.
  20. 9. 25) (a) Hoc fundamentum, si ita interpretere, quemadmodum quos dam fecisse dictum
  21. est) infirmum et pravum est, et divinis attributis vim infert, Itaque spero nullisa-
  22. pienti hodie placiturum. Et fortasse olim quoque magis calore quodam certaminis, quam
  23. naturo juducio huc est deventum.
  24. 6) Contingentia et in se certa sunt, et ideo certo praevidentur: Contingentia pugnat
  25. nocessitati non certitudini. Plerique Scholastici consentiunt, futura contingentia esse
  26. determinatae veritatis. Objectiones, quae hic extibentur, ex eo natae sunt, quod vera
  27. notio contingentiae et necessitatis non satis esset explicata. Follere contingentiam
  28. non tami Theologorum Reformatorum est, quam Stoicorum, Muhammedanorum,
  29. Hobbesii, Spinosae. Constat Reformatos Theologos contra Hobbesium et Spinosam in
  30. hac ipsa causa non sine zelo pugnasse.
  31. (C) Futuritio oritur non tantum ex decreto, sed et ex objecto decreti, sumto ut possi
  32. bill, sed in quo inerat ratio decernendi: quam tamen ipsum voluntatis divinae de
  33. cretum completam reddit.
  34. e
  35. osse
  36. b

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068463:0120?run=74