Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. C11-
  2. no
  3. p(O5
  4. re-
  5. non
  6. HUSu
  7. ide-
  8. Per
  9. doni
  10. ere-
  11. 5 X
  12. ique
  13. C ex
  14. b0.
  15. II0-
  16. et de
  17. mnC
  18. 527) (a) Etsi creatura Deo comparata quodammodo pronihilo haberi possit
  19. ut in calculo infinitesimali quantitatum infinite parvarum additio et sub.
  20. tractio ad ordinarias aut ab ordinariis negligitur: non possunt tamen prs
  21. nihilis haberi vel infinitesima vel creaturae, cum comparantur inter se
  22. Et ut infinite parvarum linearum proportionalitates inter se non negli-
  23. guntur a Geometra, ita creaturarum relationes mutuae ne a Deo quidem
  24. negliguntur: alioqui nihil pulchri futurum esset in productione crea-
  25. turarum. Add. 8. 24 (e)
  26. b)Si gratificatio divina ita libera intelligeretur, ut ratione impellente
  27. careret, parum rationi consentanea foret. Abus, sus est, sed sapientiae, ut
  28. pulchre raulus
  29. C) Deus nobis etiam dat facultatem et voluntatem bene utendi. Hoc ergo
  30. solis Delagianitantibus opponi debet. Gratia Dei etsi perse non esset efficax sed
  31. per circumstantias, non ideo tamen laus et glora nobis esset debita. Circum
  32. stantiae enim illae favorabiles, quibus fit, ut aliquando eadem gratiae mensura
  33. in diversis diversam efficaciam habeat, non a nobis veniunt, nec in nostra
  34. sunt potestate, sed refunduntur in seriem rerum, id est, partim imintellectum
  35. divinum, partim in voluntatem. Nam in rerum possibilitate creaturae
  36. conditionaliter considerantur ab intellectu divino, una cum iis, quae ipsis
  37. convenvient, si existere ponerentur.
  38. d) Praevisus bonus usus gratiae, vel potius (ex quorundam Evangelicorum sententia)
  39. traevisa minor resistentia in quodam concursu corcumstantiarum positi, contert
  40. aliquid persaepe, sed non semper regulam facit. Deus multa respicit et interdum
  41. durissima corda emollit. Altior igitur (fateor) ratio est electionis, necuni
  42. regulae a nobis comprehensibili ostringenda: et parum credibile est inter tot Ama.
  43. canos a tot seculis Christi ignaros nullum fuisse, qui oblatam gratiam aeque fuis set
  44. admissurus ac quidam ex nostris. Siquis adtalia confugit, vix est, ut non videatu
  45. cecidisse causa. Non igitur homo solus se discernit, sed cum homine concursus
  46. circumstantiarum aut potius series rerum. De caeterotam necesse est hominem
  47. se discernere ab alio, quam necesse est me non esse Te. Profecto enim cognitio et
  48. voluntas objecto accommodari debent, ita, ut, quod ei proprium est, necessario
  49. in rationes decernendi de ipso ingrediatur: alioqui decretum ratione nitinequit.
  50. Ut adeo jam olim scriptos quidam celebris (Hugo a S. Victore, in fallos) quaerenti
  51. curDeus Lacobum dilexerit, Esavum odio habuerit, non in epte responderit, caux
  52. sam esse, quod Lacobus non fuerit Esavus. adc. 53. 12. b
  53. P.
  54. Cri
  55. 60.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068463:0127?run=74