Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. 6) quid furiosi et dormientes ad intelligentes?
2. (C) Libertatis gradus necessarius ad poenas et praemia est, ut intellectus adsit bona mala
3. inter se comparans atque expendens, et facultas secundum deliberata conandi 3
4. seu volendi: nam alioqui frustra aliquid jubetur aut vetatur, si is, cui jubetur
5. poene metu aut spe praemu moveri nequit: id est, si intelligere non potest, majus
6. ex poena malum quam ex peccato commodum esse: aut si ad volendum intellecto
7. uo uti non valet
8. d omnia, quae fiunt, certa sunt et hypothetice mevitabilia; nihil necessarium
9. aut inevitabile absolyte. Decreta mevitabilia non sunt independenter a liberis
10. unt
11. actionibus, neque actiones liberae sunt independenter à decretis. Mutuam in his et
12. Kcopror jam aliquoties notavi.
13. e) aut necessariis. Equidem siquis nosset etiam hypotheticessen ex hypothesi hujus
14. systematis) certa, frustra cum iis luctaretur, aut frustra ageret quibus aut mala vitaret
15. a
16. aut excideret bonis; quod etiam finalis perseverantiae suae praescientiam statuentes
17. considerare debent. Haec vera sunt, quamcunque doctrinam tueare, nisi Deum aut
18. saltem ejus praescientiam tollas. Sed non recte hinc infertur, crimina non debere
19. imputari, aut poenas non debere vitari, cum res sit voluntatis nostrae ac delibem
20. tionis. Futura utique futura sunt, sed non quicquid agas aut non agas. Certa quidem est
21. veritas majoris propositionis: Cvicquid decretum aut praescitum est in fallibilitertiet
22. Sed non veritas minoris: hoc est praescitum. Ideo syllogismus hic nihil ad praxin: ne
23. inotorum decretorum infallibilitas quicquam ad deliberationes nostras facit. Pru-
24. dens futuri temporis exitum caliginosa nocte premit Deus. Itaque nec electionis seu
25. boni finis perfecta certitudo nobis prodeset. Interim quod futurum est, non ideo neces.
26. arium: neque id, quod non est futurum, ideo impossibile est. Et vana hominis argu
27. latio foret, reciretque ad sophisma ignavum, jam veteribus explosum, si quis certitudine
28. tutur peccati, ad excusationem peccati uteretur. Futura tam in temporalibus qui
29. in spiritualibus certa sunt, sed una cum nostra cooperatione, cul pa, et poena. Utl
30. autem homines ad hujus modi sophismata proclives sint, quibus stubtitiae et ignavie
31. hae favent; non ideo tamen rejcienda est veritas, qua nonnulli per absurdos consequen.
32. lias abutuntur.
33. 1) quidni possimus, quod facimus? Ab actu ad potentiam valet consequentia.
34. DConsideratio libertatis nostrae facit, ut agamus fortiter, quae praestare possumus;
35. consideratio certitudinis, ut patiamur libenter, quae impedire non licet. Illa, ut
36. simus excitati: haec, ut tranquilli. Illud prodest profuturis obtinendis, haec proprae-
37. sentibus ferendis et in usum vertendis.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068463:0175?run=74