Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. (e) Haec doctrina a ratione alienissmia est, nec Deo digna. Deus cum sit omniscrus, nihil
2. negligit, omniaque prout sunt, considerat. Geometrae reperiunt, etiam infinite
3. parva, etiam si magnitudinibus ordnariis incomparabilia, esse tamen comparabilia
4. interse; atque hinc etiam plurimum influere in ea, quae infinities sunt majora
5. ut apparet ex tangentium et curvedinum consideratione, quae pendet ab infinité
6. parvis inter se comparatis.
7. Y) id nostrae ignorantiae imputandum est, qui angustis limitibus circumscripti, si
8. parva omnia curaremus, majorum rationem debitam scepe habere non possemus, quod
9. impedimentum in Deo locum non habet. Scio, quosdam etiam ingeniosos homines
10. cum forte vermem ambulantes obtrivere lita loqui, tanquam par sit ratio nostri
11. apud Deum. Sed est in ea re quidam, ut sic dicam, Anthropomorphiticus error
12. non corporis sed mentis respectus dum ita divinam mentem humanae nimis assi–
13. milamus. Avanquam hujus doctrinae autores hunc ipsum errorem dissentientibuus
14. objicere soleant: Sed fatendum est, non raro hic utrinue peccari.
15. (9 Nihil finitum potest magnum aut parvum haberi, pretiosum aut vile, nisi compa–
16. ratione. Deus, qui res videt, quales sunt, id est, qui videt rerum Ana logias et com–
17. parationes, simul videt, nos esse creaturas viles respecta multo nobiliorum, et pre-
18. tiosas ac nobiles respectu multo viliorum.
19. 3) Sed gloria ejus utique in aptisfima operum per decreta ordinatione apparet
20. ut gloriam reiseparet a consid eratione rerum,
21. 5. 25((1) Hoc fundamentum (si ita interpretere, quemadmodum quosdam fecisse,
22. dictum est) infirmum et pravum est, et divinis attributis vim infert. Iaque spero
23. nulli sapienti hodie placiturum. Et fortas se olim quoque magis calore quodam cer-
24. taminis quam maturo judicio huc est deventum.
25. b) contingentia et in se certa sunt, et ideo certo praevidentur: Contingentia pugnat
26. necessitati, non certitudini. Plerique Scholastici consentiunt, futura contingentia esse
27. determinatae veritatis. Objectiones, quae hic exhibentur, et eonatae sunt, quod vera
28. notio contingentiae et necessitatis non satis esset explicata. Tollere contingentiam
29. non tam T heologorum Retormotorum est, quam Stoinorum, Muhammedanorum,
30. Hobbesii, Spino sae. Constat Reformatos Theologos contra Hobbesium et spinosam in
31. hac ipsa causa non sine telo pugnasse.
32. C) futuritio oritur non tantum ex decreto, sed et ex objecto decreti, sumto ut possi-
33. sili, sed in quo inerat ratio decernendi: quem tamen ipsum voluntatis divina
34. decretum completam reddit. ad d. §. 16. a. Futura ergo quodam modo, non plert non tamen plene et
35. aquilibeate ante decretum. indifferentia sunt ad futuritionem; habent enim in ipso
36. abhuc possibilitatis seu idealitatis statunuso rationem, quae inclinat divinam volun
37. tatem ad decernendum vel saltem permittendum.
38. led

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068464:0100?run=74