Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- E.2) (a) Cum in hoc capite totius controversiae cardo collocetur, bene de ea sperandum apparet.
- Nam, siquid judico, quae hic proponuntur capitales sententiae, et si discrimen partium possim facia
- adeo sibi invicem oppositae non sunt, ut cohaereant potius et amice conspirent; deprehen,
- daturque sensu rebus convenientis simo ambas simul veras esse. Ut enim Architectus insignis
- propositam sibi habens gloriam constructi praeclari aedificii, omnia, quae ingredistructuram debent
- lapienter considerat; ita maxime curam omnium habet hupremus Universi Conditor, cujus persa
- hic
- summa
- catiam nihil effugit; neque aliter profectu hapientiae decus tueretur. Sic igitur, conciliari possunt
- pugnantes, retentis ipsis Rmi Autoris verbis: DEum decreta sua, hominem saliasque res) spectartia
- communicatione Bonh
- ab aeterno condidisse, unico hoc proposito, ut (secundum summas perfectiones suas operando) Gloriam
- suam attributaque (gloria dignissima) manifestaret; formato eum in finem magno et universali
- Creationis et Providentiae Schemate; sed consideratis (antequam in actum traduci debere decerne
- retur) omnibus Agentium creandorum motibus, tum irrationalium caecis et mechanismo
- materiae connexis, tum rationalium voluntariis, finisque alicujus et mediorum vinculo ligotis;
- juxta id, quod in illa possibilium serie, de qua ad existentiam decernenda quaerebatur, electura et
- factura haec Agentia proponebantur, in circumstantiis omnifariis, in quibus ea erant collocanda:
- ut scilicet constaret, utrum haec series possibilium inter alias innumeras non minus possibiles esset
- eligenda ac decernenda, nam si unica tantummodo rerum series esset possibilis, decretum non
- liberum sed necessarium foret. Hiric etiam certo sensu dici potest, omnia decreta Deisimultanea esse
- in signo rationis quoque, seu ordine t naturae re; et ita inter se connera, ut nullum sit ab aliorum
- consideratione absolutum: et tali sensu cessat lis de ordine decretorum, ubi scilicet de tola serie
- decernitur. Cum hac Qvaestione cognata est, non tamen prorsus connexa haec: Utrum Electio salva
- dorum (vel quod eodem redit, destinatio salutis ducentium ve ad salutem circum staptiarum
- internarum externarumque atque adeo gratiae victricis Coronantis) sit respectiva, an potius absoluta
- a respectibus bonarum vel minus malarum hominis naturalium qualitatum. Et hic fateor aliqua
- realis inter partes controversia est, et si bene intellecta nil faciat ad praxin. Vera solutio conciliatioque
- est, DEum omnia aptissime ordinantem, hos etiam Qvalitates inprimis respicere; sed iis non olligari
- et quantam cujusque rationem habeat, nobis non omnino constare; cum rationes, quibus omnino movecu
- involvant harmoniom totius universi. Add. 3. 9. b. c. d.
- 6) Bononime optimisque auspiciis rem aggressi videbimur, quando in illo fundamentali capite compositio
- evidentis simesni fallor) successit.
- 33) (a) Hanc questionem ab explicatione vocabuli pendere puto, ad eoque esse mere verbalem, prout alibi
- latius ostensum est, et non nihil etiam ex dicendis patebit. Sunt diversi in volendo gradus, et autores
- quidem nonnulli non nisi summum voluntatis nomine dignantur, praesertim, cum de Dei voluntate
- agitur, quo parum dignos arbitrantur gradus inferiores. Summum autem (decretiscilicet puri
- quod non fit sub conditione nec sub modo) adeoque pleni conatus, qui in Deo nunquam successu caret, solum
- admidtune
- Cum
- quar
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0062?run=74